...είναι η απελευθέρωση

Αναφέρομαι στο άρθρο του κ. Πόλυ Γ. Καλλή στη «Σημερινή», 13 Ιουνίου 2015, με τίτλο «Τουριστική Καρπασία: Το ωφελιμότερο ΜΟΕ για το μέλλον της Κύπρου».
Κατ' αρχάς, η απάντηση σε τέτοιες εισηγήσεις ίσως να είναι η παροιμία «εφήκαμεν τα θέρη μας τζαι ξηκανναουρίζουμε». ΄Ομως ας το δούμε λίγο το θέμα.

Πρώτο, ωφέλιμο ΜΟΕ για το μέλλον της Κύπρου και σεβασμό προς το περιβάλλον, θα πρέπει να είναι ο καθαρισμός από τη βρόμα του σοβινισμού που μολύνει τον κατεχόμενό μας Πενταδάκτυλο. Είναι πράγματι άξιον απορίας πώς μπορεί ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και ο Δήμαρχος Γιωρκάτζης να εκστασιάζονται με ζιβανίες, χαρές και ξέφρενα πανηγύρια, άκρατες δηλώσεις, περιπάτους στη Φανερωμένη και θέατρα στη Λεμεσό, με το σοβινιστικότερο έκτρωμα να παραμένει στον Πενταδάκτυλο.

Δεύτερο ΜΟΕ πρέπει να είναι η εξακρίβωση της τύχης των υπόλοιπων αγνοουμένων μας. Ευθύνες βαραίνουν Τουρκία και Τουρκοκύπριους.

Τρίτο και άκρως απαραίτητο ΜΟΕ είναι ο κ. Μουσταφά Ακιντζί να παύσει να αποκαλεί την Κυπριακή Δημοκρατία «Νότια Κύπρο» (South Cyprus), να επικαλείται «δύο λαούς», αλλιώς ακολουθεί την Τουρκία που τη θεωρεί «εκλιπούσα».

Από την πρώτη παράγραφο του άρθρου του ο κ. Καλλής μάς κάνει ξεκάθαρο ότι απώτερος στόχος των ΜΟΕ που προτείνει είναι να χωνέψουμε την κατοχή, να αναγνωρίσουμε την ντε φάκτο κατάσταση, να τσιμεντώσουμε περαιτέρω, μόνοι μας, τις θέσεις της Τουρκίας, επί ίσης βάσης και στην άλλη άκρη, αναγνώριση έναντι αργυρίων σε κάποιες τσέπες. Εξάλλου, επαφές μεταξύ των κοινοτήτων και τίποτε άλλο μέχρι τώρα, από τότε που άνοιξαν τα οδοφράγματα (μέγα λάθος) το 2003, μέχρι και εξευτελισμούς σε Άγιους Εξορινούς, προτού φύγει έστω και ένας Τούρκος Αττίλας ή έστω και ένας κουβαλητός έποικος. Και είδαμε την ανταπόκριση των Τουρκοκυπρίων.

Πρόσφατο παράδειγμα, δεν επέτρεψαν στην Κ.Δ. να βοηθήσει στην κατάσβεση της φωτιάς στην περίκλειστη πόλη αλλά ζήτησαν βοήθεια από τις βρετανικές βάσεις.
(Σημ. Τα ανοίγματα των οδοφραγμάτων προνοούνταν από τις συνομόσπονδες Ιδέες Γκάλι το 1992 και ακριβώς είχαν δύο στόχους: την οικονομική ενίσχυση από μας των Τουρκοκυπρίων και τη χώνεψη και αποδοχή από μας της κατοχής για αναγνώριση των τετελεσμένων - δύο κρατών).

Μιλά ο κ. Καλλής για μέτρα ουσιαστικής συνεργασίας για επιμέτρηση των αντοχών της σύμπραξης. Μα είναι δυνατόν για κάτι τέτοιο, αν δεν λυθεί πρώτα το Κυπριακό, με συνεχιζόμενη την εισβολή και κατοχή; Δεν είναι μόνο η περιοχή Ριζοκαρπάσου που προσφέρεται για ποιοτική τουριστική ανάπτυξη, αλλά ολόκληρη η Κύπρος. Επομένως αυτό είναι απο-προσανατολισμός.

Το γεγονός ότι κάποιοι μετρημένοι εγκλωβισμένοι Ελληνοκύπριοι ακόμα ζουν στα σπίτια τους, κάτω όμως από απάνθρωπο κατοχικό καθεστώς, με στερημένα τα ανθρώπινα και δημοκρατικά τους δικαιώματα, με βάσανα και στερήσεις, και θυμηθείτε ακόμα πόσους δολοφόνησαν, βασάνισαν, βίασαν γυναίκες - κλείνουμε το Κυπριακό; Και θεωρείται η παρουσία τους αφετηρία συνεργασίας για ανάπτυξη και επανένωση της Κύπρου; Ρωτήστε και τους κ.κ. Νίκο Φαλά, Πέτρο Ασσιώτη, τη Δρα Μαρία Καραολή (Πρόεδρο των Ριζοκαρπασιτών Βρετανίας)...

΄Οσο για άλλα «ΜΟΕ» προτεραιότητας που οφείλουν οι Τουρκοκύπριοι να αναλάβουν είναι:
1.Να ξοφλήσουν ο κ. Μ. Ακιντζί και οι Τουρκοκύπριοι το χρέος τους στην ΑΗΚ, ύψους 2 δισεκατομμυρίων ευρώ.

«Με βάση την επίσημη ενημέρωση από την ΑΗΚ, η συνολική αξία της ανείσπρακτης κατανάλωσης στις τουρκοκυπριακές περιοχές, από το 1964 έως το 2014, ανέρχεται στα €271.604 εκ. και το ποσό αυτό δεν περιλαμβάνει οποιονδήποτε υπολογισμό τόκου, που θα αναλογούσε στο οφειλόμενο ποσό κάθε έτους. Εάν η αξία της κατανάλωσης κάθε έτους αναχθεί σε τιμές του 2014, με το επιτόκιο προεξόφλησης που εφαρμόζει η ΑΗΚ, που ανέρχεται στο 7%, τότε το συνολικό κόστος της ανείσπρακτης κατανάλωσης, από το 1964 έως το 2014, υπολογίζεται στα €2.035.746 δισεκ. ευρώ» (Σ. Ιακωβίδη, «Αναφανδόν Κυριακής», «Σημερινή», 14.6.2015 και Χρίστου Χαραλάμπους, «Εμπιστοσύνη μέσω πληρωμής», «Σημερινή» 10.6.2015 - επιστολή Περδίκη στον Αναστασιάδη).

2.Να σταματήσουν Άγκυρα και Ακιντζί να παραβιάζουν τα ψηφίσματα 541 και 550 του Σ. Ασφαλείας, που καλούν για επιστροφή των Βαρωσίων και όχι μόνο της περίκλειστης πόλης και δεν τη συνδέουν με κανένα κατεχόμενο αεροδρόμιο Τύμπου ή λιμάνι. (Αυτό επιβεβαιώνει και ο Γενικός Διευθυντής του ΥΠΕΞ της Κυπριακής Δημοκρατίας, κ. Αλέξανδρος Ζήνων, με επιστολή του προς τον συμπατριώτη μας κ. Ανδρέα Μορφίτη, ημερ. 11 Μαρτίου 2014).

3.Να ξεσηκωθούν οι Τουρκοκύπριοι εναντίον των Αττίλων και των εποίκων και να απαιτήσουν την επιστροφή τους στην Τουρκία. Τολμούν;
Το ωφελιμότερο «ΜΟΕ» για το μέλλον της Κύπρου και των νόμιμων κατοίκων της είναι η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ. Η Κύπρος δεν ήταν πότε χωρισμένη στα δύο για να ξανα-κολληθεί, αυτό ήταν και παραμένει ΤΟΥΡΚΙΚΟ αίτημα/σχέδιο. Όπως τόνισε ο Δρ Κλέαρχος Κυριακίδης στις 11 Ιουνίου 2015 σε διάλεξή του στη Λευκωσία και στη συνέντευξή του στον αγαπητό Μάριο Πούλλαδο στη «Σημερινή» της Κυριακής 14.6.2015, «Αποδομώντας τον δικοινοτισμό», η Κύπρος χρειάζεται «ένα φιλελεύθερο δημοκρατικό σύνταγμα, δίχως διακρίσεις, μια κοσμική κουλτούρα, που να στηρίζεται στο ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ, μια κυβέρνηση, ένα κοινοβούλιο, ένα δικαστικό σώμα, έναν δημόσιο τομέα...».

ΦΑΝΟΥΛΑ ΑΡΓΥΡΟΥ
Ερευνήτρια/συγγραφέας- Λονδίνο