Τον τελευταίο καιρό, ειδικότερα μετά την εκλογή του νέου κατοχικού ηγέτη, ακούμε ολοένα και περισσότερο τις ελπίδες και την αισιοδοξία των επαναπροσεγγιστών για λύση του Κυπριακού στη βάση βεβαίως της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Οι φωνές αυτές προέρχονται κυρίως από τη Δεξιά και δη το κυβερνών κόμμα, τον Δημοκρατικό Συναγερμό. Το παρόν άρθρο δεν έχει ως στόχο να αναδείξει την ανθελληνική πολιτική του Δημοκρατικού Συναγερμού, αφού αυτή είναι γνωστή σε όσους δεν έχουν κλειστά μάτια και αφτιά, ούτε και να «αποκαλύψει» πως το μοντέλο λύσης που προωθείται επίσημα από το 1977 έχει ως απώτερο σκοπό την τουρκοποίηση της πατρίδας μας.

Το θέμα που θεωρώ περισσότερο μείζον, προσωπικά, είναι η κρίση που βιώνει σήμερα ο Ελληνισμός της Κύπρου. Μία κρίση, όχι τόσο θεσμών ή οικονομική, αλλά μία κρίση αξιών. Ο λαός της Κύπρου, κατά ένα μεγάλο ποσοστό, δεν νοιάζονται εάν τυχόν η επερχόμενη λύση θα είναι καταστροφική για τον Ελληνισμό στην Κύπρο ή εάν σε λίγα χρόνια θα είμαστε μειονότητα μέσα στην ίδια μας την πατρίδα. Νοιάζονται μόνο εάν θα αποκομίσουν οικονομικά οφέλη. Άλλωστε θεωρώ πως μία από τις παραμέτρους και τις αιτίες της οικονομικής αφαίμαξης της Κύπρου από τους διεθνείς πειρατές των εθνικών πλούτων είναι η προώθηση λύσης που θα είναι προς το συμφέρον της Τουρκίας και θα εξυπηρετεί τα «θέλω» των Δυτικών. Έτσι κι αλλιώς, κατά το δημοψήφισμα του 2004 η Κύπρος οικονομικά βρισκόταν σε άνθιση, ενώ το ψευδοκράτος βρισκόταν στο μεταίχμιο της επιβίωσης και της οικονομικής καταστροφής.

Σήμερα όμως, εν έτει 2015, τα πάντα έχουν αντιστραφεί. Οι άθλιες πολιτικές των κυβερνήσεων Χριστόφια-Αναστασιάδη και το χεράκι που έβαλαν οι παγκόσμιοι τοκογλύφοι έφεραν την Κύπρο στο χείλος της οικονομικής καταστροφής. Από την άλλη, οι «διακοπές» των Κυπρίων στα κατεχόμενα έδωσαν μία ισχυρή οικονομική ανάσα στο ψευδοκράτος, το οποίο, παράλληλα με τη γενναιόδωρη βοήθεια της «μαμάς Τουρκίας», αναστήθηκε. Αυτό είναι πάνω απ' όλα που πρέπει ως Κύπρος και ως εθνικιστές να προσέξουμε. Έχουμε φτάσει στο έσχατο σημείο να κρίνουμε μία λύση στο κυπριακό πρόβλημα με το δίλημμα εάν μας συμφέρει οικονομικά.

Όπως εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς, στα δικά μας χέρια έχει πέσει το βάρος να ενημερώσουμε τους συμπατριώτες μας και να αναχαιτίσουμε την επερχόμενη τουρκοποίηση της πατρίδας μας. Γίναμε μία φορά πρόσφυγες και σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να γίνουμε για δεύτερη. Στο Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (Ε.ΛΑ.Μ.) βρίσκεται η μαγιά του Ελληνισμού, άνθρωποι που νοιάζονται πάνω απ' όλα για το εθνικό συμφέρον και όχι για το προσωπικό οικονομικό. Είμαστε άτομα που «χρωστάμε σε όσους ήλθαν, πέρασαν, θα έλθουν, θα περάσουν». Μοναδικοί «κριτές που θα μας δικάσουν είναι οι αγέννητοι, οι νεκροί». Προς αυτούς ας δώσουμε την ιερή υπόσχεση πως θα διατηρήσουμε τον Ελληνισμό της Κύπρου και θα ανασχέσουμε τα εθνομηδενιστικά σχέδια των εχθρών της Πατρίδας μας.

ΣΩΤΗΡΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
Μέτωπο Νεολαίας, Εθνικού Λαϊκού Μετώπου (Ε.ΛΑ.Μ.)