Η απόπειρα μερίδας εργοδοτών να επιφέρουν συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα πρέπει να προβληματίσει σοβαρότατα την Κυβέρνηση, προτού ανοίξει ο ασκός του Αιόλου
Το θέατρο του παραλόγου που παίζεται τον τελευταίο καιρό στη σκηνή της κυπριακής καθημερινότητας (της Γενικής Εισαγγελίας μη εξαιρουμένης), ξεκίνησε δυναμικά τις παραστάσεις του και στον ευαίσθητο τομέα της αγοράς εργασίας, με πρωταγωνιστή την Ομοσπονδία Εργοδοτών και Βιομηχάνων. Χωρίς αιδώ και περίσκεψη, η ΟΕΒ ανακοίνωσε πομποδώς ότι συνέταξε προσχέδιο νομοθετήματος που αποσκοπεί στην ποινικοποίηση των απεργιών στις ουσιώδεις υπηρεσίες.
Την ίδια ώρα, οι μεγαλοκαταστηματάρχες επιχειρούν διά «πυρός και σιδήρου» να επιβάλουν τη λειτουργία των καταστημάτων κατά τις Κυριακές, ασκώντας αφόρητες πιέσεις στην Κυβέρνηση, η οποία τελικώς υπέκυψε στους εκβιασμούς τους. Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και οι Σύνδεσμοι Ξενοδόχων, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια πρωτοστατούν στην εδραίωση συνθηκών μεσαίωνα στον ευρύτερο τομέα της τουριστικής βιομηχανίας.
Εκμεταλλευόμενοι στο έπακρο τη συνεχιζόμενη οικονομική κρίση, τη μεγάλη ανεργία και τη δυσπραγία μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού, οι εργοδότες, με την ανοχή ή και τις ευλογίες της Κυβέρνησης, αποθρασύνονται ολοένα και περισσότερο, επιδιώκοντας απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και κατ' επέκτασιν υπόσκαψη του κοινωνικου ιστού. Αυτή η στάση του διδύμου εργοδοτών-Κυβέρνησης, δικαιολογημένα, πυροδότησε την οργίλη αντίδραση των συντεχνιών, οι οποίες βγήκαν στην αντεπίθεση στέλλοντας ισχυρό το μήνυμα, ότι θα προτάξουν σθεναρή αντίσταση σε κάθε μορφή ασυδοσίας και εργοδοτικής αυθαιρεσίας.
Βαθύτατα πικραμένος από τη στάση της Κυβέρνησης και των εργοδοτών, ο γενικός γραμματέας της ΣΕΚ Νίκος Μωυσέως, από το βήμα του συνεδρίου της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων, υπενθύμισε ότι οι συντεχνίες στάθηκαν συνειδητά αλληλέγγυες στην Κυβέρνηση και μέσα από θυσίες των μελών τους βοήθησαν εκατοντάδες επιχειρήσεις να κρατηθούν όρθιες και ζωντανές μέσα στην κρίση. Με πολλή λύπη, σημείωσε ο γ.γ. της ΣΕΚ, «διαπιστώνουμε ότι την κρίσιμη ώρα, μεγάλη μερίδα της εργοδοτικής πλευράς δεν σεβάστηκε ούτε τις συλλογικές συμβάσεις, ούτε και τα εργασιακά θέσμια.
Είναι πράγματι λυπηρό γιατί οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς, σε αντίθεση με τις διακηρυγμένες θέσεις τους περί κοινωνικής ευαισθησίας, ανέχονται και ενθαρρύνουν με τη σιωπή τους αλλά και με την αδράνειά τους τον εργοδοτικό ετσιθελισμό και τις αντεργατικές μεθοδεύσεις». Φρονούμε πως οι καταγγελίες της ΣΕΚ είναι απόλυτα δικαιολογημένες και πρέπει να προβληματίσουν σοβαρά την Κυβέρνηση, η οποία οφείλει να επαναφέρει τάχιστα την ομαλότητα και την τάξη στην αγορά εργασίας.
Προς την κατεύθυνση αυτή, η Κυβέρνηση έχει υπέρτατο χρέος μεσούσης της κρίσης να αφουγκρασθεί τις κραυγές αγωνίας της ΣΕΚ, προωθώντας τάχιστα τα δέοντα μέτρα για ίση μεταχείριση στην απασχόληση και σεβασμό στον θεσμό των συλλογικών συμβάσεων. Αν παρ' ελπίδα η Κυβέρνηση αγνοήσει τις προειδοποιήσεις του συνδικαλιστικού κινήματος, είναι βέβαιον ότι θα ανοίξει ο Ασκός του Αιόλου στην αγορά εργασίας και τη νύφη θα την πληρώσει πανάκριβα ολόκληρη η οικονομία.
Ειδικότερα στον νευραλγικό τομέα του τουρισμού, που αναπόφευκτα αποτελεί την ατμομηχανή της οικονομίας, αν οι ξενοδόχοι και γενικότερα οι εργοδότες του κλάδου δεν συνετισθούν, να ΄ναι βέβαιοι πως θα προκληθεί εργατική θύελλα μεσούσης της περιόδου αιχμής, με θλιβερές συνέπειες για όλους. Κοντολογίς, θα θέλαμε να καλέσουμε τους εργοδότες και την Κυβέρνηση να συλλάβουν τα μηνύματα των καιρών, κρατώντας τις απαιτούμενες ισορροπίες στον τομέα των εργασιακών σχέσεων και εν γένει στα κοινωνικο-οικονομικά δρώμενα. Σε αντίθετη περίπτωση, να ΄ναι έτοιμοι να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν για τα δεινά που επέρχονται.
