Να μου επιτραπεί να δώσω συγχαρητήρια στον θεματοθέτη-συνάδελφο εκπαιδευτικό, για το θέμα στις Παγκύπριες Εξετάσεις. Και θα παρατηρήσω ότι, ε, ναι, δικαίως διαμαρτύρονται τα παιδιά, διότι δεν ανέμεναν αυτό το κάπως περίπλοκο θέμα έκθεσης. Και διαμαρτύρονται με το δίκιο τους. Ποιος φιλόλογος τους μίλησε ποτέ για τις ψευδαισθήσεις μέσα στις οποίες ζει ο σημερινός Ελληνο-κύπριος πολίτης; Ποιος ασχολήθηκε σοβαρά με την πολύπλευρη, σφαιρική μόρφωση-κατάρτιση των νέων μας; Έμειναν αδιόρθωτα, οπαδοί της παπαγαλίας. Ή της αποστήθισης. Δίδαξα στην κυπριακή εκπαίδευση (2006-2009) και έχω ιδίαν πείραν.

Τα σχολεία μας δυστυχώς εξακολουθούν να βγάζουν άριστους παπαγαλιστές, αν μου επιτρέπεται ο όρος. Είδα, βέβαια, στη σελίδα του συντάκτη της «Σ», κ. Λάζαρου Μαύρου, ότι αυτές οι ψευδαισθήσεις μάλλον αφορούν στις προσδοκίες που ο αφελής συμπολίτης μας τρέφει για τη στάση της Τουρκίας στο εθνικό μας θέμα. Αν ορθώς το αντελήφθην βέβαια, άλλως, ζητώ συγγνώμη από τον εξαιρετικό-πολυμαθή αρθρογράφο. Εγώ, αν ήμουν 18χρονος μαθητής, και διάβαζα και λίγο και καμιά εφημερίδα ή παρακολουθούσα Ειδήσεις, πού και πού, αν ήμουν λίγο ψαγμένος και δεν ασχολούμουν μόνο με τα εν πολλοίς στημένα ποδοσφαιρικά παιγνίδια, που κακώς (και σκόπιμα;), αποσπούν την προσοχή των νέων μας από τα ουσιώδη, νομίζω θα επικεντρωνόμουν στην υλικο-οικονομική κατάσταση ή πλευρά των ψευδαισθήσεων, μέσα στον λαβύρινθο της οποίας ενεπλάκη ο σημερινός αρχοντοχωριάτης-νεόπλουτος μέσος Κυπραίος.

Ε, ναι, ασφαλώς, ένα παιδί 18 ετών, θα δυσκολευόταν να συλλάβει το νόημα του θέματος αυτού. Το οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, δεν είναι σκέψη συν-κυπρίου, αλλά απόσπασμα από το βιβλίο του Ελλαδίτη συγγραφέα και Φυσικού Γιώργου Γραμματικάκη: «Ένας αστρολάβος της ζωής και του ουρανού». Πόσω δε μάλλον να μπορέσει και να το αναπτύξει ο μαθητής. Ενώ, αν το θέμα ήταν, παραδείγματος χάριν, ποια ομάδα θα πάρει φέτος το πρωτάθλημα, ή ποιοι διαιτητές «έστησαν» παιγνίδια και ποια, ή πόσα πήραν για να το πράξουν, να δείτε πόσο πλήρεις αναλύσεις θα έγραφαν οι... πολυμαθείς ποδοσφαιρο-αναθρεμμένοι γόνοι (μας). Βάζω παρένθεση, γιατί εμένα ο Μεγαλοδύναμος μού πήρε το 24χρονο παιδί μου, ίσως για να το προστατεύσει από αυτήν τη σύγχρονη σαχλο-γελοία μορφή της κοινωνίας-ζούγκλας, όπως την καταντήσαμε...

Ναι, βιώνει το τέλος των ψευδαισθήσεων-παραισθήσεων ο μέσος συμπατριώτης μας σήμερα. Διότι οι Τράπεζες, η χλιδή, ο σιβαριτισμός, στην οποία εθίστηκε, ο εύκολος πλουτισμός κ.λπ., τον ώθησαν στην ψευδή εντύπωση ότι είμεθα ο ομφαλός της Γης. Η ανωτέρα φυλή παγκοσμίως...

Ανατρέπονται όμως, επιτέλους θα έλεγα, μία προς μία οι ψευδαισθήσεις του. Με έναν Αρχιεπίσκοπο-businessman, με πολιτικούς διεφθαρμένους, με κόμματα που μαντρίζουν την ελεύθερη σκέψη, με ένα σύστημα στα ανώτατα δώματα-κλιμάκια της Δικαιοσύνης σαθρό, όπου οι δύο κορυφαίοι-θεσμοί, Εισαγγελείς στρέφονται ο εις κατά του άλλου, ε, τι θα περιμέναμε δηλαδή από τον αθώο-εύπιστο Ελληνοκύπριο; Που μέχρι πρότινος, εμπιστευόταν όλους αυτούς, αφελής και ευκολόπιστος όπως είναι εκ φύσεως; Λοιπόν, θα εισηγούμουν στο της Παιδείας, να στείλει πάραυτα εγκύκλιο και να προτρέπει να βαθμολογούνται επιεικώς οι μαθητές των Παγκυπρίων. Και στο μέλλον, να επιλέγονται πιο βατά θέματα.

ΑΝΤΩΝΗΣ Μ. ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗΣ
Ερευνητής, πρώην εκπαιδευτικός