Μπροστά σε μιαν από τις πιο κρίσιμες στιγμές του Έθνους, η κυπριακή Κυβέρνηση έδωσε -και απέτυχε παταγωδώς- ένα κρίσιμο «τεστ», όπου προσμετρήθηκε η εθνικοφροσύνη του καθενός. Η λεκτική συμπαράσταση δοκιμάστηκε εμπράκτως τις τελευταίες ημέρες και αποδείχτηκε όχι μόνο ανεπαρκής αλλά και ασπόνδυλη και παντελώς άκαρπη. Στο διπλωματικό πεδίο η χώρα μας επέλεξε, για να μην προκαλέσει αναταράξεις στο πλαίσιο των συμμαχιών της, να συνταχτεί απροκάλυπτα με τις τυραννικές και απαράδεκτες συμπεριφορές των Ευρωπαίων «αλληλέγγυων» εταίρων. Αν μη τι άλλο δείξατε επ’ αυτού τα πραγματικά σας χρώματα, που σίγουρα γαλανόλευκα δεν ήταν και φάνηκε ότι ίσως και να μην ήταν ποτέ.

Κτίσατε τα κόμματά σας και τις πολιτικές καριέρες στην εθνικοφροσύνη και στην πατριδογνωσία που μας πουλούσατε, στο ασυμβίβαστο της μητέρας Πατρίδας, και πριν λαλήσει ο πετεινός την κάνατε με ελαφρά πηδηματάκια και κατακόψατε και τους ομφάλιους λώρους. Πώς και γιατί, ο κυπριακός λαός διερωτάται ακόμη… Η μοιρολατρική σας στάση, κύριοι κυβερνώντες, το ανάστημά σας, που δεν ξεπερνά αυτό ενός μικρού, υποτακτικού και φοβισμένου παιδιού, δεν σας επέτρεψε να αρθείτε στο ύψος της σημερινής πραγματικότητας και να πράξετε το καθήκον σας προς την ιστορία του Έθνους.

Ο Ελληνισμός είναι πληγωμένος, προδομένος, έχει ανησυχίες και μια συσσωρευμένη οργή, όμως κατά κανόναν αγαπά τη δημοκρατία και στην πλειοψηφία του γνωρίζει ότι οι προεκτάσεις των δικών του αδιεξόδων σήμερα έχουν να κάνουν με πανανθρώπινες αξίες και ιδανικά.

Όλες οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν την επικράτηση του «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού. Δεν πρόκειται όμως για την επικράτηση ενός απόλυτου, αλλά ενός μετριοπαθούς και καθ’ όλα εύλογου «ΟΧΙ». Η απόσταση μεταξύ του «ΟΧΙ» και του «ΝΑΙ» είναι δύσκολο να εκτιμηθεί. Όπως πολύ σωστά τόνισε και ο Πρωθυπουργός, την Ελλάδα θα την ωφελήσει όχι ένα οριακό αποτέλεσμα, αλλά μία ψήφος που θα είναι καθαρά υπέρ της μιας ή της άλλης άποψης. Όλα δείχνουν πως αν η Ελλάδα οδηγηθεί σε δημοψήφισμα την ερχόμενη Κυριακή, θα επικρατήσει το «ΟΧΙ», έχει όμως τεράστια σημασία η επικράτηση αυτή να καταστεί ορατή, τόσο στην ευρωπαϊκή, όσο και στη διεθνή κοινότητα, έτσι ώστε ν' αντιληφθούν επιτέλους τους τραγικά λανθασμένους χειρισμούς τους.

Αν επικρατήσει το «ΟΧΙ», βαρύτατη ευθύνη για την έκβαση αυτή θα έχουν οι Γερμανοί, οι Θεσμοί της Ε.Ε. και το ΔΝΤ, οι οποίοι επέβαλαν ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα σε έναν λάο και μία κοινή γνώμη, που βάναυσα καταδυναστεύονται πέντε και πλέον χρόνια. Ταυτόχρονα, το ρεύμα υπέρ του «ΟΧΙ» τροφοδοτείται καθημερινά από άκομψες και πιεστικές παρεμβάσεις των πλείστων εκ των «αλληλέγγυων εταίρων» υπέρ του «ΝΑΙ», που δείχνουν να έχουν βεβαίως το αντίθετο αποτέλεσμα.

Ο Έλληνας πολίτης σήμερα, είτε τοποθετείται υπέρ του «ΟΧΙ» ή του «ΝΑΙ», είναι μετριοπαθής και απορρίπτει, πιστεύω, τις υπερβολικές, μαυρόασπρες τοποθετήσεις και τα ψευτοδιλήμματα των προπαγανδιστών, που ταυτίζονται με την όποια επιλογή. Άλλωστε οι κινδυνολογίες κάποιων οπαδών του «ΝΑΙ», τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη περί «τελευταίων ευκαιριών», δεν φαίνεται να είναι πειστικές. Ας ελπίσουμε, λοιπόν, ότι την επομένη του δημοψηφίσματος δεν τερματίζονται οι προοπτικές για συνέχιση των διαπραγματεύσεων πάνω σε μιαν άλλη βάση, αλλά μετατίθενται σε έναν πιο κατάλληλο χρόνο, μέσα στον οποίο θα μπορέσουν πιο απρόσκοπτα και αποτελεσματικά να δοθούν οι εγγυήσεις εκείνες που θα καταλαγιάσουν τις δικαιολογημένες αμφισβητήσεις των Ελλήνων ότι, εν μέρει τουλάχιστον, υπάρχει ένα χρώμα αλληλεγγύης και κοινωνικής ευαισθησίας σε αυτά που προτείνονται.

Ας αφουγκραστούν, επιτέλους, οι «υπτίως ασπαζόμενοι» κυβερνώντες μας την πραγματικότητα του λαού και όχι των αριθμών.

ΔΩΡΟΣ ΠΑΦΙΤΗΣ
Α΄ Αντιπρόεδρος Συμμαχίας Πολιτών