Κατατέθηκε στη Βουλή πρόταση νόμου, που προνοεί για τα πολιτικά δικαιώματα δημόσιων υπαλλήλων, εκπαιδευτικών λειτουργών, δημοτικών και κοινοτικών υπαλλήλων και υπαλλήλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου. Το καταθέτουν οι βουλευτές, Φύτος Κωνσταντίνου εκ μέρους της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΔΗΚΟ και Σωτήρης Σαμψών εκ μέρους της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΔΗΣΥ. Το στηρίζει και η κοινοβουλευτική ομάδα της ΕΔΕΚ. Απ' ό,τι γνωρίζω, αρχικά είχε κατατεθεί μόνο από τον Φύτο Κωνσταντίνου εκ μέρους του ΔΗΚΟ. Φαίνεται ότι υπήρξαν διαβουλεύσεις, υπόγειες μεν, αλλά σε ανώτατη κομματική βαθμίδα βάσει της μεθόδου τού πάρε-δώσε. Αν το μελετήσει κανείς, θα δει ότι τα δικαιώματα δεν είναι πολιτικά αλλά κομματικά.

Αυτό που ισχύει μέχρι σήμερα είναι ότι επιτρέπεται σε υπάλληλο (των πιο πάνω κατηγοριών) να είναι απλό μέλος πολιτικού κόμματος της επιλογής του και να παρευρίσκεται σε πολιτικές συγκεντρώσεις ή άλλες παρόμοιες εκδηλώσεις. Αυτό που εισηγούνται τώρα είναι να προστεθεί και το εξής: επιτρέπεται σε υπάλληλο να εκλέγεται ή να ορίζεται σε αξίωμα πολιτικού κόμματος της επιλογής του: α) ενόσω κατέχει θέση με μισθολογική κλίμακα μέχρι και την κλίμακα Α7 του κυβερνητικού μισθολογίου και β) κατόπιν έγκρισης της αρμόδιας Αρχής, ενόσω κατέχει θέση με μισθολογική κλίμακα ίση με ή ανώτερη από την κλίμακα Α8 του κυβερνητικού μισθολογίου. Η αρμόδια Αρχή νοείται ότι είναι για τους δημόσιους υπαλλήλους η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, για τους εκπαιδευτικούς η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, για τους δημοτικούς συμβούλους το Δημοτικό Συμβούλιο κ.λπ.

Το πρώτο ερώτημα που προκύπτει είναι, βάσει ποιων κριτηρίων, αντικειμενικών και μετρήσιμων, θα εγκρίνεται κάποιος, και αν εγκριθεί ένας για το κόμμα της επιλογής του, θα μπορεί να μην εγκριθεί κάποιος άλλος για διαφορετικό κόμμα; Στην πραγματικότητα, το νομοσχέδιο αυτό αποβλέπει στο να επιτρέπεται σε αξιωματούχους του δημόσιου και ευρύτερου δημόσιου τομέα να είναι και αξιωματούχοι κομμάτων. Δηλαδή Γενικοί Διευθυντές, Διευθυντές Υπουργείων, Έπαρχοι, Γραμματείς Δήμων κ.λπ να είναι και Πρόεδροι, Αναπληρωτές Πρόεδροι, Αντιπρόεδροι, Γενικοί Γραμματείς, Γεν. Οργανωτικοί Γραμματείς, Γενικοί Ταμίες Κομμάτων.
Αν θέλουν πραγματικά να κατοχυρώσουν πολιτικά δικαιώματα αυτών των υπαλλήλων, ίσως να νομοθετούσαν ώστε μέχρι κάποια μισθολογική κλίμακα, π.χ. Α12, να μπορούν να εκλέγονται ή ορίζονται σε συλλογικά όργανα ή σε διάφορες επιτροπές των κομμάτων.

Αν ένας αξιωματούχος του Δημοσίου, π.χ. Γενικός Διευθυντής Υπουργείου, εκλεγεί και αξιωματούχος ενός κόμματος, π.χ. Αναπληρωτής Πρόεδρος, α) υπάρχει ή δεν υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων; Υπάρχει. β) Αντίκειται ή δεν αντίκειται στην αρχή της χρηστής διοίκησης; Αντίκειται. Αν μάλιστα είναι αξιωματούχος κόμματος της αντιπολίτευσης, ποιες αποφάσεις θα υπηρετεί; Του κόμματός του ή της Κυβέρνησης; Θα υπάρχει ή δεν θα υπάρχει παραβίαση της αρχής της λαϊκής κυριαρχίας; Θα υπάρχει.

Αν υπάρχουν προαγωγές στην υπηρεσία του, πού θα προστρέχουν οι οπαδοί και τα μέλη του κόμματός του; Μη μου πείτε ότι θα είναι άμεμπτοι. Για να διεκδικήσει αξίωμα κόμματος, σημαίνει ότι έχει τις φιλοδοξίες του. Στην υπηρεσία του, αφού έφθασε στις ανώτατες μισθολογικές βαθμίδες, έχει εξασφαλισμένο και τον μισθό και τις συντάξεις του. Αυτό που θα υπηρετήσει είναι το κόμμα του και όχι το δημόσιο συμφέρον, για να μπορεί να ικανοποιήσει πάρα πέρα τις φιλοδοξίες και τα συμφέροντά του, και ιδίως αν είναι προ των πυλών της αφυπηρέτησής του.

Τελικά η Δημοκρατία θα λειτουργεί καλύτερα ή χειρότερα με τον νόμο αυτό; Χείριστα. Γι' αυτό πρέπει να ανατρέξουμε στα αίτια και τα αιτιατά γι' αυτήν την πρόταση νόμου. Δυστυχώς, διατηρούνται οι προύχοντες σ' αυτόν τον τόπο, με κληρονομικά δικαιώματα, που το σύστημα θέλει να τους θωρακίζει. Μετά απ' αυτήν την καταστροφή, που στην πραγματικότητα διαλύει τη μεσαία τάξη με όλες τις άλλες ολέθριες παρενέργειές της, έπρεπε να προχωρήσουμε σε αναδημιουργία του κράτους, σε ανασυγκρότησή του και κυρίως σε αξιοκρατική αναδόμησή του. Και όχι να το εγκλωβίσουμε σε κομματικές ταχυδακτυλουργίες, με το πρόσχημα ότι δήθεν κατοχυρώνουμε πολιτικά δικαιώματα.

Η μορφή του σύγχρονου κράτους είναι το διοικητικό κράτος, όπου οι διοικούντες δεν εκτελούν απλώς τις πολιτικές και τις αποφάσεις των κυβερνώντων αλλά συμμετέχουν ενεργά και στην παραγωγή των πολιτικών και στη διαμόρφωση των αποφάσεων ως επαΐοντες. Γι' αυτό δεν πρέπει να υποτάξουμε τη διοίκηση στους κομματικούς μηχανισμούς, που κύριο μέλημά τους είναι να κατασκευάζουν είδωλα και να πουλούν φτηνό λαϊκισμό.

ΤΑΚΗΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Μέλος Κεντρικής Επιτροπής ΔΗΚΟ