Με τον όρο «Δίκη των έξι» έχει καταγραφεί στην ελληνική ιστορία η δίκη ενώπιον του έκτακτου στρατοδικείου στην οποία παραπέμφθηκαν οι θεωρούμενοι ως υπεύθυνοι για τις συνέπειες της Μικρασιατικής Εκστρατείας, κοινώς για τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922. Η ιστορία επαναλαμβάνεται στο εκάστοτε ιστορικό πλαίσιο και αυτήν τη φορά η Ελλάδα οδηγείται στην Οικονομική Καταστροφή του 2015. Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος εξελέγη υποσχόμενος στον λαό ότι δεν θα οδηγήσει τη χώρα σε έξοδο από το ευρώ. Τώρα διαβεβαιώνει πως ένα «όχι» δεν θα σήμαινε αυτομάτως και την επαναφορά της δραχμής.

Συνειρμικά οδηγούμαστε στις προεκλογικές υποσχέσεις της κυβέρνησης Δημητρίου Γούναρη, ότι η Ελλάδα θα σταματούσε τη Μικρασιατική Εκστρατεία εάν εκλεγόταν ως πρωθυπουργός. Στον ρόλο του διοικητή της Στρατιάς Γεώργιου Χατζηανέστη, ο Γιάνης Βαρουφάκης μεθοδεύει αυτό που διατυμπάνιζε για χρόνια πριν αναλάβει ως υπερυπουργός Οικονομικών. Ότι, δηλαδή, η καταγγελία της δανειακής σύμβασης και επομένως η πλήρης ρήξη με τους Θεσμούς θα οδηγούσε στην απόλυτη νίκη έναντι των βαρβάρων.

Από την άλλη, δεν θα ήταν καθόλου δίκαιο να φορτώσουμε στον κ. Βαρουφάκη όλα αυτά που συμβαίνουν, αφού οι απόψεις του -κατά πολλούς ακραίου ακαδημαϊκού- ήταν γνωστές και δημοσιευμένες. Δεν εξελέγη με ψέματα, αλλά τοποθετήθηκε για να φέρει εις πέρας ένα συγκεκριμένο έργο. Με ψέματα και ανακρίβειες η κυβέρνηση Τσίπρα έχει πείσει τον λαό ότι το ηρωικό όχι θα αντηχήσει ως σύμβολο της αξιοπρέπειας της Ελλάδος απέναντι σε όλους όσοι έχουν βαλθεί να τη γονατίσουν.

Ότι θα στριμώξει τους εταίρους στον τοίχο, αφού θα δουν την ισοτιμία του ευρώ να κατρακυλά και τα χρηματιστήριά τους να συνθλίβονται. Κανείς εκ των κυβερνώντων δεν εξηγεί ότι οι εταίροι έχουν ετοιμαστεί εδώ και καιρό για το ενδεχόμενο της εξόδου. Ότι η Ελλάδα έχει πάψει προ πολλού να είναι συστημική και ότι αυτό καταδεικνύεται από τα αμετακίνητα «spreads» των υπολοίπων χωρών με πενιχρά δημόσια οικονομικά. Παρατηρούμε δε, ότι, παρόλο το ελληνικό τσουνάμι, όλα τα «spreads» της Ευρωζώνης παραμένουν καθηλωμένα και ατάραχα σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα.

Λένε, επίσης, ψέματα στον ελληνικό λαό ότι οι καταθέσεις των πολιτών είναι δήθεν προστατευμένες. Και αύριο όμως θα πουν: προστατευμένες μεν οι πρώτες εκατό χιλιάδες, αλλά έχουν πλέον μετατραπεί σε δραχμές. Το πόσο αξίζουν, κάνεις δε ξέρει... Πώς νομίζουν ότι θα αντιδράσει αυτός ο κόσμος, που με το υστέρημά του κάτω από τις δύσκολες συνθήκες της μνημονιακής Ελλάδος των τελευταίων χρόνων, έβαλε πέντε δεκάρες στην άκρη για το αβέβαιο αύριο; Για το παιδί του που είναι στο εξωτερικό και σπουδάζει, για τον ηλικιωμένο που χρειάζεται τα φάρμακά του;

Και ας υποθέσουμε πως δεν υποχωρεί η χώρα στις απαιτήσεις των πιστωτών και οδηγηθεί στη δραχμή. Έχουν πει στον λαό ότι χρειάζονται τουλάχιστον τρεις μήνες για να μεταβεί μια χώρα σε ένα νέο νόμισμα; Έχουν προετοιμαστεί για το ενδεχόμενο επαναφοράς της δραχμής; Εάν ναι, γιατί δεν το λένε στον λαό; Εάν όχι, με τι διαπραγματευτική ισχύ θα συνεχίσει η κυβέρνηση τη διαπραγμάτευση και από ποιον και με ποιους όρους θα ζητήσουν χρήματα για τη μεταβατική περίοδο;

Εύλογο είναι, επίσης, το ερώτημα, εάν έχουν εξηγήσει στον ελληνικό λαό ότι, ζώντας σε μια εισαγωγική χώρα, θα βρεθούν να πληρώνουν τα ίδια προϊόντα, που αγόραζαν ώς χθες για την κάλυψη των βασικών τους αναγκών, τρεις ή τέσσερεις φορές ακριβότερα. Θα πρέπει, επίσης, να εξηγήσουν στους πολίτες ότι τα ελλείμματα της κυβέρνησης δεν θα υπάρχει κανείς διατεθειμένος να τα καλύψει, αφού η εμπιστοσύνη των αγορών, μετά την αθέτηση της χώρας να πληρώσει τα χρέη της, θα κατρακυλήσει σε επίπεδα που δεν θα επιτρέπουν την έξοδο στις αγορές.

Ταυτόχρονα, οποιοδήποτε καινούργιο χρέος θα καταστεί εκ νέου δυσβάσταχτο, αφού οι πιέσεις που θα δεχθεί η δραχμή θα οδηγήσουν στη ραγδαία της υποτίμηση. Και τι συνεπάγονται όλα αυτά; Συνεπάγονται τη μη καταβολή μισθών, συντάξεων, επιδομάτων, ελλείψεις σε παροχές υπηρεσιών, απολύσεις... και προς Θεού... όχι σίγουρα ένα αξιόμαχο στράτευμα! Το οποίο για κάποιο σουρεαλιστικά παράξενο λόγο αποτελεί αντικείμενο συζήτησης τις τελευταίες μέρες.

Δυστυχώς, όμως, η κατάληξη όλων αυτών των συμμοριτών της ανευθυνότητας, όπως και η κατάληξη των έξι της κυβέρνησης Γούναρη θα είναι τραγική. Θα κληθούν δικαστικά να απαντήσουν σε όλα αυτά τα ερωτήματα. Και θα είναι πολύ τυχερός ο κ. Τσίπρας, εάν η μοίρα τον ευνοήσει και την Κυριακή προκριθεί ένα «ναι», που θα τον οδηγήσει στην παραίτηση. Κάλλιο στο σπίτι παρά στη φυλακή. Κάθε σενάριο, πάντως, προκρίνει πως στην πολυτάραχη εξάμηνη θητεία τους ως Πρωθυπουργός δεν θα υπάρχει αύριο.

ΓΙΩΡΓΟΣ Π. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
Οικονομολόγος