Τα τεράστια ποσά που σήμερα δαπανώνται για την άμυνα, θα απελευθερωθούν και θα χρησιμοποιηθούν γι' αναπτυξιακούς σκοπούς

Η μέλλουσα μορφή μιας Ομόσπονδης Δημοκρατίας στην Κύπρο συζητήθηκε και συζητείται επανειλημμένα στις ενδοκυπριακές συνομιλίες. Παρ' όλον που η πολιτική πτυχή της Ομοσπονδίας είναι από τα θέματα που απασχολούν περισσότερο τους συνομιλητές, εντούτοις, εξίσου βασική πτυχή της Ομοσπονδίας είναι και η οικονομική, δεδομένου ότι χωρίς οικονομικά θεμέλια καθίσταται δύσκολη -αν όχι αδύνατη- και η πολιτική διευθέτηση του προβλήματος.

Υπάρχει μια διεθνής πλούσια εμπειρία όσον αφορά τη λειτουργία της οικονομίας σε ομόσπονδα κράτη. Ήδη σήμερα στον κόσμο 20 χώρες έχουν ομοσπονδιακό σύστημα διακυβέρνησης που, παρά τις ιδιομορφίες που υφίστανται σε κάθε ξεχωριστή χώρα, μπορούμε να καθορίσουμε ότι τα δημόσια οικονομικά, η έκδοση, κυκλοφορία και καθορισμός της συναλλαγματικής αξίας του νομίσματος έναντι των ξένων νομισμάτων, το τραπεζικό σύστημα, η συλλογή φόρων, τελών, δασμών, οι δαπάνες γι' αναπτυξιακά έργα της ομοσπονδίας στο σύνολό τους, το εξωτερικό εμπόριο και ο τουρισμός, ο προϋπολογισμός, θα πρέπει να αποτελούν αρμοδιότητες της Κεντρικής Εξουσίας.

Οι επαρχίες ή πολιτείες ή καντόνια ή όπως αλλιώς ήθελε ονομασθούν θα πρέπει να έχουν αρμοδιότητα στο εσωτερικό εμπόριο, να έχουν δικαίωμα εκμετάλλευσης και ελέγχου της γης που εμπίπτει στο έδαφός τους, των τοπικών βιομηχανιών, να έχουν δικαίωμα επεξεργασίας των αναπτυξιακών έργων που αφορούν το έδαφός τους κλπ. Αυτό το γενικό πλαίσιο μπορεί, με ορισμένες αλλαγές, ν’ αποτελέσει τη βάση για τη λειτουργία της οικονομίας στην Κύπρο σε συνθήκες ομοσπονδιακού καθεστώτος. Πολλά οφέλη θα προκύψουν στον οικονομικό τομέα από την επανένωση της πατρίδας μας σ’ ένα ομόσπονδο Κράτος:

α) Τα τεράστια ποσά που σήμερα δαπανώνται για την άμυνα, θα απελευθερωθούν και θα χρησιμοποιηθούν γι' αναπτυξιακούς σκοπούς.
β) Το μέγεθος της αγοράς θα διευρυνθεί, με αποτέλεσμα οι μικρές μας βιομηχανικές μονάδες να μπορούν να διοχετεύουν τα προϊόντα τους σ’ ολόκληρη την κυπριακή επικράτεια.
γ) H εγκατάσταση των Ελληνοκυπρίων κατοίκων της Αμμοχώστου, η επιδιόρθωση ή και ανέγερση νέων ξενοδοχειακών μονάδων θα έχουν ευεργετικές επιπτώσεις στην αύξηση του τουριστικού ρεύματος.
δ) Θα σημειωθεί αύξηση της οικονομικής δραστηριότητας με τον μεγάλο οργασμό οικοδομικών εργασιών που θα παρατηρηθεί-ανοικοδόμηση σπιτιών, εργοστασίων, δρόμων, έργων υποδομής κλπ.
ε) Θα αυξηθούν οι εμπορικές συναλλαγές μας με το εξωτερικό, καθότι θα διευρυνθεί ο αριθμός των χωρών που θα συνάπτουν εμπορικές σχέσεις με το ομόσπονδο πλέον κράτος.

Διαβάζοντας διάφορα άρθρα στον Τύπο, από επώνυμους αλλά και σχόλια της σύνταξης εφημερίδων, διερωτήθηκα αν πράγματι κάποιοι που επηρεάζουν την κοινή γνώμη θέλουν λύση του προβλήματος ή θέλουν να διαιωνίζεται για να δικαιολογούν την ύπαρξή τους.

Τι το κακό, αν ακούει ο κυπριακός λαός κάτι το θετικό, αντί τις μεμψιμοιρίες για επερχόμενη κακή λύση, ότι δεν μας αρέσει ο Έιντε, ότι κανένας δεν νοιάζεται για το δίκαιο - ούτε αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση (που τόσο θέλουμε την εμπλοκή της), ότι κινείται ο μηχανισμός της πλατφόρμας του «ναι» για να «εξαπατήσει και να χειραγωγήσει» πάλιν τον λαό. Λες και η λύση θα επιβληθεί και δεν θα γίνει κανένα δημοψήφισμα για να αποφασίσει ο λαός.

Είναι έγκλημα να αναφέρονται τα οικονομικά οφέλη της επανένωσης της πατρίδας μας; Είναι έγκλημα να μάθει ο λαός ότι με την επανένωση θα ωφεληθούν οικονομικά και οι δύο κοινότητες; Ότι η επίλυση του κυπριακού προβλήματος θα δημιουργήσει συνθήκες ασφάλειας και σταθερότητας, θα προσελκύσει νέες επενδύσεις, θα μειωθεί η ανεργία και η μετανάστευση των νέων, θα επωφεληθούν και οι δύο κοινότητες με την ανακάλυψη των υδρογονανθράκων, θα υπάρξει γρηγορότερη επίλυση των προβλημάτων που σχετίζονται με τα ελλείμματα και το χρέος;

ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΥΛΙΚΚΑΣ
Οικονομολόγος-ερευνητής