Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία -αλλά ούτε και αντίρρηση- ότι ο Μουσταφά Ακιντζί έχει ένα διαφορετικό ύφος και στυλ από τον προκάτοχό του Έρογλου και μια διαφοροποιημένη προσέγγιση στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τις προσπάθειες στις διαπραγματεύσεις για την επίλυση του Κυπριακού. Η προϊστορία του Τ/κ ηγέτη στην κομματική ζωή των Τουρκοκυπρίων, η φρασεολογία που υιοθετεί αλλά και η μεθοδολογία που χρησιμοποιεί τον κατέστησαν ικανό να εμφανίζεται και να θεωρείται μετριοπαθής, συναινετικός και έτοιμος να υιοθετήσει λύση που θα μπορούσε να ικανοποιήσει και να γίνει αποδεκτή και από τους πιο… σκληρούς Ελληνοκυπρίους.

Με το όραμα της επανένωσης της Κύπρου που προβάλλει και με το σύνθημα «όλοι είμαστε Κύπριοι», που διαλαλεί, κατόρθωσε να πείσει ότι είναι... ο ηγέτης της λύσης και ότι δεν θα διστάσει ακόμα και να αντιπαραταχθεί με το βαθύ Τουρκικό Κράτος, προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της ιδιαίτερης πατρίδας του, της Κύπρου. Από την εκλογή του Μουσταφά Ακιντζί στην «προεδρία» του κατοχικού μορφώματος διατυπώνεται τόσο από τους δικούς μας, εν χορώ, όσο και από ξένους η μόνιμη επωδός «η εκλογή του Μ. Ακιντζί ανοίγει το παράθυρο ευκαιρίας για την επίλυση του κυπριακού προβλήματος».

Δυστυχώς όμως -κατά την άποψή μου- οι κατά καιρούς δηλώσεις του Μ. Ακιντζί αλλά και η φιλοσοφία του στην επίλυση του Κυπριακού ουδόλως διαφέρουν από τις θέσεις και τις πολιτικές των προκατόχων του Ντ. Έρογλου, Μ. Α. Ταλάτ και ακόμα και από του ακραίου Ρ. Ντενκτάς. Απλώς ο Μ. Ακιντζί τις προωθεί με το γνωστό μειλίχιο και γλυκό του ύφος.

Πιστεύω πως αν κάποιος μελετήσει προσεκτικά και σε βάθος τις κατά καιρούς δηλώσεις Ακιντζί, θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο νέος «πρόεδρος» των Τουρκοκυπρίων επιθυμεί και επιδιώκει οι δύο «λαοί», όπως μονίμως τους χαρακτηρίζει, θα πρέπει να ζήσουν χωριστά (πλάι-πλάι, όπως έλεγε ο Ντενκτάς), αφού αναγνωριστούν όλα τα τετελεσμένα που δημιούργησε η τουρκική κατοχή και τα οποία έχουν παραχθεί από την ανακήρυξη του ψευδοκράτους μέχρι και σήμερα.

Αυτό όμως που είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο και θα δημιουργήσει νέα τετελεσμένα για την πλευρά μας είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχει η ενδεδειγμένη αντίδραση και οι δέουσες διορθωτικές κινήσεις τουλάχιστον από τον Πρόεδρο, τον συνομιλητή μας, αλλά και τους αξιωματούχους της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι οποίοι κατέστησαν περίπου αιχμάλωτοι των δηλώσεών τους, ότι ο Ακιντζί είναι ο Τ/κ ηγέτης με τον οποίο μπορούμε να φθάσουμε στη λύση του Κυπριακού.

Ανασκοπώντας απλώς και μόνο τον ημερήσιο Τύπο, θα προσπαθήσω να καταγράψω μερικές δηλώσεις του Τουρκοκύπριου ηγέτη:
1. «Εμείς υποφέραμε το 1963, ενώ οι Ελληνοκύπριοι το 1974 (εξίσωσε την ανταρσία των Τουρκοκυπρίων το 1963 με την τουρκική εισβολή το 1974).

2. «Οι Τουρκοκύπριοι να στέλλουν τα προϊόντα τους από το λιμάνι της Αμμοχώστου στην Ευρώπη όπως γίνεται και με αυτά στον… Νότο και ταυτόχρονα να αναγνωριστούν οι απευθείας πτήσεις από το αεροδρόμιο της Τύμπου».

3. «Για την κρίση του φυσικού αερίου πρέπει να δοθεί τέλος στη στάση που ακολουθεί η ελληνοκυπριακή πλευρά για ‘κυρίαρχο κράτος’».

4. «Το αέριο να διοχετευθεί μέσω Τουρκίας στην Ευρώπη».

5. «Οι έποικοι είναι πολίτες της Ομόσπονδης Δημοκρατίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

6. «Θα μεθοδεύσω λύση που θα καταστεί πρωτογενές δίκαιο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τάσσομαι ενάντια στον διορισμό Ευρωπαίου αξιωματούχου στο Κυπριακό, ζητώ παράλληλη ένταξη της ΤΔΒΚ στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

7. «Στόχος της ΤΔΒΚ είναι να πάρει τη θέση που δεν μπόρεσε να πάρει 11 χρόνια πριν (εννοούσε το 2004 με το Σχέδιο Ανάν), σε μια δημοκρατική δομή με τις αρχές και τις αξίες της Ευρώπης και τη θέση που δικαιούται στους θεσμούς της Ε.Ε.».

8. «Θα είμαστε πολιτικά ίσος εταίρος αυτής της λύσης και σ’ αυτό το πλαίσιο θα είμαστε συνεταίροι στην Ε.Ε.».

9. «Η ασφάλεια της Κύπρου συνδέεται άμεσα με τις εγγυήσεις της Τουρκίας».

10. «Να υιοθετηθούν περισσότερα ΜΟΕ για άρση της απομόνωσης και του εμπάργκο εναντίον των Τουρκοκυπρίων».

11.«Η εκ περιτροπής Προεδρία είναι κόκκινη γραμμή για τους Τουρκοκυπρίους και η ρύθμιση αυτή θα πρέπει να περιλαμβάνεται σε μια συμφωνία».

Προσωπικά -και εύχομαι να διαψευσθώ- με τρομάζουν δύο ενδεχόμενα:
Α. Εάν με την πρόοδο των συνομιλιών διαπιστώσουμε ότι ο Ακιντζί με μαεστρία προωθεί για υλοποίηση τους στόχους και τη γραμμή του βαθέος τουρκικού κράτους, δεν θα μπορέσουμε να αντιδράσουμε και να πείσουμε τη διεθνή κοινή γνώμη για το δίκαιο των θέσεών μας αλλά και της αντίδρασής μας, αφού θα είμαστε ήδη αυτοπαγιδευμένοι μέσα στις διακηρύξεις μας για την καταλληλότητα και τις καλές προθέσεις του Τ/κ ηγέτη.

Β. Εάν συνεχίσουμε την ανοχή και την ένοχη σιωπή μας για τα τεκταινόμενα, για να μη χαλάσουμε το... καλό κλίμα των συνομιλιών, θα καταλήξουμε σε μια «συμφωνία» χειρότερη από εκείνην του σχεδίου Ανάν το 2004, που θα προσφέρουμε στον λαό για δημοψήφισμα μέσα σε ένα χρυσωμένο και κίβδηλο περιτύλιγμα.

Ο Ακιντζί είπε στις 5/06/2015 ότι «στην πραγματικότητα, στην Κύπρο χρειαζόμαστε περισσότερο χασαποσέρβικο παρά τανγκό». Και έχει δίκαιο. Για να χορεύεις τανγκό χρειάζεται συνεννόηση, συνταύτιση, αρμονία, συλλειτουργία, παράλληλα βήματα και απόλυτη σύμπραξη με το ταίρι σου. Ενώ στο χασαποσέρβικο αυτοσχεδιάζεις, πας όπου θες, κάνεις ό,τι σου καπνίσει και χορεύεις απλώς στην ίδια πίστα. Όπως τα δύο κράτη που ονειρεύεται και προωθεί, ανεξάρτητα από τις διακηρύξεις και τα γλυκόλογά του. Αγαπούσα και εκτιμούσα τον κ. Ακιντζί πριν ανακηρυχθεί «Πρόεδρος». Τώρα απλώς τον θαυμάζω και.... φοβάμαι, γιατί είναι έξυπνος, ικανός και επιτήδειος. Ο χρόνος θα δείξει...

ΑΝΤΡΕΑΣ ΜΟΡΦΙΤΗΣ
Μέλος Πολιτικής Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κόμματος