Πολύς λόγος γίνεται τελευταίως για τη «βαριά βιομηχανία μας», τον τουρισμό που συνεισφέρει τα μέγιστα στην εθνική οικονομία της Ελλάδας. Η αύξηση της εισροής ξένων επισκεπτών μάς δίνει τη δυνατότητα να καταπολεμήσουμε την ανεργία, να αυξήσουμε το οικογενειακό εισόδημα σε περιοχές που δεν υπάρχουν πολλές εναλλακτικές επιλογές για εργασία, να αντιμετωπίσουμε την αστυφιλία και κυρίως να αυξήσουμε το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ), σε μια εποχή εξαιρετικά κρίσιμη για την οικονομία μας. Σημειώνεται ότι η συνεισφορά του τουριστικού προϊόντος ξεπερνά σε ποσοστό το 20% του συνολικού ΑΕΠ!
Με περισσότερα από 16.000 χιλιόμετρα ακτογραμμής, πάνω από 6.000 νησιά, και με εδραιωμένη πλέον θέση στην παγκόσμια αγορά τουρισμού, η πατρίδα μας παρουσιάζει εξαιρετικές επενδυτικές ευκαιρίες στον συγκεκριμένο κλάδο. Η Ελλάδα αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς για καλοκαιρινές διακοπές, αλλά προσφέρει επίσης ελκυστικές προτάσεις για θεματικό τουρισμό καθ’ όλην τη διάρκεια του έτους. Τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματά της χώρας μας, όπως η πλούσια πολιτισμική κληρονομιά, η φυσική ομορφιά του τόπου, η γεωγραφική ποικιλομορφία και η ελληνική φιλοξενία ενισχύουν την εικόνα της Ελλάδας, αφενός ως τουριστικού προορισμού παγκόσμιου βεληνεκούς, και αφετέρου ως τουριστικής αγοράς με εξαιρετικές επενδυτικές ευκαιρίες. Το τουριστικό προϊόν «Ήλιος και Θάλασσα» ανέκαθεν αποτελούσε για την Ελλάδα σημαντική πηγή εσόδων, βοηθούμενη από το ήπιο κλίμα, την ποικιλία ηλιόλουστων νησιών και όμορφων παραλιών, σε συνδυασμό με την ποιότητα των υπηρεσιών και των τουριστικών καταλυμάτων.
Από την άλλη, δεν πρέπει να παραβλέπεται ότι, για να είναι θετική η συμβολή του διεθνούς τουρισμού στην ανάπτυξη της οικονομίας, θα πρέπει απαραίτητα η όλη προσπάθεια να είναι ορθολογιστικά προγραμματισμένη και να επιχειρείται αρμονικά με τους άλλους κλάδους οικονομικής δραστηριότητας και κυρίως τους βασικούς, όπως π.χ. είναι οι υπηρεσίες, ο πρωτογενής και δευτερογενής τομέας της οικονομίας κ.ά. Ακόμα πολύ σημαντικοί τομείς θεωρούνται η προσαρμογή του νομοθετικού πλαισίου και η βελτίωση των υποδομών μεταφοράς.
Η τουριστική βιομηχανία, όμως, δεν πρέπει να μονοπωλήσει τις προσπάθειες ανάπτυξης για την πλήρη ή μερική αντιμετώπιση των οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων της χώρας. Για τον απλούστατο λόγο, ότι, ναι μεν ο τουρισμός και γενικά οι άδηλοι πόροι μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά στην ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας, ωστόσο, εύκολα μπορεί να επηρεασθούν από αστάθμητους παράγοντες, όπως είναι οι ανεπιθύμητες συρράξεις, ο αθέμιτος ανταγωνισμός, η μαύρη προπαγάνδα βασικών τουριστικών ανταγωνιστών, ακόμα και κινήσεις άσπονδων «φίλων» που επιθυμούν την αποσταθεροποίηση της χώρας…
Τούτων δεδομένων, είναι να απορεί κανείς με τη λυσσασμένη εμμονή των Ευρωπαίων «εταίρων μας» (οι οποίοι κατά άλλα υποτίθεται ενδιαφέρονται για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας), να καταφέρουν βαρύ πλήγμα στο πιο νευραλγικό κομμάτι της ελληνικής οικονομίας, που είναι ο τουρισμός. Η στοχο-προσήλωση στην αύξηση του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α.) και σε υπηρεσίες που εξυπηρετούν σχεδόν αποκλειστικά τον τουρισμό, δεν έχει καμίαν απολύτως λογική εξήγηση! Πέραν της επιμονής τους, με τη δική μας συνδρομή δυστυχώς, να γονατίσουν οριστικά και αμετάκλητα την πατρίδα μας! Το είπαμε πολλές φορές, ας το επαναλάβουμε άλλη μία:
Το πρόβλημα των «δανειστών» με την Ελλάδα και την Κύπρο δεν είναι οικονομικό! Και δυστυχώς, στην προσπάθειά τους να εφαρμόσουν τα υποχθόνια σχέδιά τους, βρίσκουν και πειθήνιους εγχώριους διεκπεραιωτές. Είναι οι τρεις κατά σειράν εκλελεγμένοι πρωθυπουργοί που απέσπασαν με δόλο την ψήφο του λαού! Ο εθνικός ολετήρας Γ. Παπανδρέου με «τα λεφτά υπάρχουν», ο ψευτο-αντιμνημονιακός Αντ. Σαμαράς και δυστυχώς στον κατάλογο πάει να προστεθεί και ο Αλέξης Τσίπρας, που άλλα μας έταξε προεκλογικά! Δεν αναφέρομαι καθόλου στον διορισμένο από την Τρόικα Λουκά Παπαδήμο, τραπεζίτης είναι ο άνθρωπος, για το σινάφι του δούλεψε…
Υ.Σ.: Πολύ ενδιαφέροντα σχόλια του ξαδέλφου μου Παντελή, με αφορμή το τελευταίο μου κείμενο: … διάβασα το κείμενό σου και θυμήθηκα την τελευταία μου επίσκεψη στο Μουσείο των Αθηνών, εκεί στην Ακρόπολη, το καινούργιο. Θέλω να ακούσεις λίγο πώς ένιωσα. Πήγα να κόψω εισιτήρια και όταν μου είπαν 22 ευρώ και κάτι λεπτά τσαντίστηκα λίγο, το θεώρησα ακριβό. Μετά όμως είχα θυμηθεί ότι στο Λούβρο, που το είχα καημό να δω την Άπτερο Νίκη, πλήρωσα πολύ περισσότερα και είπα χίλιες φορές χαλάλι. Όταν έβγαλα να πληρώσω με πληροφόρησαν ότι το εισιτήριο ήταν μόνο 7 ευρώ και κάτι. Τότε είπα είναι πολύ φτηνό, και ο πολιτισμός μας δεν είναι φτηνός. Βεβαίως πρέπει να είναι φτηνά για τον Έλληνα και σε χαμηλόμισθους δωρεάν, αλλά ποιος ξένος που θα έρθει για να ανεβεί στην Ακρόπολη θα σκεφτεί τα 15 ευρώ, τη στιγμή που πληρώνει 130 στα Μουσεία του Παρισιού!
Εκεί όμως που συγκλονίστηκα ήταν ότι στην καφετερία του Μουσείου η πορτοκαλάδα ήταν 6.50 ευρώ. Δεν ξέρω αν είμαι παράξενος, αλλά κοίταζα τους Γιαπωνέζους ουρές απ' έξω κι έλεγα τόση ξεφτίλα το Μουσείο μας, το εισιτήριο όσο μια πορτοκαλάδα; Δυστυχώς, κάποιοι δεν αντιλαμβάνονται τι αξίζει και τι δεν αξίζει! Έκατσα κι έγραψα σε εφημερίδες και στην ΕΡΤ τότε, με την ελπίδα κάποιοι να προβληματιστούν. Έχουμε ξεφτιλίσει την προίκα μας! Ήμουν στο Μαϊάμι πέρυσι και ένιωσα Έλληνας Αρχαίος Θεός, με τους Αργεντινούς και τους Βραζιλιάνους να με περικυκλώνουν και να με ρωτούν με τις ώρες. Να μιλούν με τις ώρες για την Ελλάδα της Δημοκρατίας….
Για εμάς τους Έλληνες δεν υπάρχει άλλη επιλογή από την ντόπια παραγωγή και κατανάλωση όσο γίνεται δικών μας προϊόντων και με μποϊκοτάρισμα των ξένων, ιδιαιτέρως των «βαρβάρων» Βαυαρών και των Άγγλων. Πρέπει κάποια στιγμή να λειτουργήσουμε μεθοδευμένα για να έχουμε αποτέλεσμα! (Παντελής Μακρής διδάσκαλος).
ΝΤΙΝΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΗ
Εκπαιδευτικός στο ΤΕΙ Λάρισας από το Μονάγρι Λεμεσού, [email protected]
