Χρόνια τώρα θα ΄θελα να καταθέσω την προσωπική προσμαρτυρία μου για το πώς το σπίτι του μεγάλου μας ποιητή κι ενός από τους δύο εθνικούς μας βάρδους, το σπίτι του Δημήτρη Λιπέρτη, την ύστατη στιγμή από την κατεδάφιση με την εργολαβική μπουλντόζα, διασώθηκε.

Ήταν τότε Υπουργός Παιδείας ο Νίκος Κονομής, που κατέθεσε την πρόταση στο Υπουργικό Συμβούλιο για εξαγορά από μέρους του κράτους του σπιτιού του Δημήτρη Λιπέρτη. Όμως το Υπουργικό Συμβούλιο - προεξάρχοντος ενός άριστου, κατά τα άλλα υπουργού, που είπε το αμίμητο: «μα, Κύριε Πρόεδρε, αν είναι ν’ αγοράζουμε τα σπίτια όπου ο Λιπέρτης διέμενε για 2-3 μήνες, όπως το παρόν, το κράτος θα χρεοκοπήσει». και το Υπουργικό Συμβούλιο απέρριψε την πρόταση με μόνες «διαφωνούσες» τις ψήφους του εισηγητή του θέματος και του υπογράφοντος, που η ψήφος του όμως, ως Υφυπουργού, δεν προσμετρούσε! Βέβαια ο Λιπέρτης στην εν λόγω κατοικία διέμενε για πάνω από πέντε χρόνια (τα στερνά της ζωής του) κι εκεί συνέγραψε τα καλύτερά του ποιήματα, τα αυθεντικότερα έργα της εξαίρετης ποιητικής του παραγωγής!

Έτσι, ο κίνδυνος για την κατεδάφιση του σπιτιού ήταν επικείμενος, μιας κι η οικογένεια του αείμνηστου ποιητή αναγκαζόταν με λύπη της μεγίστη, για λόγους άμεσης αντιμετώπισης οφειλών, να το εκποιήσει. Καταστενοχωρημένος από τις εξελίξεις ο γράφων -ο Τύπος παρακολουθούσε στενά με πολύστηλα ρεπορτάζ το όλον θέμα- δέχτηκε την τηλεφωνική έκκληση του φίλτατου Γιάννη Κατσούρη, τότε Διευθυντή των Πολιτιστικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας, να κάμει ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν -υπό την ιδιότητά του ως Προέδρου, της Παγκύπριας Πολιτιστικής Εταιρείας, έστω- για τη διάσωσή του.

Ο γράφων απευθύνθηκε σ’ όλες τις κυπριακές τράπεζες, ζητώντας το απαιτούμενο ποσό των 30.000 λιρών για την εξαγορά του σπιτιού. Ανταποκρίθηκε πρόθυμα πρώτη η Λαϊκή Τράπεζα, που ειδοποίησε τον γράφοντα ότι ήταν έτοιμη να του παράσχει το ποσόν με σχετική εγγύηση/ υποθήκευση. Ο γράφων έθεσε τότε το σπίτι του υποθήκη, δόθηκαν οι 30.000 λίρες και το σπίτι/ αρχοντικό, λίγα μόλις εικοσιτετράωρα πριν από την κατεδάφισή του, διασώθηκε! Αυτά, για σκοπούς μιας ιστορικής προσμαρτυρίας!

Υ.Γ. Άξιος συγχαρητηρίων ο φίλτατος Φώτος Φωτιάδης, που με το ομώνυμο ίδρυμά του αγωνίζεται για την ορθή απόδοση του ονόματος του σπιτιού -συγκεκριμένα: Δημήτρη Λιπέρτη- και για την πρόσφατη τοποθέτηση της προτομής του μεγάλου βάρδου (έργο του φίλου γλύπτη Μαυρογένη) στην είσοδο του κτιρίου.

ΠΕΤΡΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ