Ο Πρέσβης των ΗΠΑ στην Κύπρο φρόντισε, λίγο πριν από τη συμπλήρωση της θητείας του, να εμφανιστεί για μιαν ακόμη φορά κατά την προσωπική του αντίληψη, ως ανέφερε, ότι βρίσκεται σε πλήρη σύγκρουση με ό,τι η χώρα του και ο ΟΗΕ έκριναν και καταδίκασαν ως επεκτατικές παρανομίες της Τουρκίας σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, που για 41 τώρα χρόνια αποτελούν ένα συνεχιζόμενο έγκλημα κατά το Διεθνές Δίκαιο. Φροντίζει και πάλιν να συγκρουστεί με το δίκαιο, όπως και με το περί δικαίου αίσθημα και την προσωπική αξιοπρέπεια κάθε Κυπρίου, σε σχέση με τις επιδιώξεις από χρόνια της Τουρκίας.

Έτσι, όχι μόνο διέγραψε τα ψηφίσματα του ΟΗΕ περί καταδίκης της εισβολής, αλλά διέγραψε ακόμη και τη σαφέστατη ετυμηγορία του ΕΔΑΔ στην Τέταρτη Διακρατική Προσφυγή της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά της Τουρκίας, που η προς αυτήν μη συμμόρφωση της Τουρκίας συνεχίζει να εξετάζεται στο Συμβούλιο της Ευρώπης, το οποίο μάλιστα με απόφαση της εξ Υπουργών Επιτροπής πρόσφατα, επέβαλε στην Τουρκία χρηματικές ποινές.

Αλλά αφού ο ίδιος μας παρέπεμψε και στην ανάγκη να γνωρίζουμε την ιστορία του τόπου μας, καλό θα ήταν για τον ίδιο, αν όχι να μελετήσει στο σύνολο την για πάνω από 3.000 έτη ιστορία μας, να θυμηθεί ότι η προσπάθεια κατάλυσης του Νόμιμου Κράτους, μέλους του ΟΗΕ, ξεκίνησε με έμπνευση και καθοδήγηση από την Τουρκία, με την τουρκανταρσία του 1963-64, η οποία έγινε με στόχο την αποδόμηση των λειτουργιών και θεσμών του Κράτους, και πραγματοποιήθηκε μεθοδευμένα με την, όχι τυχαία, εγκατάλειψη των αξιωμάτων και των άλλων θέσεων που οι Τουρκοκύπριοι κατείχαν κατά το Σύνταγμα και τους Νόμους.

Προσπάθεια που συνεχίστηκε αδιάκοπα και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα από την Τουρκία, την οποίαν όμως ο Αμερικανός Πρέσβης προσπαθεί, για μιαν ακόμη φορά, να αφήσει στο απυρόβλητο. Θα πρέπει ιστορικά και πραγματικά να θυμάται ότι η συγκεκριμένη κοινότητα δεν τήρησε ποτέ τις συμφωνίες του 1977 και 1979 μεταξύ Μακάριου/Κυπριανού και Ντενκτάς, ενώ πανηγυρικά το 1983 προχώρησε, αντίθετα προς τα συμφωνηθέντα, σε μια νέα σαφέστατη παράνομη προσπάθεια κατά του Νόμιμου Κράτους, με την ανακήρυξη του ψευδοκράτους.

Απόφαση που πάλιν καταδικάστηκε και από τη χώρα του Πρέσβη αλλά και από τον ΟΗΕ, με σειρά ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας. Μόνη χώρα που παραβίασε τούτο, η Τουρκία, που «αναγνώρισε» το ψευδοκράτος. Ενέργεια που κατέστησε αδρανή και ανίσχυρη την ιδιότητα της Τουρκίας ως εγγυήτριας! Αλήθεια, κύριε Πρέσβη, στη χώρα σας ο εγκληματίας καταγγέλλει ο ίδιος το έγκλημά του; Το να είναι η Τουρκία η ΜΟΝΗ χώρα που παρά τα ψηφίσματα του ΟΗΕ αναγνώρισε και αναγνωρίζει το δικό της κατασκεύασμα του ψευδοκράτους, είναι αδιάφορο και απλώς μετατρέπει το θέμα σε δικοινοτική διαφορά;

Ή μήπως η εισβολή, κατοχή, διαίρεση, προσφυγοποίηση, οι σωρευτικές παραβιάσεις ατομικών ελευθεριών και ο εποικισμός, που η Τουρκία επέβαλε, είναι ζήτημα άσχετο και όχι η ουσία της διαφοράς; Σαφώς πρόκειται για παραβίαση διεθνούς νομιμότητας και τουρκική βουλιμία σε βάρος της Κύπρου, που θα έπρεπε να αποβλέπει ώστε να αποκατασταθούν από τον ΟΗΕ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και την ίδια τη χώρα σας, κατ’ εφαρμογήν του διεθνούς δικαίου, η απόλυτη προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η πλήρης εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου.

Κατά τα άλλα, ο κ. Ερντογάν δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται την Ε.Ε., ενώ διεκδικεί ένταξη σ’ αυτήν. Προφανώς δεν αναμένω απάντηση γιατί, ήδη, με τις πρόσφατες συναντήσεις σας ακόμη και με τον Πρόεδρό μας ή/και με τον Πρόεδρο του ΔΗΣΥ, προκύπτει ότι επιδιώξατε να προετοιμάσετε χωρίς αντίδραση μια διαφαινόμενη ήδη λύση, που εμπεριέχει σαφέστατα ρατσιστικές προδιαγραφές. Καλό θα ήταν, όμως, κύριε Πρέσβη, και είναι επιβεβλημένο να ξέρετε ότι σ’ αυτόν τον τόπο υπάρχει και λειτουργεί η έννοια της κυρίαρχης θέλησης ενός υπερήφανου αγωνιστή λαού, που δεν θα ανεχθεί την αδικία.

ΑΝΔΡΕΑΣ Σ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος