Οι τουρκικές εκλογές τέλειωσαν χωρίς αυτοδυναμία του AKP, του κόμματος του κ. Ερντογάν. Το κόμμα αυτό ήταν πρώτο, με δεύτερο κόμμα το Λαϊκό Δημοκρατικό, τρίτους τους Εθνικιστές και τέταρτο το «φιλοκουρδικό» κόμμα, που πήρε 13% των ψήφων και μπήκε στη Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση (Βουλή) με περίπου 70 έδρες. Στον τόπο μας άρχισαν οι διάφοροι «πολιτικοί αναλυτές» -και η χώρα μας έχει πολλούς τέτοιους- να μιλούν για την αποτυχία του AKP και την επιτυχία του «φιλοκουρδικού» κόμματος.

Διερωτάται κάποιος αν ένα κόμμα που είναι στην εξουσία από το 2002 κατόπιν εκλογών -ό,τι και να σημαίνει αυτό στην Τουρκία- έχει αποτυχία, αφού παίρνει 40% των ψήφων, παρ’ όλη τη φθορά της εξουσίας 13 ετών και τον πόλεμο που υφίσταται για τόσα χρόνια από τους αντιπάλους του. Τους αντιπάλους του, που περιλαμβάνουν την τουρκική φιλοδυτική ελίτ, τους διανοούμενους και μέρος των ένοπλων δυνάμεων.

Ένα ισλαμικό, στην ουσία, κόμμα είναι στην εξουσία για 13 χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι η πλειοψηφία του τουρκικού λαού έχει τις ίδιες ιδέες μαζί του και είναι υπέρμαχοι των θρησκευτικών αντιλήψεων του κ. Ερντογάν και των φίλων του.

Βέβαια, το AKP δεν έχει αυτοδυναμία. Αυτό σημαίνει ότι θα μπορεί να κυβερνήσει σε συνασπισμό με άλλο κόμμα ή μόνο ως κυβέρνηση μειοψηφίας. Το πρώτο είναι δύσκολο, αφού το δημοκρατικό κόμμα και το τέταρτο «φιλοκουρδικό» κόμμα δήλωσαν ότι δεν προτίθενται να συνεργασθούν με το AKP. Μένει το εθνικιστικό κόμμα του κ. Bahceli, το οποίον, όμως, προβάλλει πολλούς όρους. Η άλλη δυνατότητα για κυβέρνηση μειοψηφίας δεν φαίνεται να είναι καλύτερη επιλογή. Τέλος, αν κανένα από τα πιο πάνω πραγματοποιηθούν, παραμένει η επιλογή των πρόωρων εκλογών.

Μερικοί επίσης στη χώρα μας μιλούν με ενθουσιασμό για τη «νίκη» του HDP του κ. Demirtas, το οποίο έλαβε 13% των ψήφων και μπήκε στην Εθνοσυνέλευση. Το κόμμα δεν είναι μόνο «φιλοκουρδικό», αλλά επίσης αριστερών αποκλίσεων και ακολουθούμενο από μέρος της κοινωνίας των πολιτών. Το κόμμα αυτό δεν παύει να είναι το τέταρτο κόμμα. Ποια είναι τα διδάγματα των τουρκικών εκλογών της 7ης Ιουνίου; Αν παραμείνουν τα πράγματα όπως είναι τώρα, η Τουρκία εισέρχεται σε μια κατάσταση πολιτικής αστάθειας.

Το γόητρο και τα όνειρα του κ. Ερντογάν φαίνεται ότι γκρεμίζονται. Ένα αναστέναγμα ανακούφισης από τους εχθρούς του, τους κεμαλικούς, τη φιλοδυτική ελίτ, τις ένοπλες δυνάμεις και τους διανοούμενους. Ο ακαδημαϊκός-πολιτικός, ο κ. Νταβούτογλου, παραιτήθηκε καθηκόντως. Πού πάει τώρα η Τουρκία; Για το κυπριακό ζήτημα θα πρέπει να αναμένουμε την τελική εξέλιξη της κατάστασης. Και να πράξουμε ανάλογα.

ΔΡ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ
[email protected]
Δικηγόρος, Διδάκτωρ Πολιτικών Επιστημών και Διεθνών Σχέσεων