Δημοσιεύθηκε στις εφημερίδες και από τα τηλεοπτικά κανάλια προβλήθηκε η απόφαση των ΛΟΑΤ να οργανώσουν και φέτος μία νέα εκδήλωσή τους στους δρόμους της Λευκωσίας, το Σάββατο, 6 Ιουνίου 2015, για να εκφράσουν έτσι το αίσθημα της υπερηφάνειας, από το οποίο έντονα διακατέχονται. Ομολογώ ότι δεν έχω μέχρι τώρα αντιληφθεί τον λόγο για τον οποίο οι ΛΟΑΤ επιλέγουν και πάλι τις πορείες και τις συγκεντρώσεις στις πλατείες και τα πεζοδρόμια για να προβάλουν την ιδιαιτερότητά τους, όπως και γιατί την πορεία τους αυτή χαρακτήρισαν ως «πορεία υπερηφάνειας». Με την ιδιαιτερότητά τους αυτήν καθ’εαυτήν δεν θα ασχοληθώ, επειδή δεν θέλω να ταλαιπωρήσω τους αναγνώστες με ένα θέμα, για το οποίο μιλά η φύση καθημερινά. Λίγα μόνο λόγια θα παραθέσω για τον αδόκιμο μεν και ατυχή, αλλ’ αρκούντως εύγλωττο χαρακτηρισμό των ΛΟΑΤ ως «υπερήφανων», όπως και τις πορείες που οργανώνουν ως «πορείες υπερηφάνειας»!
Η υπερηφάνεια είναι το αίσθημα της έντονης ικανοποίησης και αυτοεκτίμησης, που έχει κάποιος για κάτι που έκανε ή που σχετίζεται με τον ίδιο. Υπερηφάνεια είναι και η αλαζονεία, η έπαρση και η υπεροπτική συμπεριφορά που νιώθει και εκδηλώνει κάποιος για κάτι εξαιρετικό που τον διακρίνει. Στην Πολιτεία του ο Πλάτωνας χρησιμοποιεί την υπερηφάνεια υπό την έννοια και της καταφρόνησης, δηλ. της υποτιμητικής συμπεριφοράς έναντι των άλλων (391 C). Μάλιστα δε ο Δημοσθένης, στον περίφημο δικανικό του λόγο «Κατά Μηδείου» (559), ως βασικά αρνητικά στοιχεία της συμπεριφοράς του Μηδεία αναφέρει την ασέλγεια και την υπερηφάνεια του βίου του.
Στην Καινή Διαθήκη γνωστή είναι η καταδίκη της συμπεριφοράς του υπερήφανου Φαρισαίου, στην ομώνυμη παραβολή, όπως διδακτική είναι και η σχετική φράση του αγίου Ιακώβου «ο Θεός υπερηφάνοις αντιτάσσεται» (4, 6), για την οποία ο Καθηγητής Παν. Τρεμπέλας γράφει: «Ο Θεός αντιτάσσεται προς τους υπερηφάνους, οι οποίοι διά τας ηδονάς των περιφρονούν το θέλημά του και προτιμούν τον κόσμον παρά τον Θεόν». Κατά τον Μέγα Βασίλειο η «υπερηφανία είναι κακόν έκγονον της ύβρεως», δηλ. γέννημα της αλαζονείας. Ο αλαζόνας θα μπορούσε, γράφει ο Μέγας Βασίλειος, να παραλληλιστεί και με τους Κορινθίους, δοθέντος ότι από αυτούς προήλθε το ρήμα «κορινθιάζομαι», το οποίο σημαίνει ζω με τον τρόπο που ζούσαν στην αρχαία Κόρινθο οι εταίρες και οι μαστροποί.
Ο αλαζόνας είναι εκείνος που δεν τηρεί τους νόμους και δεν ακολουθεί τον ίδιο κανόνα ζωής και δεν έχει το ίδιο φρόνημα, αλλά επινοεί δικό του δρόμο δικαιοσύνης και ευσέβειας (Μεγ. Βασιλείου, Όροι κατ’ επιτομήν, Απόκρισις 57). Τέλος, υπηρηφάνεια, κατά τον άγιο Γρηγόριο Νύσσης, είναι το να θέλει κανείς να υπερτερεί από τους άλλους. Πρόκειται για πάθος πολύ βαρύ, το οποίο θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως η ρίζα όλων των αγκαθιών της αμαρτίας (Περί παρθενίας, κεφ. Δ').
Εν όψει όλων των πιο πάνω στοιχείων, πώς δικαιολογούν οι ΛΟΑΤ τον χαρακτηρισμό της προσεχούς εκδήλωσής τους, τύπου «φεστιβάλ», ως «πορείας υπερηφάνειας»; Πού στηρίζουν αυτήν την υπερηφάνεια τους; Στο γεγονός ότι δεν είναι χρονικά μακριά η ημέρα που η Βουλή θα νομιμοποιήσει τη συζυγία των ομοφυλοφίλων με την ψήφιση σε νόμο του «συμφώνου συμβίωσης» ή, μήπως, επειδή πέτυχαν στις συνεντεύξεις τους και στις εκδηλώσεις τους να παρευρίσκονται και κάποιοι «επώνυμοι»; Παρεμπιπτόντως, διερωτώμαι αν η Βουλή, υπό την παρούσα σύνθεσή της, θα διστάσει ποτέ να αρνηθεί την οποιαδήποτε θεσμοθέτηση.
Από τη μέχρι τώρα νομοθετική της δραστηριότητα δεν αφήνει καμιά αμφιβολία περί τούτου. Ακόμη, διερωτώμαι, αν γι’ αυτό εξελέγη ο Δήμαρχος της Λευκωσίας και αν γι’ αυτό διορίστηκε η Επίτροπος Διοικήσεως, για να πρωτοστατούν σε εκδηλώσεις, που είναι αντίθετες με τη θέληση και τις παραδόσεις της συντριπτικής πλειονότητας των πολιτών αυτής της χώρας. Να αναμένουμε, άραγε, ότι θα τους δούμε να ηγούνται και της «πορείας υπερηφάνειας» των ΛΟΑΤ, το Σάββατο, 6 Ιουνίου; Γιατί, όχι;
ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Διδάκτωρ Θεολογίας, πρ. Επιθεωρητής Μέσης Εκπαίδευσης
