Αρχικά φαίνεται να υπάρχει μια παγωμάρα λόγω και της επανέναρξης των συνομιλιών. Φαίνεται ότι τα κόμματα έχουν βρεθεί εξ απροόπτου και τηρούν στάση αναμονής, άλλωστε εάν θα υπάρξει τελικά λύση ενδεχομένως η μορφή των βουλευτικών εκλογών να είναι διαφορετική. Οι εξελίξεις των τελευταίων ετών, αλλά βεβαίως και οι μόλις πρόσφατες, σε κάποια κόμματα ίσως φέρουν ανακατατάξεις. Έχει ειπωθεί αρκετές φορές ότι η δύναμη των κομμάτων επιμετρείται μόνο στις βουλευτικές εκλογές και όχι σε οποιαδήποτε άλλη εκλογική αναμέτρηση, έστω και εάν επιτρέπονται κάποια συμπεράσματα.

Ο ΔΗΣΥ φαίνεται ως το πιο συμπαγές και στέρεο κόμμα, με κύριο χαρακτηριστικό τη χαμηλή αποχή στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις. Πέραν αυτού στα πλείστα άλλα κόμματα αναμένεται να διαφανεί πως οι ψηφοφόροι τους θα συμπεριφερθούν στην κάλπη. Μεγαλύτερος κίνδυνος στα κεντρώα κυρίως κόμματα είναι η αποχή, η οποία έχει επικρατήσει να καταγράφεται σε ψηλότερα επίπεδα σε σχέση με τα δύο μεγάλα κόμματα.

Το ΑΚΕΛ μετά από σειρά ετών κατέρχεται στη μάχη χωρίς τον Νίκο Κατσουρίδη, μετά και την πρόσφατη απόφαση του κόμματος, κάτι που σαφώς αποτελεί ερωτηματικό ως προς την πορεία του στις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Ταυτόχρονα, στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις το ΑΚΕΛ παρουσιάζει πρόβλημα αποχής, με μια μερίδα των οπαδών του να μην πηγαίνουν στην κάλπη. Το θετικό όμως είναι ότι η μια σημαντική μερίδα οπαδών βρίσκεται στην αποχή και δεν διαρρέει σε άλλο κόμμα.

Το ΔΗΚΟ κατεβαίνει στις εκλογές για πρώτη φορά με πρόεδρο τον Νικόλα Παπαδόπουλο, ο οποίος θα πρέπει να κερδίσει το στοίχημα. Η ΕΔΕΚ μετά από 15 χρόνια θα μετρήσει δυνάμεις με άλλο πρόεδρο, αλλά μετά και από μια εσωκομματική φουρτούνα που ταλάνισε το κόμμα τους τελευταίους μήνες. Η πρόσφατη απόφαση για αποκήρυξη της ΔΔΟ αναμένεται να διαφανεί πώς θα επηρεάσει.

Το ΕΥΡΩΚΟ μετά τη διάσπαση και τη μετακίνηση αρκετών στελεχών του στη Συμμαχία Πολιτών κινδυνεύει να μείνει εκτός Βουλής, ενώ ταυτόχρονα έχουμε για πρώτη φορά νέα κόμματα, τα οποία θα λάβουν μέρος όπως η Συμμαχία Πολιτών, ενδεχομένως και το Μήνυμα Ελπίδας, με το ΕΛΑΜ να διεκδικεί επίσης είσοδο στη νέα βουλή.

Πολύ απλά, στις βουλευτικές του 2016, ενδεχομένως τις ίδιες περίπου έδρες ή ελαφρώς περισσότερες να διεκδικήσει μεγαλύτερος αριθμός κομμάτων. Σε όλα τα πιο πάνω θα πρέπει να προσθέσει κανείς και τις θέσεις των κομμάτων στο Κυπριακό και την ενδεχόμενη συγκρουσιακή κατάσταση που ίσως επικρατήσει, σε περίπτωση δημοψηφίσματος πριν από τις βουλευτικές. Όλα τα πιο πάνω συνθέτουν ένα παζλ ενδιαφέρον αλλά και επικίνδυνο.

ΔΡ ΝΑΣΙΟΣ ΟΡΕΙΝΟΣ
Εκλογικός Αναλυτής στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου