Αυτή η διαδεδομένη καταπίεση των Τουρκοκυπρίων από τους Ελληνοκυπρίους είναι ένας μύθος, μια εφεύρεση των Άγγλων, τον οποίον διέδωσαν γιατί εξυπηρετούσε τους σκοπούς τους και την πάγια ιμπεριαλιστική τους πολιτική τού «διαίρει και βασίλευε» και, ταυτόχρονα, δαιμονοποιούσε τους Ελληνοκυπρίους, τους οποίους ποτέ δεν συγχώρεσαν για τον Απελευθερωτικό Αγώνα του 1955-59. Το δυστύχημα είναι ότι το εφεύρημα των Άγγλων αξιοποίησε στο έπακρον η τουρκική προπαγάνδα, με τη βοήθεια κάποιων ανόητων «δικών» μας τακτικών θαμώνων των αγγλικών πρεσβευτικών σαλονιών.

Ας δούμε, όμως, ιστορικά, πότε υπήρξε αυτή η περιβόητη καταπίεση των Τουρκοκυπρίων από τους Ελληνοκυπρίους; Επί τουρκοκρατίας; Δηλαδή, επί 300 και πλέον χρόνια, οι υπόδουλοι Έλληνες της Κύπρου καταπίεζαν τους πασάδες και τους βεζίρηδες; Τους άρπαζαν τα κτήματα, τους έβαζαν τους βαρείς κεφαλικούς φόρους και είχαν οι Έλληνες τους Τούρκους στη δούλεψή τους, εκμεταλλευόμενοι την αδυναμία τους να αντιδράσουν;

Και από πάνω κρέμασαν και τον… Χότζα τους, την… 9η Ιουλίου του 1821; Αυτοί, βεβαίως, θα ήταν κάποιοι σαρκαστικοί αστείοι ισχυρισμoί, αν δεν γίνονταν σλόγκαν όλων των τουρκόφιλων Άγγλων, ξένων και ελληνόφωνων Κυπρίων.

Επί αγγλοκρατίας πάλι, ξέρουμε πολύ καλά πως οι Άγγλοι, προκειμένου να εξουδετερώσουν την επιθυμία και τάση των Ε/κ για Ένωση με την Ελλάδα -επιθυμία που τους έγινε φορτικά γνωστή από την πρώτη στιγμή που πάτησαν το πόδι τους στο νησί από τον Αρχιεπίσκοπο Σωφρόνιο και τον Επίσκοπο Κιτίου Κυπριανό- εφάρμοζαν καθ’ όλη τη διάρκεια της κυριαρχίας τους την προσφιλή τους τακτική τού «διαίρει και βασίλευε».

Τακτική, η οποία τους ωθούσε σε συνεχή συμπαράταξη με τους μουσουλμάνους παρά με τους χριστιανούς του νησιού. Είναι καλά γνωστό σε όλους όσοι έχουν μελετήσει στοιχειωδώς την ιστορία της αγγλοκρατίας, ότι οι Άγγλοι ήταν συνεχώς στοιχισμένοι με τους Τ/κ στα διάφορα νομοθετικά και άλλα σώματα, που οι ίδιοι δημιούργησαν για σκοπούς δημοκρατικής επίφασης. Αν υπήρχε κάποια υποτίμηση τμήματος του κυπριακού λαού, αυτή αφορούσε τόσο σε Ε/κ όσο και Τ/κ στη βάση ταξικών ή οικονομικών διαφορών και όχι θρησκευτικών ή φυλετικών. Τόσο Ε/κ όσο και Τ/κ της υψηλής λεγόμενης κοινωνίας και της πλουτοκρατίας, επεδείκνυαν την υποτίμησή τους προς τους κοινωνικά κατώτερους ή φτωχότερους συμπολίτες μας.

Ας πάμε και στον Αγώνα της ΕΟΚΑ. Ποιοι ήταν οι επικουρικοί που κυνηγούσαν, συλλάμβαναν, βασάνιζαν και σκότωναν αγωνιστές, οι Ε/κ ή οι Τ/κ; Ποιοι κατέσφαξαν τους Κοντεμενιώτες το 1958, οι Ε/κ ή οι Τ/κ; Ποιοι σκότωσαν κόσμο στον Βόρειο Πόλο; Την τουρκική ανταρσία του 1963, ποιοι την οργάνωσαν και ποιοι την εξετέλεσαν; Οι Ε/κ με τα κυνηγετικά ή οι Τουρκοκύπριοι με τους Τούρκους της Τουρκίας, που από το 1959 μετέφεραν όπλα (βλέπε Ντενίς κ.ο.κ.); Υπάρχει ο μύθος ότι τα δεκατρία σημεία του Μακαρίου υπήρξαν η αιτία της τουρκικής ανταρσίας. Ουδέν τούτου πλέον ανιστόρητο. Τα δεκατρία σημεία υποβλήθηκαν για συζήτηση, όχι για επιβολή. Δέχθηκε ο Κουτσιούκ να τα συζητήσει και τα απέρριψε η Άγκυρα, η οποία προετοιμαζόταν από το 1959 για τον διαχωρισμό που επέβαλε, διά πυρός και σιδήρου, στους Τ/κ το 1963.

Τα εγκλήματα, τους βιασμούς, τις θηριωδίες του τουρκικού Αττίλα το 1974, ποιοι τα διέπραξαν; Οι Ε/κ σε βάρος των… poor Turks; Βέβαια, ο μύθος των «poor Turks» μπορεί να πει κανείς ότι ήταν προπαγάνδα, που την ενίσχυσε και το BBC με τις καθοδηγούμενες ανταποκρίσεις του από την Κύπρο. Το να έρχονται, όμως, σήμερα ακόμα και Ε/κ, να μας μιλούν για τους «poor Turks», «τους καημένους τους Τούρκους», μόνο με μια λέξη μπορώ να τους χαρακτηρίσω: Εξευτελισμένους εθελόδουλους ραγιάδες. Τους εύχομαι και εις… ανώτερα! Και μη χειρότερα.

ΑΘΟΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ
Αναπληρωτής Εκπρόσωπος Τύπου του Δημοκρατικού Κόμματος