Στον απόηχο των διαβεβαιώσεων του Προέδρου της Δημοκρατίας και του Υπουργού Οικονομικών ότι η Κύπρος θα βγει σύντομα από το Μνημόνιο και, ως εκ τούτου, δεν θα χρησιμοποιήσει και τα 10 δις ευρώ που δανείστηκε από την Τρόικα, επαναφέρεται δυναμικά στο προσκήνιο το θέμα της ιδιωτικοποίησης των ημικρατικών οργανισμών. Ήδη η ΕΠΟΕΤ [ΟΗΟ-ΣΕΚ], η μεγαλύτερη συντεχνία στην ΑΤΗΚ, άρχισε κύκλο επαφών με τα κόμματα, με κύριο στόχο να αποτραπεί η ιδιωτικοποίηση του Οργανισμού δεδομένου ότι δεν υφίσταται πλέον η σχετική μνημονιακή υποχρέωση.

Πιστεύουμε βαθύτατα ότι όσο πιο γρήγορα ξεκαθαρίσει το τοπίο στο καίριο θέμα των ιδιωτικοποιήσεων, τόσο πιο πολύ ευνοείται ο επιδιωκόμενος στόχος της ταχείας οικονομικής ανάκαμψης. Παράλληλα, υποστηρίζουμε σθεναρά την άποψη ότι η ΑΤΗΚ, η ΑΗΚ και οι άλλοι ζωτικοί οργανισμοί κοινής ωφελείας θα πρέπει να παραμείνουν στο κράτος, το οποίο οφείλει να μεριμνά για την εύρυθμη και ανταγωνιστική λειτουργία τους, προσφέροντας ποιοτικές υπηρεσίες στους πολίτες σε προσιτές τιμές.

Οι υπέρμαχοι των ιδιωτικοποιήσεων προβάλλουν το επιχείρημα ότι δεν είναι δουλειά του κράτους να κάνει τον επιχειρηματία, τονίζοντας ότι ο ανταγωνισμός μεταξύ των ιδιωτών οδηγεί, δήθεν, σε ποιοτικότερες υπηρεσίες και χαμηλότερες τιμές προς όφελος των καταναλωτών. Αυτή η προσέγγιση είναι απλώς πυροτέχνημα και σε καμία περίπτωση δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα. Μοναδικό μέλημα των επιχειρηματιών είναι το εύκολο κέρδος, χωρίς να «φακκούν πενιά» για το ευρύτερο κοινωνικό συμφέρον.

Αυτό το θλιβερό σκηνικό συντελείται καθημερινά στο διεθνές οικονομικό στερέωμα, ενώ το ζήσαμε τελευτα?ως εις διπλούν, τόσο με την ασυδοσία των τραπεζιτών όσο και με το περίεργο λουκέτο μεγάλης αλυσίδας υπεραγοράς. Επιπροσθέτως, το βιώνουμε και τώρα με την αυθάδη απόπειρα των μεγαλοεπιχειρηματιών του λιανικού εμπορίου να επιβάλουν διά «πυρός και σιδήρου» το ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων κατά τις Κυριακές και τις αργίες, αγνοώντας τις τεράστιες αρνητικές επιπτώσεις στο κοινωνικό σύνολο σε βάθος χρόνου.

Εξυπακούεται ότι γι' να αποβούν πολλαπλώς ωφέλιμοι για τη χώρα και τους πολίτες οι ημικρατικοί οργανισμοί θα πρέπει να διέπονται από σύγχρονο και αποτελεσματικό καθεστώς λειτουργίας, που να τους επιτρέπει να κινούνται ανταγωνιστικά στις μεγάλες προκλήσεις της νέας εποχής. Εδώ ακριβώς είναι που χρειάζεται η πολιτική μαγκιά, όχι μόνο των κυβερνώντων αλλά και των αντιπολιτευομένων.

Η Κυβέρνηση, αν πράγματι θέλει να παραμείνουν οι οργανισμοί κοινής ωφελείας στο κράτος, όπως ρητώς υποσχέθηκε προεκλογικά στις συντεχνίες των εργαζομένων ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, μπορεί να προχωρήσει με ειλικρίνεια σε ουσιαστικό κοινωνικό διάλογο με σκοπό τον εκσυγχρονισμό του δημόσιου πλαισίου λειτουργίας τους.

Η αξιωματική αντιπολίτευση από την πλευρά της, αντί να καταριέται τον επάρατο καπιταλισμό, τον οποίο για πέντε χρόνια υπηρέτησε με ζήλο με δύο υψηλόβαθμους τραπεζίτες στο πηδάλιο του Υπουργείου Οικονομικών, καλείται να συμβάλει καταλυτικά στην υλοποίηση του στόχου αυτού με τεκμηριωμένα επιχειρήματα και όχι με πολιτικούς αφορισμούς, αν πραγματικά δεν θέλει το ξεπούλημα των ημικρατικών οργανισμών στα ιδιωτικά συμφέροντα.

Κυβέρνηση και αντιπολίτευση καλούνται τούτη την κρίσιμη ώρα να πάρουν γενναίες αποφάσεις με πρώτιστο κριτήριο το δημόσιο συμφέρον και με μοναδικά όπλα την αξιοκρατία, τη διαφάνεια και τη χρηστή διοίκηση με τους άριστους και τίμιους στο τιμόνι των ημικρατικών, μακριά από κομματικές εξαρτήσεις και άλλα ιδιοτελή συμφέροντα.

Μόνον έτσι οι ημικρατικοί οργανισμοί μπορούν να προχωρήσουν προς το μέλλον, ισχυροί, αποδοτικοί και εύρωστοι, στηρίζοντας με τα κέρδη, τις ποιοτικές υπηρεσίες και τις προσιτές τιμές το κοινωνικό κράτος, το οποίο, δυστυχώς, μέρα με τη μέρα αποδυναμώνεται. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα, το οποίο όμως για να κερδηθεί, χρειάζεται πρωτίστως πολιτική μαγκιά. Όλα τα άλλα πηγάζουν εκ του πονηρού. Ο νοών νοείτο.

ΞΕΝΗΣ Χ. ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ