Τα θέματα Παιδείας τελευταία υπεισέρχονται όλο και πιο έντονα στην επικαιρότητα και τους προβληματισμούς μας. Ωστόσο πολλές φορές, τα πιο κύρια και βαθιά βρίσκονται έξω από το ραντάρ της ενασχόλησης τόσο των δημοσιογράφων όσο και των ειδικών. Ενώ η κοινωνία γνωρίζει μιαν άνευ προηγουμένου κρίση στον τομέα της απασχόλησης, τομέα που ευρίσκεται πλησίον αυτού της Παιδείας, σε αυτό το θέμα σχεδόν ελάχιστες ήταν οι παρεμβάσεις.

Αντίθετα, η γενιά των νέων που βιώνουν αυτό το πρόβλημα από πρώτο χέρι και που έχουν ενστερνιστεί μια πιο ρεαλιστική σκοπιά των καταστάσεων λόγω των παθημάτων τους, βλέπουν το θέμα διαφορετικά. Ανησυχούν για το πού θα καταλήξουν οι χιλιάδες σπουδαστές που γίνονται δέκτες υποσχέσεων για μια μεταμορφωτική προσωπική εξέλιξη, σε ένα ρόλο όμως που δεν διατίθεται πλέον στις ποσότητες που τους υπόσχονται και που πολλοί από τους οποίους σιγά-σιγά εξαλείφονται χωρίς κανένας να τους ενημερώνει.

Ενώ υπάρχουν κάποιες αξιόλογες προσπάθειες για εξέλιξη προγραμμάτων που θα παρέχουν επαγγελματικές δεξιότητες μεταλυκειακά, αυτό το πρόγραμμα δεν συγχωνεύτηκε με την ανώτατη εκπαίδευση, με τρόπο που να γίνουν οι κατάλληλες συμβιβαστικές τομές σε αυτό το επίπεδο, για να έχει η δεύτερη τον κοινωνικό της σκοπό εκσυγχρονισμένο με τις ανάγκες του σήμερα.

Οι γενιές των πτυχιούχων μάχονται για δεύτερα και τρίτα μεταπτυχιακά, σε μια προσπάθεια να επικαλύψουν το κενό που υπάρχει με τις κοινωνικές ανάγκες, δημιουργώντας πολλές φορές το φαινόμενο της βαρυφορτωμένης ή άτοπης εξειδίκευσης. Σε αυτό πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψιν και οι ανάγκες μιας χώρας, η ύπαρξη ή όχι υποδομών για απορρόφηση των κλάδων κλπ.

Οι απολογητές του παρόντος καθεστώτος θα πουν ότι είναι «ανήθικο» να δώσει κάποιος προτροπές για περιορισμό της έκθεσης του οποιουδήποτε στο αποκορύφωμα της ανθρώπινης διαδρομής, τη μάθηση, για λόγους που έχουν να κάνουν με πρόσκαιρες ίσως κοινωνικές ανάγκες, θα πρέπει όμως να είμαστε αρκετά πρακτικοί, ώστε το κοινωνικό σύστημα που στηρίζει την αγορά εργασίας να είναι επαρκές και συνεπίπεδο με το άλλο σύστημα που το τροφοδοτεί με ανθρώπινο δυναμικό, από τη στιγμή που προωθείται έτσι κι αλλιώς το σύστημα της ανώτατης εκπαίδευσης ως η πύλη προς τον κόσμο των επαγγελμάτων, και όχι ως ένας ανεξάρτητος με αυτό θεσμός.

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ
Εκπαιδευτικός, αναλυτής