Αφού τελείωσαν τόσο η ομιλία του Αμερικανού Πρέσβη John M. Koenig στο Πανεπιστήμιο Κύπρου (26.5.2015), όσο και οι «κολακευτικές» ερωτήσεις του ακροατηρίου, τέθηκε από τον κ. Νικόλα Ιωαννίδη και η πιο κάτω ερώτηση προς τον Αμερικανό Πρέσβη.
Ερώτηση: «Θα ήθελα να ρωτήσω γιατί συνεχίζετε να αναφέρεστε στον δικοινοτικό χαρακτήρα, δίχως να αγγίζετε την ουσία του κυπριακού προβλήματος. Καθώς ομιλούμε, όχι πριν από 400 χρόνια, αυτήν τη στιγμή, 40.000 τουρκικά στρατεύματα και δεκάδες χιλιάδες έποικοι (μεταφορά πληθυσμού στις κατεχόμενες περιοχές είναι έγκλημα πολέμου) βρίσκονται στο νησί. Επίσης, στον Βορρά συνεχίζεται η καταστροφή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Θα ήθελα τα σχόλιά σας επ' αυτών».
Απάντηση Πρέσβη: «Εγώ προσωπικά δεν θεωρώ ότι το κυπριακό ζήτημα είναι κατά κύριο λόγο ένα πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Αν δεν σας αρέσει, δεν μπορώ να κάνω κι αλλιώς. Δεν θεωρώ αυτό ως την ουσία του κυπριακού προβλήματος. Δεν νομίζω ότι έχω συναντήσει έναν Τουρκοκύπριο -ίσως υπάρχουν μερικοί εκεί έξω- που να πιστεύει πραγματικά ότι το Κυπριακό είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής, και αυτοί είναι οι άνθρωποι με τους οποίους θα πρέπει να πετύχετε την ειρήνη».
Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπως μας ενημέρωσε ο συνάδελφος Μάριος Πούλλαδος (Σημερινή 28.5.2015) καταβάλλεται μια προσπάθεια από ορισμένους κύκλους να υποβιβάσουν το όλο ζήτημα, λέγοντας ότι η ερώτηση προς τον Αμερικανό Πρέσβη έγινε από έναν «αφελή νεαρό», που αγνοεί διάφορες πτυχές του Κυπριακού.
Ο «αφελής» νεαρός λοιπόν, που καθόλου δεν αγνοεί «διάφορες πτυχές του Κυπριακού», είναι υποψήφιος Διδάκτορας Δημόσιου Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Bristol. Απλά είναι αντι-διζωνικός με τεκμηριωμένες θέσεις. Ενόχλησε, όμως, η ερώτηση εμφαντικά πολύ περισσότερο δουλόφρονες δικούς μας στο ακροατήριο, παρά τον ίδιο τον Πρέσβη. Και αντί να επικροτήσουν την ερώτηση επί της ουσίας του κυπριακού προβλήματος, εφόσον οι ίδιοι «ως καλά παιδιά» δεν τόλμησαν, έτρεξαν ως δουλόφρονες που είναι να προσφέρουν τη.. δυσφορία τους με ψιθύρους, ότι τάχα η ερώτηση χάλασε το «καλό κλίμα»!
Διάβασα την ομιλία του Αμερικανού Πρέσβη, η οποία όντως επικεντρώθηκε εξ ολοκλήρου στον δικοινοτισμό.
Ο κ. Koenig, χρησιμοποιώντας το παράδειγμα των γονιών της ελληνικής καταγωγής συζύγου του, μας κάλεσε να ξεχάσουμε και εμείς το τι μας έκαναν (και συνεχίζουν να μας κάνουν) οι Τούρκοι, να τους συγχωρέσουμε και να τους χαρίσουμε τη μισή Κύπρο (που την κρατούν από το 1974 διά της βίας των όπλων των 40.000 Αττίλων και κουβαλητών). Μπορεί να ξέχασε η οικογένεια της συζύγου του, δεν ξέχασαν όμως οι Έλληνες Πόντιοι και Μικρασιάτες, που αγωνίζονται για την αναγνώριση της Γενοκτονίας, όπως και εμείς ακόμα ζούμε ζωντανή την τραγωδία μας.
Το μαρτυρεί καθημερινά το έκτρωμα στον κατεχόμενο Πενταδάκτυλο και η προσφυγιά μας, που δεν μας αφήνουν να επιστρέψουμε στις κλεμμένες μας περιουσίες. Και δεν χαρίζουμε τα κατεχόμενά μας στην Άγκυρα, που θεωρεί την Κυπριακή Δημοκρατία «εκλιπούσα», ή στον κάθε εγκάθετο της Άγκυρας, του Λονδίνου ή της Ουάσιγκτον Ακιντζί, που την αποκαλεί «Νότια Κύπρο» («South Cyprus»- βλέπε προεκλογικές του υποσχέσεις) για να... επανενωθεί το νησί με τη «Βόρεια Κύπρο» σε δύο κράτη!
Παράλληλα, όμως, ο κ. Koenig με τη γλυκομίλητη ομιλία του επιβεβαίωσε ότι οι ίδιοι (Αμερικανοί) ήταν οι πρώτοι που χρηματοδότησαν από τη δεκαετία του 1990 τις ξενοκίνητες ΜΚΟ που δουλεύουν, είπε, «για μια καλύτερη Κύπρο». Εννοεί βέβαια που δουλεύουν εναντίον των δικών μας συμφερόντων στο νησί, προωθώντας την τουρκο-βρετανική «επανένωση» των δύο συνιστώντων στέιτ και τη χώνεψη της κατοχής. Υποστήριξε τη διαβόητη CDRSEE στη Θεσσαλονίκη, την έδρα που ίδρυσαν το Φόρεϊν Όφις και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ με επικεφαλής τον αγγλόφιλο Κώστα Καρρά, τη φωλιά των διάφορων επίλεκτων και ανελέητων πλαστογράφων επί πληρωμή την Ιστορία χωρών των Βαλκανίων, Ελλάδας και Κύπρου, τύπου Ρεπούση και σία... Η ερώτηση, λοιπόν, του Νικόλα Ιωαννίδη ήταν πλήρως δικαιολογημένη.
Η απουσία, όμως, οποιασδήποτε αναφοράς επί της ουσίας του Κυπριακού στην ομιλία του αποχωρούντος Αμερικανού Πρέσβη και η απάντηση στην ουσιώδη ερώτηση του Νικόλα Ιωαννίδη δεν ήσαν άσχετες με τις υποχωρήσεις της δικής μας πλευράς. Από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο μέχρι τον Αναστασιάδη, τα πρόσφατα ξέφρενα πανηγύρια με ζιβανίες και καπνίσματα να μην τους πιάσει το μάτι(!), και ζιαφέτια στη Λήδρας, τα ανοίγματα των οδοφραγμάτων, τις τραγικές φιγούρες στους Αγίους Εξορινούς με τους Μουφτήδες και τους εκπροσώπους του Αττίλα, τη μετατροπή αληθινών γεγονότων κατά την τραγωδία της εισβολής του 1974 σε βιβλία ως «μυθιστορήματα» και μυθοπλασίες, και γενικά το τελευταίο σκαλί εξευτελισμού και ξεβρακώματος των «ρωμιών» έναντι των κατακτητών. Γι' αυτά όμως στο επόμενο.
ΦΑΝΟΥΛΑ ΑΡΓΥΡΟΥ
Ερευνήτρια/συγγραφέας - Λονδίνο
