Τώρα που έχει ψηφιστεί από το Υπουργικό μας Συμβούλιο το «σύμφωνο συμβίωσης» ομοφυλικών ζευγαριών κι έχει πάει στη Βουλή για έγκριση και θα μπουν οι ασφαλιστικές δικλίδες, ώστε να έχουμε οικογένειες «υγιείς» κι όχι προβληματικές, όπως έχουν καταντήσει πολλές από τις φυσιολογικές ετεροφυλικές οικογένειες, τώρα που εγκρίνουμε κι επικυρώνουμε «σύμφωνα συμβίωσης», δεν θα έπρεπε, αγαπητοί αναγνώστες, ν’ ακολουθήσουμε την ίδια διαδικασία και τακτική και να κάμουμε τις συμφωνίες, τα προικοσύμφωνά μας, τις ασφαλιστικές μας δικλίδες και με το έτερον «ήμισυ», τους Τουρκοκύπριους του κ. Ακιντζί, ώστε ο βίος μας να είναι ανθόσπαρτος, με κλαδιά ελιάς και περιστέρια ειρήνης;

Αγαπητέ «καρντάση», Ακιντζί, σου γράφω ως Λεμεσιανή προς Λεμεσιανό, με πολλή συμπάθεια και μετριοπάθεια, επείγει να κάμουμε και να υπογράψουμε το «σύμφωνο συμβίωσής» μας, αλλά προς Θεού και Αλλάχ μαζί, μην ανακατέψεις μανάδες σ’ όλα αυτά. Επέρασεν ο καιρός που οι μανάδες κρατούσαν τα παιδιά τους απ’ το χέρι και τα νανούριζαν στην αγκαλιά τους ως τα βαθιά γεράματά τους και τα είχαν «σήκω-σήκω, κάτσε-κάτσε»!

Ζούμε στον 21ο αιώνα, της χειραφέτησης, της ελευθερίας, της αλληλοκατανόησης, του αλληλοσεβασμού. Εμάς η μάνα μας, ευτυχώς, έχει εξευρωπαϊστεί και ακολουθεί τη σύγχρονη διαπαιδαγώγηση και παιδαγωγική. Εκείνη σπίτι της κι εμείς στο δικό μας! Άλλο να τη σέβομαι, να την αγαπώ, να την εκτιμώ κι άλλο να την υπακούω τυφλά και να κάμνω ό,τι θέλει, και, το χειρότερο, να θέλει να κάμνει και κουμάντο στο σπίτι μας.
Δύσκολα τα πράγματα για σένα, «καρντάση» Ακιντζί, κι αν θέλεις τη δική μου συμβουλή, πρώτα, πρέπει να ξεκαθαρίσεις τις σχέσεις σου με τη μάνα σου και πάνω απ’ όλα να φροντίσεις να εξευρωπαϊστεί, να βγάλει τη μαντίλα και τον φερετζέ, ν’ αφήσει τον βούρδουλα και την απειλή, και το «έτσι θέλω, εγώ διατάζω».

Γιατί πες, ότι εσμίξαμε κι ανοίξαμε το δικό μας σπιτικό, κι έρχεται η μάνα σου με το «θέλω» το δικό της και ποιους να ’χουμε φίλους και ποιους να ’χουμε εχθρούς και πες ότι εμείς συμφωνούμε κι αυτή διαφωνεί, δεν θα γίνουμε εδώ μέσα όλοι μαλλιά-κουβάρια; «Μακριά και φίλοι», λεν οι σωστές μανάδες, όταν τα παιδιά τους, με το καλό, ανοίξουν το δικό τους σπιτικό. Γι’ αυτό σου λέω, φίλε, «καρντάση» Ακιντζί, προτού υπογράψουμε το σύμφωνο συμβίωσής μας, πρέπει πρώτα να ξεκαθαρίσεις τις σχέσεις σου με τη μάνα σου, κι ύστερα, με το καλό, «έλα να σμίξουμε τα δυο», όπως λέει και το τραγούδι μας!

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΦΩΤΙΟΥ
Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός