Αυτός ο λαός βρίσκεται σε αδυναμία αυτοσυντήρησης. Εκτός των δυσχερών οικονομικών μέτρων που επιφέρει η κρίση, πέρα από αμιγώς οικονομική ή χρηματοπιστωτική εξελίσσεται σταδιακά σε κρίση βαθιά ανθρωποκεντρικού και κοινωνικού χαρακτήρα. Οι ρυθμοί ανάπτυξης παραμένουν ανύπαρκτοι. Η ανεργία είναι σε πρωτόγνωρα επίπεδα, πλήττοντας κυρίως τη νέα γενιά. Η ακρίβια υπονομεύει το εισόδημά μας. Οι συμπολίτες μας νιώθουν πρωτοφανή ανασφάλεια και αγωνιούν για το μέλλον τους.

Οι συνέπειες της μεγάλης αύξησης της ανεργίας που καταγράφεται στον τόπο μας δεν είναι μόνο οικονομικές. Δεν είναι μόνο η αδυναμία των ανέργων να ανταποκριθούν στις οικογενειακές υποχρεώσεις, αλλά δημιουργεί και κοινωνικές ανισότητες. Διότι η ανεργία δεν συρρικνώνει μόνο τα εισοδήματα του κάθε ανέργου, αλλά και την προσωπικότητά του. Δημιουργούν αισθήματα ανασφάλειας, απογοήτευσης και κοινωνικής απόρριψης. Επίσης, η φτώχια και η έλλειψη δυνατότητας επιβίωσης μπορούν να οδηγήσουν στην παραβατικότητα, στη βία.

Το μεγάλο στοίχημα είναι, για εμάς στον ΔΗΣΥ, η ανάπτυξη και η σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού μας συστήματος, ώστε να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. Ώστε να αναβαθμιστεί το βιοτικό επίπεδο όλων. Είναι ακριβώς αυτήν την αναπτυξιακή προοπτική που πρέπει όλοι να διασφαλίσουμε, ιδίως των ασθενέστερων ομάδων του πληθυσμού μας.

Στο επίκεντρο της κοινωνικοοικονομικής ιδεολογίας και πολιτικής του Δημοκρατικού Συναγερμού είναι ο άνθρωπος και οι ανάγκες του. Δεν θέλουμε ένα κράτος-κηδεμόνα. Επιδιώκουμε ένα κράτος των δικαιωμάτων, μια πολιτεία για τους πολίτες. Πολίτες που βρίσκονται στο επίκεντρο, ως προσωπικότητες που δρουν, συμμετέχουν αλλά και απολαμβάνουν τα αγαθά και τις υπηρεσίες μιας δημοκρατικής πολιτείας. Ο πολίτης δεν είναι αποδέκτης των κυβερνητικών πολιτικών. Θέλουμε σαν Δημοκρατικός Συναγερμός να συνδιαμορφώνει το γενικό συμφέρον, το παρόν και το μέλλον της χώρας, να εντάσσεται στην προοπτική της. Ενισχύουμε τη θέση των πολιτών στην κοινωνία, προστατεύοντας και διευρύνοντας τα δικαιώματα, ανασυγκροτώντας τη διοίκηση και το κράτος, ώστε να μπορούν να βασίζονται σ' αυτά όσοι έχουν ανάγκη.

Είναι πεποίθησή μου πως πρέπει να έχουμε ένα κράτος-ελεγκτή και ρυθμιστή, για να μη βιώσει αυτός ο τόπος ποτέ ξανά παραλείψεις και ανεπάρκειες. Αυτός ο λαός δεν πιστεύω ότι μπορεί πλέον να αντέξει άλλες εκπτώσεις. Ένας περήφανος λαός βρέθηκε ξαφνικά να μετράει τις πληγές του, όταν ο ίδιος δεν ευθύνεται για τίποτα. Γι' αυτό πρέπει σε αυτόν τον λαό να δώσουμε ελπίδα.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΡΑΚΟΣ
BSC Business Administration-MBA