Μόνο που δεν έσπευσαν να κτυπήσουν τις καμπάνες με την εκλογή του Μουσταφά Ακιντζί στην ηγεσία των Τ/Κυπρίων -όπως συνέβη όταν ο Τζίμι Κάρτερ είχε εκλεγεί Πρόεδρος των Η.Π.Α.- μερικοί που αφελώς νομίζουν ότι δημιουργούνται, δήθεν, ελπίδες για επίλυση του Κυπριακού και επανένωση της Κύπρου. Μάλιστα, ονειρεύονται και τη δημιουργία ενός σύγχρονου κράτους βασισμένου στις αρχές και αξίες της Ευρώπης.
Μόνο που η «λύση» της «Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα» των δύο ούτω καλουμένων «συνιστώντων κρατών» δεν οδηγεί σε δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική λύση του Κυπριακού αλλά στη νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής και κατοχής με τους Τούρκους κυρίαρχους στο βορρά και συνέταιρους στο νότο, δηλαδή μετατροπή της Κύπρου σε τουρκικό προτεκτοράτο εφόσον, μάλιστα, η Άγκυρα θέλει να διατηρήσει το «δικαίωμα» μονομερούς επέμβασης ως «εγγυήτρια δύναμη».

Επί προηγούμενης κυβερνήσεως έγιναν «γενναιόδωρες προσφορές» προς τους Τ/κυπρίους με την ψευδαίσθηση ότι θα μας προσφέρουν «αντίδωρα». Και πράγματι… το έπραξαν με την εισβολή του «Μπαρμπαρός» στην κυπριακή ΑΟΖ και την έκδοση της NAVTEX (οδηγία προς τους ναυτιλλομένους). Με αυτές τις κινήσεις οι Τούρκοι πέτυχαν αυτό που ήθελαν. Να βάλουν, δηλαδή, χέρι στο φυσικό αέριο και να έχουν λόγο στον διαμοιρασμό και τη συνεκμετάλλευσή του και τη μεταφορά του στην Ευρώπη με αγωγό μέσω Τουρκίας εάν, φυσικά, στο τέλος και τούτο δεν αποδειχθεί «αέρας κουπανιστός».

Αφού πέτυχαν τα ως άνω, κατάφεραν και την αναστολή των γεωτρήσεων στην κυπριακή ΑΟΖ με διάφορα προσχήματα, που μόνον αφελείς θα πίστευαν ότι προέβησαν σε αυτές τις κινήσεις για να δημιουργηθεί, δήθεν, κλίμα επανέναρξης ουσιαστικών συνομιλιών. Μόνο που ουσιαστικές συνομιλίες (διαπραγματεύσεις) ουδέποτε διεξήχθησαν εδώ και 40 σχεδόν χρόνια, παρά μόνο «κουβέντες του καφενείου», όπως έγραψε προ ετών ο Άγγλος δημοσιογράφος Ρόμπερτ Φισκ στην εφημερίδα «Independent».

Τώρα προσφέρουμε και πάλι μονομερώς σειρά Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης -όπως αποκαλούνται- τα οποία οι Τούρκοι θα ενθυλακώσουν (τσεπώσουν) και, ως συνήθως συμβαίνει, θα ζητήσουν και άλλα. Εάν αναμένουμε από τους Τούρκους οποιαδήποτε χειρονομία «καλής θελήσεως» ή «ανταποδόσεως», θα μείνουμε με «δκυο σιείλη καμένα» κατά το κυπριακό γνωμικό.

Τις προθέσεις τους τα Ηνωμένα Έθνη (Λέσχη διεθνών απατεώνων, κατά τον αείμνηστο Θεμιστοκλή Δέρβη), μας τις έχουν αποδείξει με τις τελευταίες δηλώσεις του Ειδικού Συμβούλου του Γεν. Γραμματέα Έσπεν Μπάρθ Άιντα -που δεν ήταν καθόλου τυχαίες- και την πρόσφατη αναφορά σε δύο κυβερνήσεις από τον Αν. Εκπρόσωπο του Γ. Γραμματέα, Farhan Hag, περί «δύο κυβερνήσεων». Όλα αυτά δεν είναι καθόλα τυχαία, παρά τις εκ των υστέρων διαψεύσεις ότι επρόκειτο για γλωσσικό λάθος.

Τώρα αυτό που θα ακολουθήσει είναι περίπου το εξής: Θα μας ζητηθούν περαιτέρω «χειρονομίες καλής θελήσεως» για να διευκολύνουμε τον Μουσταφά Ακιντζί, που είναι «μετριοπαθής» και θέλει να «απεξαρτηθεί» από την Άγκυρα. Μόνο που η Τουρκία με 30-40 χιλιάδες στρατού στην Κύπρο δύναται ανά πάσα στιγμή να τον θέσει στο περιθώριο, αφού τίποτε δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στα σχέδιά της να θέσει υπό πλήρη έλεγχο την Κύπρο βάσει του «σχεδίου επανάκτησης».

Άλλωστε και ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε πει κάποτε ότι «η Τουρκία σε 72 ώρες μπορεί να θέσει υπό τον πλήρη έλεγχό της ολόκληρη την Κύπρο». Αλλά γιατί να το πράξει, αφού σταδιακά επιτυγχάνει τους στόχους της. Τι δήλωσε εμφαντικά πριν από λίγες ημέρες ο νεοσουλτάνος Ερτογάν; «Ο Ακιντζί δεν μπορεί να κάνει του κεφαλιού του». Ακολούθησε και σωρεία άλλων παρομοίων δηλώσεων Τούρκων επισήμων.
Ας αφήσουμε, λοιπόν, τις επικίνδυνες ψευδαισθήσεις.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Πρώην συνδικαλιστής