Η χθεσινή 9η Μαΐου μπορεί να γίνει ορόσημο για τη δημιουργία της Ε.Ε. που ονειρευόμαστε. Αναμφίβολα, η Ευρώπη των τελευταίων χρόνων απογοητεύει ολοένα και περισσότερο τους πολίτες της. Σε καμιά περίπτωση, οι προσδοκίες των Ευρωπαίων πολιτών δεν μπορούν να μετουσιωθούν σε πράξη μέσα από την υφιστάμενη δομή και λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η ωμή πραγματικότητα συνηγορεί πως οι κρίσιμες δοµικές και θεσµικές αποφάσεις λαµβάνονται κάτω από την ισχυρή πίεση - καθοδήγηση των συµφερόντων που εκπροσωπούν τους πανίσχυρους παίκτες των αγορών. Η έλλειψη κανόνων διαφάνειας, κυρίως στα χρηματοπιστωτικά και την ενέργεια, ευνοεί ασύστολα τις πολυεθνικές, τις πανίσχυρες τράπεζες επενδύσεων και γενικά τις λεγόμενες αγορές, σε βάρος του πολίτη.

Του λόγου το αληθές επισημαίνεται σε έκθεση του Παρατηρητηρίου της Ευρώπης, σύμφωνα με την οποία γύρω στο 70% των 15.000 - 30.000 λομπιστών που εδρεύουν στις Βρυξέλλες εκπροσωπούν τα συμφέροντα πολυεθνικών εταιρειών. Για υλοποίηση των κερδοσκοπικών -αντιλαϊκών επιδιώξεών τους, προσλαμβάνουν ως εμπειρογνώμονες πρώην επιτρόπους και αξιωματούχους με παχυλούς μισθούς, συγγράφοντας την πλειονότητα των τροπολογιών που καταθέτουν οι ευρωβουλευτές στα καίρια νομοθετήματα.

Αυτές οι πρακτικές αποδυνάμωσαν αισθητά την προσπάθεια αποτροπής της οικονομικής κατάρρευσης, ενώ συνέβαλαν καταλυτικά στην παραχώρηση λανθασμένης συνταγής στην ελληνική κρίση επιδεινώνοντας τα κοινωνικοοικονμικά αδιέξοδα της χώρας. Στην ίδια λογική «διατάχθηκε» και το τραπεζικό κούρεμα στην Κύπρο, σύροντας την άλλη συνιστώσα του Ελληνισμού στην άβυσσο.

Είναι κοινή η πεποίθηση, πως το ευρωπαϊκό όραμα πολύ γρήγορα θα ξεθωριάσει, αν η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν απεγκλωβισθεί από τον σφικτό εναγκαλισμό των πολυεθνικών και η Ευρωζώνη δεν απεξαρτηθεί από τον κερδοσκοπικό γερμανικό ηγεμονισμό. Ενόψει του κινδύνου δημιουργίας εκρηκτικού μείγματος στα θεμέλια της Ευρωζώνης με φόντο την εμβαθυνόμενη ελληνική κρίση, ο πρόεδρος της Γερμανικής Ομοσπονδίας Γιοάχιμ Γκάουκ ανέφερε ότι η χώρα του πρέπει να είναι ανοιχτή στο ενδεχόμενο πολεμικών επανορθώσεων στην Ελλάδα.

Φρονούμεν ότι η δήλωση αυτή είναι εξόχως βαρύνουσα στη δεδομένη ιστορική συγκυρία, που σηματοδοτεί το ενδεχόμενο αδιεξόδου στις διαπραγματεύσεις Ελλάδας και Θεσμών με φόντο ένα ελληνικό Grexit.

Παράλληλα, αποκτά μεγάλο ενδιαφέρον ενόψει της επίσκεψης του νεοεκλεγέντα Έλληνα Προέδρου στη Γερμανία, με δεδομένη τη δημόσια τοποθέτησή του ότι οι ελληνικές απαιτήσεις για τις αποζημιώσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου έχουν νομική βάση και η Ελλάδα έχει κάθε δικαίωμα να επιδιώξει την ικανοποίησή τους.

Αντιλαμβανόμαστε ότι τα πράγματα στην Ευρώπη προσλαμβάνουν στις μέρες μας νέα τροπή, που μπορούν να αποβούν πολλαπλώς ωφέλιμα για τους λαούς και το ίδιο το μέλλον της Ε.Ε. Η παρατεταμένη διαιώνιση του ελληνικού αδιεξόδου (που εν πολλοίς οφείλεται στις κακές πολιτικές των Ευρωπαίων ηγετών και δη της κυριαρχούσας Γερμανίας), που τείνει να τινάξει στον αέρα το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, μπορεί να αποτραπεί. Αρκεί να προωθηθεί ένα νέο εμπνευσμένο πολιτικό και κοινωνικοοικονομικό πρότυπο με ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα, που να αποδίδει κοινωνική δικαιοσύνη.

Ιδιαίτερα τώρα, που ο εφιάλτης του Τζιχάντ βρίσκεται προ των πυλών με ορατό τον κίνδυνο να επιφέρει σοβαρά πλήγματα στην ευημερία των ευρωπαϊκών λαών, προβάλλει αδήριτη η ανάγκη της δημιουργίας μιας νέας ατζέντας, η οποία να προωθεί τα ευρύτερα συμφέροντα των Ευρωπαίων πολιτών και όχι των πολυεθνικών. Προς την κατεύθυνση αυτή, η εκλογή Αλέξη Τσίπρα (που επήλθε υπό το βάρος της οικονομικής κατακρεούργησης των Ελλήνων πολιτών) και οι κατευθυντήριες γραμμές της εξαγγελθείσας φιλοσοφίας του, μπορούν να αποτελέσουν το έναυσμα για τη χάραξη μιας νέας ελπιδοφόρας πορείας για την Ευρώπη.

Γιορτάζοντας την Ημέρα της Ευρώπης, πιστεύουμε βαθύτατα ότι η 9η Μαΐου 2015 μπορεί να αποτελέσει το ορόσημο για την οικοδόμηση μιας Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας με κοινή εξωτερική πολιτική και κοινή άμυνα, που να διασφαλίζει τη διαφάνεια, την αλληλεγγύη μεταξύ των ευρωπαϊκών λαών, την κοινωνική δικαιοσύνη και την ισχυροποίηση του κράτους πρόνοιας. Για την υλοποίηση αυτού του οράματος, τα συνδικάτα και η οργανωμένη κοινωνία των πολιτών έχουν να διαδραματίσουν σημαίνοντα ρόλο.