Ανεύθυνες διαχρονικά οι κυβερνήσεις και οι αντιπολιτεύσεις
Ο Θουκυδίδης, ο δάσκαλος των ιστορικών, είχε γράψει ότι «τα συμφέροντα και όχι οι φιλίες διέπουν τις σχέσεις των ανθρώπινων κοινωνιών», μια πραγματικότητα που φαίνεται πως εμείς οι Κύπριοι την παραβλέπουμε, με ολέθρια για τη χώρα μας αποτελέσματα.
Η πολιτική εξ ορισμού προσφέρει εναλλακτικές, ευέλικτες στρατηγικές επιλογές και δεν οδηγεί σε αδιέξοδες πορείες, παρά μόνο όταν υπάρχουν μεγάλα συμφέροντα. Στην πραγματικότητα όμως και επί του πρακτέου, στην πολιτική υπάρχει πάντοτε ένα φανερό και ένα υποκρυπτόμενο επίπεδο, ένα εκβιαστικό στοιχείο και ένα συμβιβαστικό ενδεχόμενο. Το να γκρινιάζεις και να κατηγορείς τον αντίπαλο γιατί επιδιώκει την πραγματοποίηση των δικών του συμφερόντων ή γιατί εκμεταλλεύεται τα λάθη και τις αδυναμίες σου, είναι επιεικώς παιδαριώδες, έως βλακώδες. Ασυναρτησίες και αντιφάσεις στην άσκηση πολιτικής δεν είναι ποτέ συγχωρητέα «σφάλματα», αλλά εγκλήματα που δημιουργούν διαύλους διείσδυσης του αντιπάλου.
Το γεγονός ότι η χώρα αντιμετωπίζει μια βαθύτατη κρίση, οικονομική και κοινωνική, και βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρά διλήμματα που αφορούν την εθνική μας επιβίωση, είναι γνωστό. Όπως επίσης αναπόδραστη (δεδομένης της κυβέρνησης Νίκου Αναστασιάδη) ήταν η αποδοχή του μνημονιακού ζυγού, που κατέστησε την Κυπριακή Δημοκρατία μόνον κατ’ όνομα αυτοτελές (ως «τάχα» ανεξάρτητο) ευρωπαϊκό κράτος. Η χώρα μας και ο λαός της τελούν υπό ξένη οικονομική, δημοσιονομική, ελεγκτική και πολιτική κατοχή, με όλες τις πολύ οδυνηρές επιπτώσεις που τώρα βιώνουμε. Αφού συνεννοηθούμε με τους «αλληλέγγυους» εταίρους μας, χαράζουμε πολιτική στο εθνικό αλλά και στην οικονομία, με μοναδικό γνώμονα να πείσουμε ότι είμαστε υπεύθυνοι και άρα άξιοι της αλληλέγγυας στήριξής τους.
Είμαστε πέρα για πέρα ανεύθυνοι, έχουμε συντριβεί κάτω από το βάρος της ηγετικής μας αναξιοπιστίας. Εφόσον μας αφαιρέσατε την ανεξαρτησία μας, μας θέσατε εκτός Ιστορίας, μας κάνατε παραπανίσιους. Απλά θέλω να σας επισημάνω το γεγονός ότι οι ιδέες δεν εκλείπουν, έστω και μέσα στο πλαίσιο αποικιοκρατικών, δυναστικών καθεστώτων, οθωμανικών ή αγγλικών. Οι επαναστάσεις διαχρονικά είναι αυτές που θεμελιώνουν και κηρύττουν αρχές όπως η ελευθερία, η δημοκρατία, η δικαιοσύνη.
Διαχρονικά κυβερνήσεις και αντιπολιτεύσεις έχουν όλες επιδείξει ανευθυνότητα. Αυτή η ανευθυνότητα, αν και αφελώς συνδέεται, στην πραγματικότητα δεν πηγάζει από δογματισμούς και ιδεοληψίες. Δεν έφταιξαν σε καμία περίπτωση (ανεξαρτήτως εάν συμφωνούμε η διαφωνούμε με ιδεολογίες) ούτε κουμμουνιστικές, ούτε σοσιαλιστικές, ούτε φιλελεύθερες αντιλήψεις. Η ανευθυνότητα έγινε πράξη, έγινε βίωμα, διότι βόλευε τους πάντες, από την άκρα δεξιά έως την άκρα αριστερά, στο να μη διαταράσσουν ένα status quo διαφθοράς, κρατισμού, κομματισμού και λαϊκισμού. Την ώρα που άλλες πιεζόμενες χώρες διαμορφώνουν μέτωπα συναίνεσης απέναντι σε εθνικές και οικονομικές κρίσεις, το κομματικό μας σύστημα δείχνει τη φτώχια και τη γύμνια του. Η κοινή γνώμη στην πλειοψηφία της, παρά την οργή της κατά πάντων, είναι φανερό ότι αναζητεί απεγνωσμένα την υπευθυνότητα.
Όμως ο καταφανής λαϊκισμός παραμένει επικίνδυνος αντίπαλος, κυρίως για τον τόπο, διότι συσσωρεύει πολιτικά καρκινώματα σε ένα ήδη καρκινοπαθές πολιτικό πεδίο. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι υψηλά στην ψυχή του λαού της και δεν μπορούν οι πράξεις σας να την υποβαθμίσουν στα μάτια μας, πείθοντάς μας να την παραδώσουμε αμαχητί, είτε στην υποσχόμενή σας λύση για την οποία επιχειρηματολογείτε τόσο έντονα αλλά ακόμα δεν την είδαμε, είτε στην υποσχόμενή σας οικονομική ανάκαμψη και επίπλαστη ευμάρεια.
ΔΩΡΟΣ ΠΑΦΙΤΗΣ
Α’ Αντιπρόεδρος Συμμαχίας Πολιτών
