Κάπου διάβασα πρόσφατα ότι επισκέπτεται τακτικά το πατρικό του στη Λεμεσό ο κατοχικός ηγέτης, κ. Ακιντζί. Και ότι, όταν μπαίνει στην κρεβατοκάμαρά του, δακρύζει… Εξοχότατε, your Excellency, όπως συνηθίζει να σας αποκαλεί και ο Ειδικός Απεσταλμένος του κ. Μπαν, γνωρίζεις πόσες φορές είδα στον ύπνο μου, ονειρεύτηκα με φοβερό πόνο ψυχής το σπίτι που γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Κερύνεια; Αυτήν τη βασανισμένη πόλη, που η μητέρα-πατρίδα σας μετονόμασε σε Girne; Ξέρεις τι κλάμα ρίχνω όταν επισκέπτομαι, μετά το 2003 που άνοιξε ο προκάτοχός σου, Ντενκτάς, τα οδοφράγματα για να το παίξει διαλλακτικός, το ήδη μετατραπέν, ή μεταβληθέν, σε εστιατόριο-snack bar, πατρικό μου;

Όπως, βέβαια, κάνουν και οι υπόλοιπες χιλιάδες των Ε/κ συμ-προσφύγων, όταν επισκέπτονται τα δικά τους σπίτια. Γνωρίζεις ότι την τελευταία φορά, από την κούραση -ψυχική και σωματική- και τη θλίψη, κόντεψα να λιποθυμήσω όταν μπήκα στο δωμάτιο, που μέχρι τα 15 μου κοιμόμουν δίπλα στην πολυαγαπημένη, μακαριστή γιαγιά μου; Και έτρεξε ο εκ Σμύρνης νεαρός σερβιτόρος να μου φέρει λίγο κρύο νερό να πιω για να μην σωριαστώ κάτω; Κύριε Μουσταφά Ακιντζί, δεν συμμερίζομαι την αισιοδοξία όσων προσβλέπουν σε ταχεία επίλυση, ούτε αυτή την φορά, που εσείς, ο οπαδός της Ειρήνης-επανένωσης, ηγείστε του θλιβερού μορφώματος που βαφτίσατε KKTC. Με συγχωρείτε, αλλά δεν συγκινούμαι με τα δάκρυά σας. Νομίζω, είναι όλα μια καλοστημένη παράσταση.

Σκηνοθετημένη με κακόγουστο τρόπο, από τα κέντρα εξουσίας και το επιτελικό γραφείο Στρατού, που αποφασίζουν τα πάντα στην κατεχόμενη πατρίδα μου. Λυπάμαι που σας μιλώ τόσο ωμά. Δεν επιθυμώ να είμαι αγενής, ποτέ δεν ήμουν. Φαίνεστε απλός, έντιμος και αρκετά συμπαθής. Μην το παίρνετε προσωπικά. Όμως, σας χρησιμοποιούν, τολμώ να πω. Χρειάζονταν έναν ήπιο-μετριοπαθή Τουρκοκύπριο, που να συγκεντρώνει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που θα «πείσουν» τους προβατοειδείς και αθώους Ε/κ, ότι κάτι άλλαξε επιτέλους στην απέναντι πλευρά. Να τους πείσουν να πουν επιτέλους το ΝΑΙ. Σε ένα γάμο, που είναι εξ αρχής καταδικασμένος να αποτύχει.

Σε μια συμβίωση, που, όπως δείχνουν τα πράγματα, θα είναι ετεροβαρής και θα παραβλέπει τα δικαιώματα της μιας πλευράς. Διότι έτυχε να είναι η ηττημένη. Η προδομένη. Θα περιμένω, λοιπόν, χωρίς να κρατώ μεγάλο καλάθι, τις προτάσεις που σας «ετοίμασε» το αφεντικό σας, για να τις παρουσιάσετε στον κ. Αναστασιάδη. Όλοι, όμως, να ξέρετε ότι θα αναμένουμε έμπρακτες αποδείξεις, χειροπιαστά, απτά δείγματα γραφής. Από λόγια και δάκρυα μπουχτίσαμε. Μέχρι τότε, παρακαλώ αποφύγετε αυτούς τους επιτηδευμένους συναισθηματισμούς. Με μεγάλη λύπη, το λέω. Δεν πείθουν κανέναν εχέφρονα πολίτη.

ΑΝΤΩΝΗΣ Μ. ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗΣ
Στοχαστής