Η ξενοφιλία ήταν η επιδημία των περισσοτέρων πολιτικών των Αθηνών από ανεξαρτησίας. Και το στιλέτο που σκότωνε τους ηγέτες της Ελλάδας, που ανθιστάμενοι στην επιδημία και διαπνεόμενοι από τις αξίες του ελληνικού πνεύματος, αγωνίζονταν για την απελευθέρωση της ιστορικής συνείδησης και την απεξάρτηση της πολιτείας από τις ξένες επιρροές. Η ξενοφιλία, βέβαια, ήταν το γέννημα της αναρριχητικής πολιτικής υστεροβουλίας.

Οι επίδοξοι ηγέτες καταντούσαν θεράποντες των πρέσβεων των λεγομένων μεγάλων δυνάμεων και κατέληγαν πράκτορες των εθνοκτόνων συμφερόντων, αφού εμβολιάζονταν από τους επιτηδείους με την ανάλογη ασυνειδησία και την παρόρμηση της προσκόλλησης στα άρματα των ισχυρών επικυριάρχων, που μετατρέπονταν σε συγκεκαλυμμένους δυνάστες της πολιτικής και οικονομικής ζωής των Ελλήνων. Και τούτο διεφάνη από τις πρώτες ώρες της Επανάστασης του ‘21 και της ανεξαρτησίας, όταν οι ξένοι πέτυχαν την απόλυτη πολιτική επιρροή διά της οικονομικής υποδουλώσεως, αρχικά πολιτικών και εν συνεχεία των διοικήσεων.

Διά του λόγου το ασφαλές επισημαίνονται οι «επιστρατεύσεις», όχι μόνο των πρώτων πολιτικών όπως του Μαυροκορδάτου από τους Άγγλους και του Κωλέτη από τους Γάλλους, αλλά και των Μαυρομιχαλαίων, που εξώθησαν στη δολοφονία του Καποδίστρια, τον οποίο θεωρούσαν ως συντεταγμένο με τη ρωσική πολιτική και εχθρό των οικογενειακών τους συμφερόντων. Εξάλλου, από την πρώτη φάση της εθνεγερσίας επεδίωξαν και προκάλεσαν διχαστικές κινήσεις σε «πολιτικούς» και «στρατιωτικούς» και φρόντισαν να «δέσουν» τη διοίκηση με δάνεια, να εμφυλοχωρήσουν με καλλιέργεια αρπακτικών παρορμήσεων, μιζών και ατομικών συμφερόντων και να μετατρέψουν τις απελευθερούμενες περιοχές σε προτεκτοράτα. Τεκμήριο το πρώτο δάνειο 1824 από το χρηματιστήριο Λονδίνου 470 χιλιάδων λιρών.

Ενδεικτικό γεγονός το δάνειο 2 εκατομμυρίων χρυσών λιρών της 7ης Φεβρουαρίου 1825. Το 55% κατακρατήθηκε για κάλυψη επισφαλειών των Άγγλων πιστωτών! Απέμειναν 1.100.000 λίρες. Κατακρατήθηκαν 200 χιλιάδες για τόκους 2 εκατομμυρίων. Σαν μεσιτικά 68.000. Για ομόλογα 212 χιλιάδες. Για συμβολαιογραφικά 13 χιλιάδες. Για δυο φρεγάτες, εκ των οποίων παραδόθηκε μόνο μια μετά την επανάσταση, 156 χιλ. Για αγορά πλοιαρίων 123. χιλ. Και για μισθοδοσία του «φιλέλληνα» Κόχραν 37 χιλιάδες χρυσές λίρες! Σημειώνεται ότι ο Κόχραν υπεσκέλισε με επίνευση των οργάνων των δανειστών τον Ανδρέα Μιαούλη σαν ναύαρχος του επαναστατικού στόλου!.. Αποτέλεσμα: από τα δυο εκατομμύρια έφθασαν 190 χιλιάδες, που φαγώθηκαν από τον Γκούρα. Τον οπλαρχηγό που δολοφόνησε τον αρχηγό του, τον Οδυσσέα Ανδρούτσο! Υπενθυμίζεται η ενημέρωση του προέδρου της επιτροπής οικονομικών Ανδρέα Κοντόσταυλου: «Εις το ταμείον του κράτους απέμεινε εν μόνον νόμισμα και αυτό κίβδηλον»!

Πέραν αυτών των «φιλελλήνων», στο τραπέζι προστέθηκαν συνδαιτυμόνες και οι Γερμανοί με την άφιξη του νεαρού Όθωνα και των Βαυαρών, οι οποίοι καταβρόχθιζαν και τη μερίδα του λέοντος, με αποτέλεσμα τη συρροή των χρεοκοπιών. (Στο σύνολό τους 5 χρεοκοπίες: 1827, 1832, 1843, 1893, 1932). Η εξάρτηση απέκτησε πολυμέρεια αργότερα και με τους Ιταλούς και ύστερα και με τους Αμερικανούς μετά το 1944. Δυο πρωθυπουργοί επεχείρησαν να την αποφύγουν. Ο Τρικούπης κι ο Βενιζέλος. Και ο μεν πρώτος πέθανε το 1896 πάμφτωχος αυτοεξόριστος στη Νίκαια κι ο Βενιζέλος το 1936 στο Παρίσι, μετά από δυο δολοφονικές απόπειρες, καταδικασμένος από το δικαστήριο του Γερμανού βασιλιά Γεωργίου Β΄ για εσχάτη προδοσία και «αναθεματισμένος» από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και τη Σύνοδο της Εκκλησίας!..

Τονίζω άλλη μια φορά το δάνειο και την επιβολή Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου το 1898, όταν μετά τις πρωθυπουργίες Βούλγαρη, Ζαΐμη, Δεληγιώργη, Ράλλη και την πανωλεθρία του ’97, οι δανειστές επέβαλαν προτεκτορατοποίηση, επί Ζαΐμη, μέχρι το 1978 με αποτέλεσμα ν’ ανεβάζουν και να κατεβάζουν κυβερνήσεις κατά το δοκούν.

Βέβαια, η πολιτική των οικονομικών υποτελειών συνοδευόταν και με τις πολεμικές επεμβάσεις των «κανονιοφόρων» και τους ναυτικούς και εμπορικούς αποκλεισμούς, με συνέπεια και την εμπλοκή της Ελλάδας στους δυο παγκοσμίους πολέμους. Να υπενθυμίσω μόνο τις επεμβάσεις του 20ού αιώνα; 1915 κατάληψη Καβάλας από τους Βουλγάρους και τους Γερμανούς. 1915 κατάληψη Καστελορίζου από Γάλλους. 1916 ναυτικός αποκλεισμός από Άγγλους - Γάλλους. 1916 απόβαση στη Θεσσαλονίκη από Άγγλους - Γάλλους. 1917 απόβαση στον Πειραιά. 1917 απόβαση στον Ισθμό και στον Πειραιά από Άγγλους - Γάλλους. 1916 εισβολή Γερμανών - Βουλγάρων στη Μακεδονία. 1922 Μικρασιατική Καταστροφή με τη συνέργεια Γάλλων, Άγγλων, Ιταλών, Αμερικανών. 1940-44 εισβολές Ιταλών, Γερμανών- Βουλγάρων. 1944 επέμβαση Άγγλων και εν συνεχεία Αμερικανών. 1974 εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο συνεργεία Άγγλων-Αμερικανών. 2015 οικονομική καταστροφή με γενική ευθύνη «φίλων» και εταίρων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και η διαπίστωση του Αχιλλέα Παράσχου επίκαιρη: «Ο Φράγκος σε ηπάτησεν σε μάρανεν η Δύσις» και το προσφυές «έως πότε η ξένη ακρίδα θ’ αφανίζει την πατρίδα»;

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, επανέρχεται το ερώτημα: Όσοι αναμασούν την πλάνη περί φιλίας των πηδαλιούχων των κανονιοφόρων του 1915-17, των διοικητών των τανκς του 1944-49, των κατασκευαστών των αρμάτων και των αεροπλάνων του ’74, δεν εκλαμβάνουν τους Έλληνες ως εύκολα θύματα των συμφερόντων τους; Κι αν έχουμε τέτοιους φίλους, τους εχθρούς τι να τους κάνουμε;

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠΑΝΟΣ
www.giannisspanos.com