Προφανώς οι αρχές και αξίες επί των οποίων εδράζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση διασφαλίζουν υπέρ κάθε πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανεξαρτήτως ποιου είναι το εθνικό αυτού κράτος, τα ίδια δικαιώματα και την ίδια νομική προστασία. Τούτο βέβαια ανεξαρτήτως της γλώσσας, κουλτούρας και θρησκείας του κάθε πολίτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι γι’ αυτό τον λόγο που διορατικά και αποφασιστικά η Κυπριακή Δημοκρατία διεκδίκησε και πέτυχε την ομόφωνη αντιδήλωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης του 2005, που καθόρισε έκτοτε τις αρχές αυτές ως στοιχείο απαραίτητο, για τη δίκαιη λύση του Κυπριακού. Είναι δε η τουρκική αδιαλλαξία που δεν άφησε να υπάρξει από την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση μια λύση, κατά τις αρχές του κεκτημένου.
Η πανηγυρική τώρα ανάμειξη του ΟΗΕ με τους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, φαινόμενο γνωστό από την αποχή του κ. Ντάουνερ, δεν γίνεται δυστυχώς με στόχο την πλήρη διασφάλιση υπέρ κάθε νόμιμου πολίτη της Κυπριακής Δημοκρατίας όλων αυτών των δικαιωμάτων. Δεν γίνεται ώστε να διακοπεί η αναστολή εφαρμογής του κεκτημένου σ’ ό,τι αφορά την κατεχόμενη υπό της Τουρκίας περιοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να επεκταθεί και να εφαρμοστεί άμεσα με την παρέμβαση και απαίτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Γίνεται ως μεθόδευση για να επιτευχθεί ο «τετραγωνισμός του κύκλου», όπως παλαιότερα μας απείλησαν, με το να αποδεκτούν κάποιοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι να αποτελεί τμήμα του κοινοτικού κεκτημένου η όποια λύση στο Κυπριακό, με συνέπεια τη μόνιμη σε βάρος μας ΜΗ εφαρμογή όλων των αρχών του κεκτημένου. Στην καλύτερη των περιπτώσεων αποβλέπουν να γίνει αποδεκτή για «κάποια» έτη η αναστολή εφαρμογής του κεκτημένου στα δικαιώματα και στη διοίκηση των υπό κατοχή σήμερα εδαφών.
Όλα αυτά, γιατί η δική μας από χρόνια υποχωρητικότητα οδήγησε εθελότυφλα στο να πιστέψει ότι όντως θα μπορεί να είναι προσωρινή η όποια, θα συμφωνηθεί, αναστολή εφαρμογής του κεκτημένου.
Υποχωρητικότητα που αγνοεί τον βασικό και αναντίλεκτο στόχο της Τουρκίας που καθόρισε και μεθοδεύει σταθερά την επιθυμία της, ώστε η Κύπρος να αποτελεί ένα απαραίτητο στοιχείο για τους σχεδιασμούς της να καθιερωθεί περιφερειακή δύναμη στην περιοχή, όχι μόνο στρατιωτικά αλλά και οικονομικά. Οι ίδιοι άλλωστε μας αποκάλυψαν ότι, ακόμη και εάν δεν υπήρχε ένας Τουρκοκύπριος στο νησί, η Τουρκία θα είχε τον ίδιο στόχο.
Αυτές είναι οι διαχρονικές θέσεις της Τουρκίας που ακολουθεί σταθερά και επιδέξια γιατί εκμεταλλεύεται τη δική μας μειωμένη από χρόνια αντίσταση και διεκδίκηση. Άλλωστε, έχει ήδη αποδείξει διαχρονικά η Τουρκία πως δεν τηρεί τις όποιες διεθνείς υποχρεώσεις της, όταν αυτό δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα και τους στόχους της. Παράδειγμα τούτου, η σημερινή κατάσταση πραγμάτων, παρά τις διεθνείς συμφωνίες που υπέγραψε η Τουρκία σε σχέση με Ίμβρο και Τένεδο, αλλά και με το γεγονός ότι δεν αναγνωρίζει (παρά τις υποχρεώσεις που ανέλαβε έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης) την Κυπριακή Δημοκρατία.
Είναι λοιπόν ώρα ευθύνης. Να συναντήσουν και να διδαχθούν από την ιστορία όσοι έχουν να πάρουν αποφάσεις, όσοι διαφωνούν και όσοι σιωπούν. Αυτοί που κυβέρνησαν και αυτοί που κυβερνούν. Η αξιοπρέπεια του καθενός να ενισχύσει την αυτοπεποίθησή μας, ως λαού που γνωρίζει τη βουλιμία και την επεκτατική πολιτική της Τουρκίας. Αφού θέλουν την ανάμειξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ας διεκδικήσουμε αρχές και αξίες, με στόχο ένα ίσο και κοινό σε δικαιώματα ευρωπαϊκό δικό μας μέλλον, με όλους τους άλλους λαούς των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
ΑΝΔΡΕΑΣ Σ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος
