Ένας «πόλεμος χαρακωμάτων» μαίνεται τους τελευταίους μήνες ανάμεσα στη νέα ελλαδική κυβέρνηση και τους εταίρους της. Οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται μονίμως στην κόψη του ξυραφιού με αλληλοεπιρρίψεις ευθυνών για τα αδιέξοδα.

Η ελλαδική κυβέρνηση στηλιτεύει τις αντιφάσεις μεταξύ της ΕΚΤ, του ΔΝΤ και της Κομισιόν ως αίτιο ενός πιθανού αδιεξόδου στο επικείμενο Eurogroup της 11ης Μαΐου.

Οι δανειστές επιρρίπτουν την ευθύνη των καθυστερήσεων στις αντιφατικές απόψεις που υπάρχουν στους κόλπους της ελληνικής κυβέρνησης. Για να ανοίξει η ρευστότητα, απαιτούν πρόσθετες μεταρρυθμίσεις και φορολογικά μέτρα.

Σε αντίθεση με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης που εμφανίζεται αισιόδοξος για επερχόμενη συμφωνία, πιο ριζοσπάστες αναλυτές μιλούν για πιθανή «μετωπική σύγκρουση του πρωθυπουργού με τους Ευρωπαίους αρχιτοκογλύφους» και «για πολύμηνο εμπαιγμό με στοιχεία μαφιόζικου εκβιασμού, εις βάρος της χώρας και του λαού».

Το σίγουρο είναι πως η υφιστάμενη αβεβαιότητα εκπέμπει «σήμα κινδύνου» για εκτροχιασμό της ελληνικής οικονομίας, λόγω της έλλειψης ρευστότητας, με απότοκο τη ραγδαία επιδείνωση όλων των δεικτών.

Ξένα δημοσιεύματα σχολιάζουν με υπονούμενα πως το ενδεχόμενο μιας ελληνικής χρεοκοπίας είναι ορατό και πως οι κίνδυνοι ενός Grexit δεν έχουν απομακρυνθεί πλήρως, τονίζοντας ωστόσο πως η Ευρωζώνη είναι πλέον κατάλληλα προετοιμασμένη να περιορίσει τον όποιο συστημικό κίνδυνο.

Οι πιο αισιόδοξοι βλέπουν αμυδρό φως στην άκρη της σήραγγας. Προσδοκούν πως μετά τη συνάντηση Τσίπρα-Μέρκελ, είναι εφικτός ένας «έντιμος συμβιβασμός» που να διατηρήσει αλώβητο το γόητρο των δύο χωρών με κατάλληλη προετοιμασία της κοινής γνώμης. Υποστηρίζουν πως είναι εφικτή μια λύση συμψηφισμού των γερμανικών αποζημιώσεων στην Ελλάδα με το διαχρονικά συσσωρευμένο ελλαδικό χρέος, αφού ληφθούν υπόψη οι κερδοζημιές Γερμανίας-Ελλάδας από τη μεταναζιστική εποχή μέχρι σήμερα.

Κάτι τέτοιο θα προσέδιδε πολλαπλά οφέλη στην ίδια τη Γερμανία, αφού πέραν από τη διάσωση της Ελλάδας, της ΕΕ και της Ευρωζώνης θα εξωράιζε και ηθικά τη δική της εικόνα ως ηγέτιδας ευρωπαϊκής χώρας που νοιάζεται για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και όχι μόνο για την επιβολή εξουθενωτικών μέτρων λιτότητας.

Η αναφορά στην αναζήτηση ενός «έντιμου συμβιβασμού» συνειρμικά μάς οδηγεί και στην κυπριακή πραγματικότητα, όπου μαίνεται ένας άλλος πολυεπίπεδος «πόλεμος χαρακωμάτων» στο εσωτερικό μέτωπο, με αλληλοεπιρρίψεις κατηγοριών και ευθυνών στο Κυπριακό, την οικονομία, τις αγορές, το υδατικό, το ΓΕΣΥ... μέχρι και το ωράριο των καταστημάτων. Δεν θα σταθώ σ’ αυτόν.

Θα περιοριστώ στο μεγάλο κεφάλαιο του Κυπριακού, το οποίο μας καίει ως πρόσφυγες, που για 41 χρόνια προσδοκούμε μια λύση βιώσιμη και λειτουργική, η οποία να αποκαθιστά τα καταπατημένα μας ανθρώπινα δικαιώματα και να διασφαλίζει την επιστροφή στη γενέθλια γη μας. Κι αυτό που καταγράφουμε με δυσφορία είναι πως στη δική μας περίπτωση δεν έχει εξευρεθεί μια «χρυσή τομή», ούτε ένας «έντιμος συμβιβασμός», γιατί προσκρούομε στη διαχρονικά αδιάλλακτη τουρκική στάση, στον ποντιοπιλατισμό των ισχυρών και στα δικά μας λάθη.

Μάθαμε πια, πως όσα αυτονόητα λέγονται περί της ανάγκης εξεύρεσης ενός «έντιμου συμβιβασμού» καταντούν ευσεβοποθισμοί και ουτοπικές προσδοκίες «αιθεροβαμόνων» γιατί δεν ζούμε σε έναν κόσμο «ηθικό, αγγελικά πλασμένο».

Υπάρχουν παντού αλληλοεμπλεκόμενα συμφέροντα, ευρύτεροι γεωστρατηγικοί σχεδιασμοί, εθνικά, κομματικά, συνδικαλιστικά και προσωπικά συμφέροντα, γόητρα και προσωπικές φιλοδοξίες που δεν τιθασεύονται εύκολα. Κι όταν δυστυχώς η πολιτική ασκείται χωρίς αρχές και οι άνθρωποι που ασκούν εξουσία στερούνται ήθους, ανθρωπιάς και συναισθήματος, τότε αγνοούνται οι μοίρες των λαών, ιδιαίτερα των μικρών χωρών προς όφελος των δυνατών.

Η αξιακή κρίση αγγίζει τα ψηλά δώματα της διεθνούς πολιτικοοικονομικής σκακιέρας και επεκτείνεται οριζοντίως και καθέτως παντού, σε χώρες, εθνικές κυβερνήσεις, οργανώσεις και οργανισμούς, όπου υπάρχουν άνθρωποι σε θέσεις-κλειδιά και κυκλώματα που κινούν τα νήματα στη βάση, πολλές φορές, ιδιοτελών συμφερόντων. Αγγίζει πολυεπίπεδα τις σύγχρονες κοινωνίες.

Κάπως έτσι κυλά η ζωή, με τους λαούς να προσδοκούν σωτηρία και τους κάθε λογής επιτήδειους να εύχονται για «έντιμους συμβιβασμούς», παραπέμποντας σε ελληνικές καλένδες...

ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Τέως Ευρωβουλευτής-Πρόεδρος ΓΟΔΗΚ