Τα γεγονότα τρέχουν, γι’ αυτό και δεν μου είναι εύκολο να εστιάσω πάνω σε ένα και να το σχολιάσω. Αυτή η υπερσκέλιση του ερχόμενου με εκείνο που περνά αχώνευτο, μου θυμίζει μια ανάλυση κάποιου ειδικού, που εξηγούσε πώς έφτασε η Ελλάδα στα σημερινά της μαύρα οικονομικά χάλια. Έλεγε, λοιπόν, ο εξπέρ -με συγχωρείτε, αλλά έτσι δεν τους λέμε και εμείς αυτούς που όλο μιλούν και δεν τους κατανοούμε;- ότι η Ελλάδα έκανε ένα μεγαλύτερο δάνειο για να εξοφλήσει το προηγούμενο και να της μείνει και κατιτίς για εσωτερική κατανάλωση.

Όταν το κατιτίς καταβροχθιζόταν, ξαναέκανε κι άλλο δάνειο, ήτοι μεγαλύτερο, για να ξοφλήσει το προηγούμενο μεγάλο δάνειο, και ούτω καθεξής, μέχρι που έφτασε στο σημείο να μην τη δανείζουν πια. Στο μεταξύ ο κόσμος, επειδή επικεντρωνόταν στο τελευταίο μεγαλύτερο του μεγαλύτερου δανείου και στα προβλήματα που αυτό δημιουργούσε, ξεχνούσε ή παρέλειπε να ασχοληθεί με τα προηγούμενα μικρότερα, που ήταν όμως η αιτία που έφτασαν, εκεί που έφτασαν τα πράγματα. Έτσι, λοιπόν, και εμείς εδώ στη μικρή μας νήσο Κύπρο και στη δική μας καθημερινότητα.

Τα γεγονότα διαδέχονται το ένα το άλλο, πριν καλά-καλά μπορέσουμε ν’ αντιληφθούμε τον αντίκτυπό τους και να ασχοληθούμε με τους τρόπους αντιμετώπισής τους, ως εάν το τελευταίο πιο βαρύγδουπο γεγονός θα κατασιγάσει τα προηγούμενα και θα ξεχαστούν. Όμως, δεν ξεχνιούνται! Έχει κάποιους που αναμένουν από τους αρμόδιους κάποιες απαντήσεις και εξηγήσεις. Για παράδειγμα, διατυμπανίζεται, και καλώς λέω εγώ, η επανέναρξη των διακοινοτικών συνομιλιών. Αυτό το γεγονός ακολουθεί την εκλογή του Μουσταφά Ακιντζί ως νέου ηγέτη των Τουρκοκυπρίων.

Οι συνομιλίες υπερσκελίζουν την εκλογή και δεν αφήνεται χρόνος να τύχει ολοκληρωμένης εκτίμησης. Και τα δύο γεγονότα καλύπτουν τις προηγούμενες εκκρεμότητες, που τείνουν να ξεχαστούν, όπως κάποιες διαφορές Προεδρικού και Γενικού Εισαγγελέα, κάποια καβγαδάκια μεταξύ Γενικού και Βοηθού, κάποιες καταθέσεις από επιπρόσθετους ποινικούς ανακριτές, κάποιες ατέλειωτες έρευνες γι’ ασυμβίβαστα σε σχέση με τη Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, και πάει λέγοντας.

Είναι ατέρμονος ο κατάλογος των εκκρεμοτήτων για τις οποίες αναμένονται εξηγήσεις και απαντήσεις. Δεν ξεχνιούνται, όμως, γιατί αυτές λειτουργούν σαν τα αξόφλητα δάνεια, που αν δεν τα αποπληρώσεις, συσσωρεύονται και συνοδεύονται και με υψηλά επιτόκια, που στο τέλος σε οδηγούν σε τρομερά αδιέξοδα. Και επειδή ο λαός μπούχτισε από τέτοια αδιέξοδα, ζητούμε από τους ιθύνοντες να μας ενημερώσουν για τα χρωστούμενα, ώστε να μπορούμε να κατανοούμε τα τρέχοντα γεγονότα.