(Αφιερωμένο στους απέλπιδες)

Υπάρχει ελπίδα! Κι αλίμονο, αν χαθεί. Και το πιστεύω ακράδαντα. Κι ας απελπιζόμαστε, που βγαίνουν στην επιφάνεια αυτά που βγαίνουν, τα σκάνδαλα, οι διαπλοκές, η διαφθορά, η σήψη. Και σας ρωτώ: Είναι καλύτερα να μην τα γνωρίζαμε και να ζούσαμε στην πλάνη μας; Μια ζωή να είμαστε «τυφλοί τα τ’ ώτα τόν τε νουν τα τ’ όμματα;» (ρήση του Κρέοντα για τον μάντη Τειρεσία). Ε, όχι, αγαπητοί μου! Καλύτερα που τα ξέρουμε, για ν' ανανήψουμε, ν' αντιδράσουμε και να φωνάξουμε.

Καλύτερα που μίλησε ο διαμεσολαβητής των Η.Ε., ο αξιότιμος κύριος Άιντα, και μας είπε την αλήθεια, δηλαδή τι θα πρέπει να αναμένουμε από τις συνομιλίες. Να αγιάσει το στόμα του! Τα ίδια λέγω και για το στόμα των Ποινικών Ανακριτών και των Γενικών Εισαγγελέων και των Βοηθών Γενικών Εισαγγελέων και των Διοικητών και των μελών των Κεντρικών Τραπεζών, των βουλευτών και των πολιτικών και όλων αυτών των πολιτών, που εκόντες ή άκοντες μιλούν και αποκαλύπτουν τα ζοφερά σκοτάδια του εθνικού και πολιτικού μας βίου. Αν δε τα γνωρίζαμε, αγαπητοί μου, μιαν καλήν ημέραν θα πεθαίναμε από τη σήψη και τη δυσωδία της γάγγραινάς μας, χωρίς να ξέρουμε και την αιτία.

Ενώ τώρα έχουμε την ελπίδα να σωθούμε. Αν λάβουμε τη σωστή θεραπεία, αν πάρουμε το νυστέρι και ακρωτηριάσουμε κι αφαιρέσουμε το κακό από τη ρίζα του. Καλύτερα που ξέρουμε την αλήθεια κι ας μας προκαλεί την πίκρα της απελπισίας. Θα πρέπει, όμως, να αντιδράσουμε δραστικά και έγκαιρα. «Η πρόληψη φυσικά είναι η καλύτερη θεραπεία». Αλλά εμείς; «Κάλλιο αργά, παρά ποτέ!».
Θα πρέπει να αντλήσουμε, έστω και τώρα, διδάγματα και μαθήματα από τη σοφία των προγόνων μας. Και, δόξα τω Θεώ, η Ιστορία μας από αρχαιοτάτων χρόνων έχει σωστικά μέσα, για να περιφρουρεί τη δημοκρατία και τους δημοκρατικούς θεσμούς.

Ν' αγιάσει και το χέρι των σοφών νομοθετών που θέσπισαν το «ανακλητόν» και τον «οστρακισμόν», στην αρχαία Αθήνα, την κοιτίδα της δημοκρατίας. Ν' αγιάσει και το χέρι όσων ψήφιζαν κι αγωνίζονταν να κρατήσουν αλώβητη τη δημοκρατία.

Είναι μια θαυμάσια ευκαιρία, αγαπητοί μου συμπατριώτες, αντί να απελπιζόμαστε με τα κακώς έχοντα, να αντιδράσουμε, καταστρώνοντας σχέδια και στρατηγικές, ψηφίζοντας νόμους και νομοθεσίες προάσπισης της δημοκρατίας και των δημοκρατικών θεσμών. Και αυτό δεν είναι χρέος της εξουσίας. Είναι χρέος, πρωτίστως, ημών των πολιτών! Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΦΩΤΙΟΥ
Συνταξιούχος εκπαιδευτικός