Με τη δημοσιοποίηση των συμπερασμάτων του ποινικού ανακριτή, ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας κατηγορείται για δεκασμό και δωροληψίες, ενώ ο ίδιος, αρνούμενος τις κατηγορίες, κατηγορεί τον Γενικό Εισαγγελέα για δεκασμό. Με τη παρέμβαση - επέμβαση του Προέδρου κατά του Γενικού Εισαγγελέα, με καθαρά διαφαινόμενες τάσεις αυθαιρεσίας -παρά τον Νόμο- συμπληρώνεται το τρίγωνο με εκατέρωθεν κατηγορίες. Υπεύθυνος για τη λειτουργία της Δικαιοσύνης είναι ο επικεφαλής της Νομικής Υπηρεσίας, Γενικός Εισαγγελέας, ο οποίος παίρνει τις αποφάσεις του βάσει των αναφορών που του παραδίδονται.

Η εντιμότητά του πρέπει να εκφράζεται στις επιταγές του Συντάγματος και δεν είναι τίποτε περισσότερο ή λιγότερο, παρά η εφαρμογή των Νόμων, που θα ελέγχουν και θα οριοθετούν τις συναλλαγές των «παικτών» και θα προστατεύουν την κοινωνία από την ατομική βουλιμία. Χρειάζεται καλόπιστη δουλειά, που θα κατοχυρώνει και θα ικανοποιεί το αίσθημα δικαιοσύνης των πολιτών. Η Κυβέρνηση σκιάσθηκε από τα νέα «σκάνδαλα» που είδαν το φως της δημοσιότητας και καθηλώθηκε την ώρα που διακήρυττε υλοποίηση των σχεδίων της για ανάπτυξη και μεταρρυθμίσεις.

Η φθορά της προέρχεται από τη διαρκή ανακάλυψη σκανδάλων «υψηλού βεληνεκούς», στα οποία εμπλέκονται πολιτικά πρόσωπα ή πάσης φύσεως κρατικά στελέχη ή υψηλοί αξιωματούχοι. Οι πολίτες έχουν κάθε λόγο να νιώθουν δυσαρεστημένοι για την κατρακύλα των θεσμών -«έπεσαν σε πέσιμο πρωτάκουστο»- γι’ αυτό και η απομάκρυνσή τους από τα πολιτικά δρώμενα. Η πλειονότητα των πολιτών κρίνουν αρνητικά τη λειτουργία των θεσμών, οι οποίοι αυτοευτελίζονται.

Απίστευτες αγκυλώσεις παρατηρούνται από τους κατέχοντας «θώκους» και κατηγορουμένους, που ενώ οι ίδιοι σχίζουν τα ιμάτιά τους και απαιτούν διεξαγωγή έρευνας για να «διαλάμψει η αλήθεια», στο τέλος γίνονται οι καταπατητές της. Αρκεί να αναφέρουμε πως σε τρεις έρευνες που έγιναν μέχρι σήμερα με αξιόλογους Νομικούς ή Δικαστικούς, όλοι μηδενός εξαιρουμένου τις αγνόησαν, τις αμφισβήτησαν ή τις αρνήθηκαν, θάβοντάς τις μέσα στα ερείπια.

Όταν δεν υπάρχει ήθος, κοινό όραμα, η κοινωνία δεινοπαθεί, ενώ επιτήδειοι ασελγούν στη σεπτή έννοια της Δικαιοσύνης, υπηρετούντες ατομικά συμφέροντα και αδιαφορούντες για το αντικείμενο της ευθύνης τους. Η ατιμωρησία, η βραδύτητα της δικαιοσύνης επέφεραν το χάος και τη χαλάρωση των ηθών, ενώ η εφαρμογή των ποινών θα έχει σαν αποτέλεσμα την αμεροληψία και τη σύννομη πολιτεία.

Η χώρα χρειάζεται τομές. Ο Ντοστογιέφσκι έλεγε: «Αν δεν υπήρχε Θεός, θα έπρεπε να πλάσουμε». Ναι, μας λείπει ένας «Θεός», που θα επιφέρει την τιμωρία με την πολιτικο-κοινωνικο-οικονομική στρατηγική του, θα περιθωριοποιεί τις ατασθαλίες, θα επαναφέρει τον σεβασμό στους θεσμούς που έπαθαν καθίζηση και θα μάχεται να κρατεί άσβηστες τις εστίες της δικαιοσύνης. Γιατί, έτσι ή εδώ που φτάσαμε, μας χάθηκε η αρετή.

ΛΟΪΖΟΣ ΠΙΠΗΣ