Τα ποσά που έχουν ξοδέψει αυτές οι πρεσβείες μέσω Unops αλλά και από άλλα ύποπτα ταμεία, π.χ. Φόκους, για να δημιουργήσουν αυτούς που αποκαλούν opinion leaders, και μέσω αυτών μια στρατιά οπαδών της ΔΔΟ, είναι τεράστια

Για σαράντα ένα συναπτά χρόνια η χώρα μας βιώνει την κατοχή της Τουρκίας. Μπήκε ο εχθρός στη γη μας, βίασε, βασάνισε και σκότωσε κόσμο και ακόμα ψάχνουμε να βρούμε τους δικούς μας, που τους έθαψε σε πηγάδια και τάφρους και δεν δίνει καν πληροφορίες για να τους βρούμε. Πήρε με τη βία σχεδόν το 40% της γης μας, και με την εθνοκάθαρση που δημιούργησε έδιωξε βίαια από τα σπίτια τους, τότε το 1974, εκατόν ογδόντα χιλιάδες Έλληνες της Κύπρου.

Αμέσως μετά την τουρκική εισβολή, άρχισαν συνομιλίες με τον τότε εκπρόσωπο της κατοχής, Ραούφ Ντενκτάς, αντί με την Τουρκία, για επίλυση αυτού που ονομάζουν ξένοι και δικοί «κυπριακό πρόβλημα», ενώ κατά την άποψή μας η διαδικασία έπρεπε να ονομάζεται επίλυση του κατοχικού προβλήματος. Στο θέμα των συνομιλιών πάντα μας «βοηθάει» η Αγγλία και η Αμερική. Σ' αυτό το πλαίσιο «βοηθείας» έχουν ωθήσει την ελληνική κυπριακή πλευρά να προβαίνει σε συνεχείς υποχωρήσεις για να εξευμενίσει τον τουρκικό Μινώταυρο, που βέβαια όταν πάρει αυτά που θέλει, ζητά και άλλα.

Κάποια στιγμή στις συνομιλίες παρεισέφρησε τεχνηέντως από τους Άγγλους σαν πλαίσιο λύσης η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (ΔΔΟ), ένα ρατσιστικό, διχοτομικό σχέδιο λύσης, που αντί να ενώνει Τούρκους και Έλληνες της Κύπρου, μας χωρίζει βάσει εθνοτικών, θρησκευτικών και γεωγραφικών κριτηρίων. Έκτοτε η πολιτική ηγεσία αλλά και ο εκάστοτε Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας έχουν αναγάγει την ΔΔΟ σε παντιέρα του δικού τους αγώνα, όχι όμως του λαού μας, που απέρριψε την ΔΔΟ σαν λύση το 2004, δίνοντας ταυτόχρονα το μήνυμα ότι δεν θέλει διχοτόμηση de jure, δηλαδή γεωγραφικό διαχωρισμό Ελλήνων και Τούρκων της Κύπρου.

Βέβαια στην προσπάθειά τους οι ξένες πρεσβείες, Αμερικής, Αγγλίας, Σουηδίας, να δημιουργήσουν υπόβαθρο υποστήριξης στην εκάστοτε κυβέρνηση αλλά και στις πολιτικές ηγεσίες για το θέμα της ΔΔΟ ως στρατηγικής, επισήμαιναν επιρρεπή στη φιλοδοξία νεαρά στελέχη των κομμάτων και τα κατέγραφαν. Η αμέσως επόμενη κίνησή τους ήταν να τα πλησιάσουν για να τους στείλουν σε διάφορα σεμινάρια για την προώθηση, τάχα μου, της αλληλοκατανόησης μεταξύ των δύο κοινοτήτων, αλλά στην ουσία για να προωθήσουν την ιδέα της λύσης ΔΔΟ. Συνήθως αυτά τα στελέχη των διαφόρων κομμάτων προωθούνταν και προωθούνται στην ηγετική ομάδα των κομμάτων τους, με αποτέλεσμα σήμερα αρχηγός κόμματος να προέρχεται από το στρατόπεδο των σεμιναριούχων.

Τα ποσά που έχουν ξοδέψει αυτές οι πρεσβείες μέσω Unops αλλά και από άλλα ύποπτα ταμεία, π.χ Φόκους, για να δημιουργήσουν αυτούς που αποκαλούν opinion leaders, και μέσω αυτών μια στρατιά οπαδών της ΔΔΟ, είναι τεράστια. Ιδιαίτερο ρόλο για την προώθηση της ΔΔΟ παίζουν διάφορες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, που έχουν ξεφυτρώσει σαν μανιτάρια, μερικές δουλεύουν μέσα από το διαδίκτυο από καλοπροαίρετους πολίτες που έχουν πειστεί από τους λεγόμενους opinion leaders ότι η ΔΔΟ είναι η μία και μοναδική λύση, αν και η πλειοψηφία αυτών των ΜΚΟ είναι αμφιβόλων ή και ενδεχομένως ύποπτων κινήτρων.

Όλοι αυτοί, δικοί μας αλλά και ξένοι, πιστεύουν στην ΔΔΟ σαν την ιδανική λύση για όλον τον λαό της Κύπρου, αρκετοί δε από αυτούς γνωρίζουν και τον Πρόεδρο της Τουρκίας κ. Ερντογάν προσωπικά, κατά τη διάρκεια επισκέψεων και συνομιλιών μαζί του από το 2005 και μετά. Εμείς έχουμε μιαν απλή εισήγηση να τους κάνουμε εφόσον θεωρούν τη λύση ΔΔΟ ως την ιδανική λύση για τον κυπριακό λαό. Γιατί δεν εισηγούνται στον κ. Ερντογάν να λύσει το κουρδικό πρόβλημα που τον ταλανίζει με λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας; Και να δούμε, αν δουλέψει στην Τουρκία, τότε και μόνο να την εφαρμόσουμε και στην Κύπρο μας.

ΠΕΤΡΟΣ ΑΣΣΙΩΤΗΣ
Πρόεδρος της Κίνησης για Προάσπιση της Κυπριακής Δημοκρατίας