Πριν από μερικούς μήνες απεβίωσε ο Βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας Αμπντουλάχ, ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο. Ο συγκεκριμένος άνδρας απέκτησε πάνω απο 30 παιδιά. Το θλιβερό είναι πως τα τελευταία 13 χρόνια κρατάει ομήρους σε μια έπαυλη τέσσερα από τα παιδιά του -τις πριγκίπισσες Σαχάρ, Τζαγουαχέρ, Μάχα και Χάλα. Οι τέσσερεις αυτές πριγκίπισσες ζούσαν μια ονειρική ζωή στην αρχή, βγαλμένη από ένα παραμύθι. Όταν ήταν μικρές πήγαιναν πανάκριβες διακοπές για σκι, έμεναν σε πανάκριβα ξενοδοχεία, και ψώνιζαν τα πιο ακριβά ρούχα και κοσμήματα. Η καθεμιά τους ήθελε μιαν απλή ζωή, με αξιοπρέπεια και ίσα δικαιώματα.

Ήθελαν να σπουδάσουν στο εξωτερικό, να γυρίσουν τον κόσμο, να παντρευτούν και να αποκτήσουν παιδιά. Τώρα, όμως, είναι αιχμάλωτες μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Και ο ονειρικός παράδεισος που ζούσαν μετατράπηκε σε μια κόλαση αιχμαλωσίας. Μετατράπηκε σ' έναν αργό και βασανιστικό θάνατο. Όχι μόνο ο 89χρονος πατέρας τους τούς είχε απαγορεύσει να παντρευτούν και είχε απειλήσει όλους τους υποψήφιους γαμπρούς με θάνατο, αλλά τις περιόρισε σε ξεχωριστά, μικρά και σκοτεινά δωμάτια του παλατιού - στερώντας τους την ελευθερία τους.

Η 42χρονη πριγκίπισσα Σαχάρ κατάφερε να εποικονωνήσει με την αμερικανική εφημερίδα «New York Post», και τα όσα αποκάλυψε πραγματικά σοκάρουν και προβληματίζουν. «Είμαστε αποκομμένες και απομονωμένες», λεει. «Είμαστε όμηροι. Κανείς δεν μπορει να ΄ρθει να μας δει, κι ούτε μπορούμε να πάμε να δούμε κάποιον. Ο πατέρας μου ευθύνεται, κι οι γιοι του, τα ετεροθαλή μας αδέλφια έχουν γίνει συνένοχοι σ' αυτήν την κατάσταση».

Θα αναρωτιέστε βέβαια, γιατί αυτός ο άνθρωπος να κάνει κάτι τόσο κακό στα ίδια του τα παιδιά - στο αίμα του; Η απάντηση είναι απλή. Οι τέσσερεις αυτές πριγκίπισσες τόλμησαν να υψώσουν και να ενώσουν τη φωνή τους, υποδεικνύοντας πως στη χώρα τους πρέπει να υπάρχουν τα αυτονόητα - δηλαδή ελευθερία του λόγου και της έκφρασης, και ίσα δικαιώματα ανδρών και γυναικών. Είναι αιχμάλωτες, γιατί πιστεύουν πως σε μιαν απο τις πιο καταπιεστικές χώρες του κόσμου, τη Σαουδική Αραβία, οι γυναίκες πρέπει να ΄ναι ελεύθερες. Πρέπει να τονιστεί πως η μητέρα τους, η Αλανούντ Αλ Φαγέζ, κατάφερε να διαφύγει από το καθεστώς και βρήκε καταφύγιο στο Λονδίνο. Όταν οι τέσσερεις αδελφές κατέκριναν την παράνομη φυλάκιση γυναικών σε ψυχιατρικούς θαλάμους, ο Βασιλιάς έπαψε να τις θεωρεί κόρες του.

«Κάποτε είχαν μια κανονική ζωή εδώ στη Σαουδική Αραβία, όμως είναι φιλελεύθερες και προοδευτικές, και αυτό το μισεί ο πατέρας τους», δηλώνει η μητέρα τους στην εφημερίδα «New York Post». «Νιώθουν συμπόνια για το χάλι των γυναικών στη Σαουδική Αραβία, αλλά και γι' αυτό όλων των γυναικών στον αραβικό κόσμο. Οι αδικίες που βλέπουμε είναι τρομερές και κάποιος πρέπει να κάνει κάτι». Γι' αυτά τα αυτονόητα πράγματα, που διεκδικούσαν οι τέσσερεις αγωνίστριες, ο πατέρας τους θύμωσε κι αυθαίρετα τις καταδίκασε σε κατ' οίκον περιορισμό επ' αόριστον.

Δεν φτάνει μόνο αυτό. Τον τελευταίο χρόνο, οι κοπέλες κατάφεραν να επικοινωνήσουν με τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, έτσι διεθνοποιήθηκε το θέμα. Μόλις ο Βασιλιάς το έμαθε, διέταξε να μη δίνουν φαγητό στις κόρες του για εξήντα μέρες. Οι κοπέλες ζούσαν με ό,τι κονσέρβες εύρισκαν. Επίσης, δεν μπορούν να εμπιστευτούν την ιατρική περίθαλψη των γιατρών, αφού ο πατέρας τους διέταξε να τις ναρκώνουν, για να είναι ευκολότερα ελεγχόμενες. Γενικά, όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών, η Σαουδική Αραβία έχει ένα απ' τα χειρότερα ιστορικά.

Οι γυναίκες δεν έχουν κανένα λέγειν για το πώς θα μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Δεν μπορούν να πηγαίνουν σχολείο, να ταξιδέψουν, να ανοίξουν τραπεζικό λογαριασμό, να κάνουν επιχειρηματικές κινήσεις, ή ακόμη και να έχουν ιατρική περίθαλψη, χωρίς την άδεια των ανδρών. Επιπλέον, όταν κυκλοφορούν δημοσίως, όλο το σώμα τους πρέπει να είναι καλυμμένο, εκτός από τα μάτια και τα χέρια τους - η οποιαδήποτε παράλειψη μπορεί να τις οδήγησει στον θάνατο.

Αξίζει να σημειωθεί πως έχω γίνει μάρτυρας από πρώτο χέρι της καταπίεσης που υφίστανται οι γυναίκες τις Σαουδικής Αραβίας. Όταν είχα πάει διακοπές στην Ταϊλάνδη, πριν από τέσσερα περίπου χρόνια, είχαμε επιβιβαστεί με τους γονείς μου σ' ένα speed-boat με προορισμό τα νησιά Φι-Φι. Μεταξύ άλλων, μαζί μας ήταν κι ένα ζεύγος από τη Σαουδική Αραβία -η γυναίκα βέβαια καλυμμένη-μαυροφορεμένη από πάνω μέχρι κάτω. Ο ήλιος έκαιγε, τα κύματα απ' τη θάλασσα συνεχώς μας έλουζαν -όλοι είχαμε γίνει μούσκεμα- κι όλοι απορούσαμε γιατί αυτή η γυναίκα δεν βγάζει αυτό το βαρύ ρούχο.

Κατεβαίναμε από τη βάρκα κι αυτή με το βαρύ ένδυμα, φοβούμενη έστω και να το τραβήξει λίγο προς τα πάνω, προσπαθούσε να κατέβει απ' το σκάφος και να περπατήσει μέχρι την ακτή, σπρώχνοντας μ' όλη της τη δύναμη ενάντια στα κύματα της ακτής. Το χειρότερο βέβαια ήταν όταν ένας ξένος άντρας έκατσε τυχαία δίπλα της, τότε ο σύζυγός της την κοίταξε με ένα αυστηρό ύφος και της έγνεψε, σαν να ήταν το σκυλάκι του, να μετακινηθεί απ' εκεί. Τέτοιες μεσαιωνικές συμπεριφορές τις θεωρώ απαράδεκτες κι επικίνδυνες για τη δημοκρατία.

Όσον αφορά τις τέσσερεις «Μπουμπουλίνες» του αραβικού κόσμου, η κράτησή τους είναι απαράδεκτη κι άκρως αδικαιολόγητη. Το χειρότερο είναι πως οι υπόλοιπες χώρες του κόσμου δεν κάνουν τίποτα για να βοηθήσουν -ούτε καν ο Ο.Η.Ε.- δηλώνοντας πως είναι οικογενειακές υποθέσεις. Συνοψίζοντας, ο Βασιλιάς έχει πλέον πεθάνει. Ο Θεός ας του δώσει λύτρωση για όσα έκανε κι ας τον συγχωρέσει. Όμως τώρα είναι η ευκαιρία, οι σκλαβωμένες πριγκίπισσες να λυτρωθούν. Είναι η ώρα να δημιουργηθεί ένα διεθνές κίνημα για την πιο αποτελεσματική προάσπιση των διακαιώματα των γυναικών του αραβικού κόσμου. Είναι καιρός να αλλάξουν αντιλήψεις. Όλοι έχουμε ίσα δικαιώματα - όλοι αξίζουμε το ίδιο!

ΠΕΤΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Συγγραφέας του βιβλίου «Ματωμένα Όνειρα»