Πραγματικά η προπαγάνδα είναι ένα ισχυρό όπλο ποδηγέτησης της κοινής γνώμης. Στην εποχή που ζούμε πήρε μιαν άλλη διάσταση με τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης - γνωμηγέτες, αλλιώς στα αγγλικά «opinion leaders», που μπροστά στην άγνοια, στην αδιαφορία και τα τόσα στην κυριολεξία υπαρξιακά προβλήματα της κοινωνίας μας, που παλεύει να επιβιώσει, βρίσκει πρόσφορο έδαφος.

Οι ειδήσεις χρειάζονται περαιτέρω σχολιασμό και επεξήγηση και δεν αφήνονται «άθικτες» να επεξεργαστούν μακριά από οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα από τον απλό κόσμο, που δεν είναι φυσικά άμοιρος ευθυνών. Πολλοί πολίτες περιμένουν τι θα πει αυτός που για χρόνια εμπιστεύονταν, και στον όποιο είναι «υποχρεωμένοι» για κάποια σημαντική ή ασήμαντη εξυπηρέτηση, για να τοποθετηθούν, είτε αφορά ένα θέμα χαμηλού ενδιαφέροντος είτε αφορά ακόμη το μέλλον της ίδιας τους της πατρίδας. Οι αρχές και οι αξίες, το επείγον και το αδιάφορο, η διαφθορά και οι προθέσεις καθορίζονται εν ολίγοις από το «σύστημα».

Η επικαιρότητα και οι προτεραιότητες του απλού κόσμου διαμορφώνονται κατά το δοκούν και κατά παραγγελίαν. Όσο περισσότερο προπέτασμα καπνού υπάρχει, τόσο περισσότερη ασάφεια άρα και περισσότερο πεδίο δράσης. Ουσιαστικά, δημιουργείται μια τεχνητή απαξίωση των πάντων, ώστε η κρίση του κόσμου να είναι εξαρτημένη από το παλαιοκομματικό σύστημα. Υπάρχουν και ασυμβίβαστες φωνές που πολεμούνται ιδιαίτερα από τη «νέα τάξη πραγμάτων», που προσπαθεί να τις απαξιώσει «ντύνοντας» τις με πέπλο προσωπικών κινήτρων. Αυτό ονομάζεται αποδόμηση....

Ένα τρανό παράδειγμα «bullying» και στιγματισμού βιώσαμε πολύ πρόσφατα γιατί είπαμε το αυτονόητο μετά από τις «εκλογές» στα κατεχόμενα εδάφη μας. Δεν χαιρετίσαμε την «εκλογή» του κύριου Ακιντζί γιατί δεν αναγνωρίζουμε τις «εκλογές» στις οποίες έλαβε μέρος. Είπαμε πως το κλειδί της λύσης το κρατά η Άγκυρα και πως σαν προσωπικότητα ο κύριος Ακιντζί είναι αδιαμφισβήτητα πιο θετικός άνθρωπος αλλά αυτό από μόνο του δεν αρκεί και θα αναμένουμε τις εξελίξεις.

Τις ίδιες ακριβώς απόψεις εξέφρασαν με τον πιο επίσημο τρόπο και ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ χαιρετίζοντας, ταυτόχρονα, την «εκλογή» με ή χωρίς εισαγωγικά από τις παράνομες εκλογές στο ψευδοκράτος. Οι «opinion leaders» θεωρούν αυτονόητο πως με τον χαιρετισμό τους τα δυο αυτά κόμματα δεν αναγνωρίζουν την εκλογική διαδικασία στο ψευδοκράτος και σαν γνήσιοι πατριώτες αγαπούν την πατρίδα τους και αγωνίζονται για δίκαιη και βιώσιμη λύση, ενώ οι υπόλοιποι, που κρυστάλλινα και χωρίς ωραιοποιήσεις είπαν ακριβώς το ίδιο, στεναχωρήθηκαν που «άνοιξε παράθυρο λύσης» γιατί είναι εραστές της διχοτόμησης, κοινώς προδότες...

Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν εξυπηρετούν την ενότητα αλλά προετοιμάζουν το κλίμα αγνοώντας εντελώς τη βούληση του κόσμου, αφού αλαζονικά το παραδέχονται πως θα τον προετοιμάσουν να ωριμάσει μέσα του η ιδέα του «πικρού συμβιβασμού», όπως τον ονομάζουν, κάτι που δεν πέτυχαν 10 χρόνια πριν. Απλώς ανέφερα ένα παράδειγμα... Ότι παν υπόληψις…

ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΙΔΗΣ
Μέλος της Συμμαχίας Πολιτών