Ο Adam Michmik έγραφε στο βιβλίο του «Το γκρίζο είναι όμορφο» ότι η Δημοκρατία δεν είναι μαύρο χρώμα, ούτε άσπρο ούτε κόκκινο. Τη χαρακτήρισε ως ένα κράμα έντονων αισθημάτων και ενδιαφερόντων, διαποτισμένη με αξίες και αρχές. Αντιλαμβανόμαστε την απουσία και την αξία της Δημοκρατίας όταν χάνουμε το παιχνίδι κάτω από την πίεση αυταρχικών ιδεών και αντιλήψεων.

Η αποστασιοποίηση του πολίτη από τους πολιτικούς και την πολιτική που όλοι βιώνουμε σήμερα, θέτει σε κίνδυνο τα οποιαδήποτε «όμορφα χρώματα» της Δημοκρατίας και επιτρέπει σε επιτήδειους και όχι μόνο να ξεφεύγουν από τις αρχές της Δημοκρατίας και να υπηρετούν τις δικές τους επιλογές και φιλοδοξίες.

Η έμμεση ή άμεση συμμετοχή του ατόμου στα καθημερινά δρώμενα διασφαλίζει ότι η Δημοκρατία λειτουργεί, και λειτουργεί σωστά, ξεπερνώντας τα προβλήματα που την ταλανίζουν και δημιουργώντας συνθήκες ανάπτυξης και προόδου προς όφελος όλων. Η συμμετοχή του πολίτη σημαίνει και εξυπακούει την αποδοχή των κανόνων λειτουργίας της Δημοκρατίας και ό,τι αυτή αντιπροσωπεύει. Η συμμετοχή αυτή, όπως και κάθε άλλη ανθρώπινη δραστηριότητα, διαπερνά μέσα από διαφορετικές προσεγγίσεις, αντιθέσεις και αντεγκλήσεις, πολλές φορές δραματικές, όμως στο τέλος η Δημοκρατία και οι θεσμοί της ανασυντάσσονται και αυτοδιορθώνονται χωρίς την καταφυγή σε βίαιες πράξεις, όπως ισχύει σε άλλα αυταρχικά καθεστώτα. Ο εξαγνισμός αυτός κατά κανόνα επιτυγχάνεται από τις ελεύθερες και δημοκρατικές εκλογές, στις οποίες ο πολίτης, με τη μαζική συμμετοχή του, προσδίδει το δικό του στίγμα, επικροτώντας ή και επαναφέροντας χαμένες ή προδομένες αξίες.

Είναι γενικά παραδεκτό ότι οι δημοκρατικοί θεσμοί εγκαθιδρύονται και λειτουργούν κατά τρόπο που να εμποδίζει τους φαύλους και ανίκανους πολιτικούς να πλήττουν τη Δημοκρατία. Οι θεσμοί αυτοί, όταν είναι σωστά συγκροτημένοι, θωρακίζουν και προστατεύουν τη Δημοκρατία. Εντούτοις είναι οι πολίτες- εκλογείς που μέσα από τις δημοκρατικές διαδικασίες τοποθετούν τους επικεφαλής ή τα μέλη των θεσμών αυτών. Με άλλα λόγια, είναι στο χέρι των πολιτών να νομιμοποιήσουν ή όχι τη δημοκρατική αυτή τάξη. Είναι προφανές ότι εναπόκειται στους πολίτες να διασφαλίσουν ότι η Δημοκρατία λειτουργεί σύμφωνα με τους καθιερωμένους κανόνες της και με εμπιστοσύνη στους θεσμούς. Οι πολιτικές ελευθερίες και τα κοινωνικά δικαιώματα του πολίτη είναι, σε μια μοντέρνα δημοκρατία, ενιαία και αδιαχώριστα. Η προστασία και η κατοχύρωσή τους είναι και πρέπει να είναι η συνειδητή επιλογή του πολίτη μέσα από τα κοινά, στα οποία ενεργά συμμετέχει. Διαφορετικά καλλιεργούνται πρακτικές που επιτρέπουν να αφήνονται τα δημόσια στα χέρια των λίγων ανίκανων και φαύλων, με δραματική αύξηση της κοινωνικής ανισότητας και δυστυχίας.

Ψηλαφώντας κάποιος αυτό που συμβαίνει σήμερα, δεν είναι λίγες οι φορές που ακούει απογοητευμένους τους πολίτες να προτάσσουν ότι η Δημοκρατία έπαυσε να είναι η δύναμη του πολίτη για τον πολίτη, αλλά μετατράπηκε σε εξουσία μιας μικρής ελίτ που λειτουργεί μόνο για λογαριασμό της. Δυστυχώς είναι μια θέση που δύσκολα αντικρούεται. Όμως στα δημοκρατικά πολιτεύματα η συνταγή είναι μία και αναλλοίωτη. Ο ενεργός πολίτης έχει καθήκον να σταθεί εμπόδιο σε τέτοιες πρακτικές. Η παντοδυναμία που διαθέτει τού επιτρέπει να οδηγήσει τα πράγματα προς εκείνες τις κατευθύνσεις που Δημοκρατία και θεσμοί υπηρετούν την κοινωνία ως σύνολο, με πλήρη σεβασμό στα δικαιώματα των πολιτών.

Όλα αυτά μπορούν μόνο να πετύχουν αν ο πολίτης-το άτομο έχει ενεργό συμμετοχή στις δημοκρατικές διαδικασίες και τη δημόσια ζωή σε όλα τα επίπεδα. Οι ελευθερίες και τα δικαιώματα που απολαμβάνουμε ως Κύπριοι πολίτες μάς επιτρέπουν όχι μόνο να συμμετέχουμε αλλά και να ελέγχουμε τους φορείς της εξουσίας. Η αποστασιοποίηση δεν ήταν ποτέ ούτε μπορεί να είναι η λύση στα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε.

ΚΩΣΤΑΚΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ
Τέως Γενικός Διευθυντής της Βουλής των Αντιπροσώπων