Το σύνθημα αυτό διάβασε τη δεκαετία του ’50 στους τοίχους των πόλεων της Κύπρου ο διπλωμάτης και ποιητής Γιώργος Σεφέρης, όταν ήρθε στην Κύπρο στο πλαίσιο των επαγγελματικών του δραστηριοτήτων. Ένα σύνθημα που παραμένει επίκαιρο μέχρι και σήμερα, ιδιαίτερα στις δύσκολες στιγμές που σήμερα περνάει η Ελλάδα.

Ήταν τότε η εποχή που οι Βρετανοί αποικιοκράτες και τα ελληνόφωνα τσιράκια τους προπαγάνδιζαν πως η φτωχή Ελλάδα δεν θα πρόσφερε τίποτα στην Κύπρο λόγω φτώχιας και ανέχειας, και πως η οικονομία του νησιού θα ήταν πολύ πιο ισχυρή στο πλαίσιο της «κραταιάς» Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Για τον λόγο αυτόν, οι ρομαντικοί και απείθαρχοι τότε Έλληνες εθνικιστές της Κύπρου απαντούσαν με το σύνθημα «Την Ελλάδαν θέλομεν και ας τρώγωμεν πέτρες».

Ήδη οι Έλληνες της Κύπρου είχαν δείξει παντοιοτρόπως την αγάπη τους προς τη μάνα Ελλάδα. Σε όλους τους πολέμους, από το 1821 και εντεύθεν, εθελοντές συνέρρεαν στα λιμάνια για να καταταγούν στον ελληνικό στρατό. Πολλές βέρες και κοσμήματα κατέληξαν σε εράνους υπέρ της Ελλάδος, για να υποστηρίξουν τις ένοπλες εθνικές προσπάθειες γι' απελευθέρωση υπόδουλων περιοχών…

Βεβαίως τότε, όπως και σήμερα, υπήρχε μια ισχυρή μειοψηφία «ελληνόφωνων Κυπρίων», οι οποίοι εξυπηρετούνταν πολύ καλύτερα με τη βρετανική παρουσία στο νησί. Θεωρούσαν και θεωρούν ως μοναδικό τους σκοπό την αύξηση του κέρδους των επιχειρήσεών τους, ανταλλάσσοντας την εθνική τους συνείδηση με την εύνοια τότε των Βρετανών και σήμερα των διεθνών τοκογλύφων.

Είναι της ίδιας σχολής με τον Υπουργό Οικονομικών Χάρη Γεωργιάδη, ο οποίος ουσιαστικά πούλησε την Ελλάδα στη σύνοδο του Γιούρογκρουπ, εντασσόμενος στο σύνολο των χωρών της ζώνης του ευρώ που ζητούν την κεφαλήν της Ελλάδος επί πίνακι. Δεν τρέφουμε ψευδαισθήσεις για τις δυνατότητες της Κύπρου απέναντι στα υπόλοιπα ευρωπαϊκά μεγαθήρια, αλλά για την τιμή των όπλων τουλάχιστον έπρεπε να καταγραφεί η διαφωνία της Κυπριακής Δημοκρατίας στις μεθοδεύσεις των λοιπών Ευρωπαίων εταίρων.

Η στάση αυτή του Υπουργού Οικονομικών εξηγεί τη στάση του Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη, ο οποίος, ακολουθώντας τα χνάρια του προκατόχου του, δήλωσε πως πρέπει να κοπεί ο ομφάλιος λώρος μεταξύ Ελλάδος και Κύπρου! Αλήθεια, πού βρίσκονται όλοι αυτοί εντός και γύρω από τον ΔΗΣΥ, οι οποίοι διερρήγνυαν τα ιμάτιά τους με τις τότε δηλώσεις Χριστόφια;

Βεβαίως η κριτική προς τους «πραγματιστές», «ρεαλιστές», «χωρίς παρωπίδες» οπαδούς του εθνικού αποχρωματισμού του κυπριακού Ελληνισμού, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί ως συγχωροχάρτι στις ανίκανες, μέχρι σημείου μειοδοσίας, ελληνικές κυβερνήσεις, οι οποίες κυβερνούν δεκαετίες τώρα την Ελλάδα. Το παράδοξο σήμερα είναι να βλέπουμε από τηλεοράσεως αυτούς που έφεραν την Ελλάδα στο σημερινό κατάντημα, να κουνάνε επικριτικά το δάκτυλο. Από την άλλη, έχουμε μια το λιγότερο άπειρη κυβέρνηση η οποία, μη έχοντας προετοιμάσει τον ελληνικό λαό, είτε υλικά είτε ψυχολογικά, οδεύει προς μία κακή συμφωνία με τους δανειστές, με μόνη εναλλακτική την άτακτη χρεοκοπία.

Η ιδέα της Ελλάδος, όμως, δεν εξαντλείται στην ελληνική κυβέρνηση. Για τους Εθνικιστές, η Ελλάδα είναι ο λαός αποτελούμενος από τους νεκρούς, τους ζωντανούς και αυτούς που θα ΄ρθουν. Είναι η ιστορία και ο πολιτισμός των προγόνων μας, τα ιερά μας μνημεία και τα σπίτια μας. Η Ελλάδα είναι μια αξία που θα έχει πάντα την πρώτη θέση στην καρδιά μας.

Διότι, όπως έγραψε και ο Παλαμάς:

«Γνώμες, καρδιές, όσοι Έλληνες, ό,τι είστε, μην ξεχνάτε,
δεν είστε από τα χέρια σας μονάχα, όχι. Χρωστάτε
και σε όσους ήρθαν, πέρασαν, θα ΄ρθούνε, θα περάσουν.
Κριτές, θα μας δικάσουν οι αγέννητοι, οι νεκροί»
*Πρόεδρος Εθνικού Λαϊκού Μετώπου (Ε.ΛΑ.Μ.)