Μεγάλη απογοήτευση και προβληματισμό προκάλεσαν τα τελευταία αποτελέσματα των απολυτήριων και εισαγωγικών εξετάσεων στο μάθημα των Ελληνικών. Βέβαια το φαινόμενο αυτό δεν είναι πρωτοφανές. Δεν είναι η πρώτη περίπτωση τέτοιων φαινομένων. Ακόμη και σε διεθνείς και πανευρωπαϊκούς μαθητικούς διαγωνισμούς η Κύπρος πατώνει. Η φετινή χρονιά, όμως, είναι κάτι άλλο. Δυστυχώς, πλήρης αποτυχία. Πέραν του ότι καταλογίζονται σοβαρές ευθύνες στους θεματοθέτες καθηγητές, το πρόβλημα της γλώσσας ανάμεσα στη μαθητιώσα νεολαία υπάρχει. Κι αυτό πρέπει να προβληματίσει σοβαρά όλους όσοι έχουν λόγο και ευθύνη για την καλλιέργεια της γλώσσας: Οικογένεια, Υπουργείο Παιδείας, Κοινωνία, Εκκλησία. Είναι επιτακτικό, αφού επισημανθούν οι λόγοι που οδήγησαν σ’ αυτήν την κατάσταση, να μελετήσουν και να θέσουν στόχους για τη βελτίωσή της. Τέτοιοι λόγοι μπορεί να είναι:

1. Το χαμηλό επίπεδο φιλαναγνωσίας μεταξύ των μαθητών. Η εισαγωγή στη ζωή μας των διαφόρων ηλεκτρονικών συσκευών (τηλεόραση, ηλεκτρονικοί υπολογιστές, κινητά τηλέφωνα, tablets) αποσπούν ένα μεγάλο μέρος του ελεύθερου χρόνου των παιδιών χωρίς να προσφέρουν ουσιαστική βοήθεια στη επιμόρφωσή τους. Έγινε καμιά έρευνα από το Υπουργείο Παιδείας ή άλλους φορείς να φανεί πόσα και τι είδους βιβλία διαβάζει ένας μαθητής το χρόνο; Διαβάζουν εφημερίδες ή καλά περιοδικά τα παιδιά; Υπάρχει πληθώρα καλών λογοτεχνικών βιβλίων Ελλήνων και ξένων συγγραφέων που μπορούν να βοηθήσουν όχι μόνο στην ανάπτυξη των γνώσεων αλλά και στην καλλιέργεια της γλώσσας.

2. Ένας άλλος λόγος της αδυναμίας των παιδιών στον προφορικό και γραπτό λόγο είναι η έλλειψη επικοινωνίας ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας. Η τηλεόραση κρατά καθηλωμένη, για ώρες, την οικογένεια, έτσι που απουσιάζει η συζήτηση και η κουβέντα μεταξύ τους. Και να παρακολουθούσαν τουλάχιστον προγράμματα που προάγουν τον πολιτισμό και να βοηθούσαν στην καλλιέργεια της γλώσσας; Δυστυχώς, πλείστα από τα προγράμματα είναι τηλεσκουπίδια. Πολύ χρόνο σπαταλούν επίσης τα παιδιά με τα κινητά τηλέφωνα ή με ηλεκτρονικά παιχνίδια, χωρίς ουσιαστικό όφελος.

3. Σημαντικός είναι και ο τομέας της Εκπαίδευσης. Υπάρχουν πολλά που μπορούν να γίνουν μέσα και έξω από το σχολείο, έτσι που να αναπτυχθεί ο προφορικός και γραπτός λόγος. Να αναπτυχθεί η αγάπη προς το βιβλίο. Αυτό επαφίεται και στη δυναμικότητα, τη θέληση και την αποφασιστικότητα των καθηγητών. Το Υπουργείο Παιδείας να προβληματιστεί κατά πόσον χρειάζονται να γίνουν τομές στα ωρολόγια και αναλυτικά προγράμματα.

4. Η συμμετοχή των παιδιών σε διάφορες δραστηριότητες και Ομίλους όπως είναι ο αθλητισμός, το θέατρο, η μουσική, οι καλές τέχνες, βοηθούν όχι μόνο την κοινωνικοποίησή τους αλλά και την ανάπτυξη της δεξιότητας στην επικοινωνία.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΓΑΠΙΟΥ
Συνταξιούχος εκπαιδευτικός