Το άρθρο αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως ένας επιβαλλόμενος φόρος τιμής σε κάποιους αδελφούς συναγωνιστές και συναγωνίστριες, οι οποίοι, πιστοί ακόμα στην ιδέα και τον σκοπό του Κινήματος, αγωνίζονται αγόγγυστα για τη συνέχεια ενός Κινήματος το οποίο έχει γράψει ήδη μια ιστορία ήθους και αγώνα.

Ξεκινώντας λοιπόν με ένα ρητό, το οποίο εσχάτως θεωρείται ότι εκφράζει απόλυτα κάποιους ανυποχώρητους και αμετανόητους Εθνικιστές: «Όταν όλα τριγύρω καταρρέουν και όταν όλα διαφαίνονται απίστευτα τραγικά και έρμαια της συνήθειας και της λήθης, σε μια πατρίδα η οποία κατασπαράσσεται από τα όρνεα των φαύλων και των αχρείων, τότε φθάνει η ώρα αυτών που εκτελώντας τον όρκο της πίστης και της αφοσίωσης προς τα ιδανικά της αξιοσύνης και της περηφάνιας των εθνών, θα ξεπροβάλουν ξανά από το σκοτάδι που τους είχαν ρίξει οι σφετεριστές και οι δημαγωγοί κατήγοροί τους. Αμετανόητοι πάντα, ατίθασοι και αταλάντευτοι, υπηρετώντας και όχι εξυπηρετώντας πάλι ένα και μόνο σκοπό: τη συνέχεια της αιώνιας ελληνικής ύπαρξης. Την αποκατάσταση της αξιοπρέπειας και του ήθους των Ελλήνων ανάμεσα σε έναν κόσμο ερειπίων».

Ποιοι είναι αυτοί οι οποίοι έχουν τόση μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους μπορεί να αναρωτηθεί κάποιος, με το δίκιο του, διαβάζοντας τα γραφόμενα πιο πάνω. Εξηγώντας, που δεν είναι εύκολο να πει κάποιος τα πράγματα με το όνομά τους, ειδικά όταν αφορά κάποιους που δεν θέλουν καν να αναγνωρίζεται τι έχουν κάνει και τι έχουν προσφέρει μέχρι τώρα, και αυτό μόνο και μόνο γιατί πίστευαν και πιστεύουν σήμερα ακόμα πιο πολύ για τον σκοπό αυτού του Κινήματος, ένα πρέπει να ειπωθεί: το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (Ε.ΛΑ.Μ.) αποτελείται από εκατοντάδες ευθυτενείς αγωνιστές μιας ιδέας, από εκατοντάδες αγνούς και ανιδιοτελείς πολιτικούς στρατιώτες, υποστηρικτές και φίλους, οι οποίοι καθημερινά έχουν στη σκέψη τους και ανησυχούν, τι πρέπει να κάνουν για την πατρίδα, την κοινωνία, τους αδελφούς συμπατριώτες τους, οι οποίοι υποφέρουν και υποβάλλονται σήμερα σε σκληρές δοκιμασίες από κάποιους ιδιοτελείς, εθελόδουλους και άβουλους να επιτελέσουν το καθήκον τους προς τον λαό, το Έθνος και την πατρίδα τους.

Ο εθνικισμός και το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (Ε.ΛΑ.Μ.) ως ιδέα, είναι αυτό που κάποιοι είχαν καταγράψει επιτηδείως στο μυαλό τους ως κίνδυνο για τη «δημοκρατία» τους, ένα Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα, που ήξεραν και ξέρουν πως θα είχε πάνω απ' όλα και όλους το συμφέρον της πατρίδας και μόνον της πατρίδας. Δεκάδες συναγωνιστές, γι' αυτήν την παράτολμη γι' άλλους ιδέα, λοιδορήθηκαν, στιγματίστηκαν, αλλά και οδηγήθηκαν σε δικαστήρια και κρατήσεις, απειλούμενοι από τους πάντες, γιατί τόλμησαν να πράξουν αυτά που οι κατήγοροί μας θεωρούσαν αχρείαστα.

Κάποιοι οδηγήθηκαν στα δικαστήρια της ίδιάς τους της πατρίδας, γιατί αντιδρούσαν για την κατοχή της πατρίδας τους από τον Τούρκο εισβολέα. Κάποιοι άλλοι, αδιαφορώντας για την ίδια την προσωπική και οικογενειακή ζωή τους, τόλμησαν να έρθουν σε σύγκρουση με ένα διαφθαρμένο σύστημα, το οποίο ήθελε και τώρα κι αν θέλει την υποταγή και τη λήθη σε καθετί επιβαλλόμενο και απεχθές, που συντελείται σήμερα στη μισή μας ημικατεχόμενη πατρίδα. Κάποιοι ΕΛΑΜίτες λοιπόν τόλμησαν να είναι πρωτοπόροι σε έναν αγώνα, ο οποίος τα είχε και τα έχει όλα ακόμα. Προσωπικές επιθέσεις, πλαστές κατηγορίες, ψυχολογικά απωθημένα ανεκπλήρωτης εμπάθειας από κάποιους «ημιτελείς» ανθρώπους, λοιδορίες και μίσος από διάφορους επαγγελματίες ανθέλληνες και πληρωμένους κονδυλοφόρους της τυποκρατίας. Ανθρώπους οι οποίοι ήθελαν να κτίσουν καριέρα στη δωσιλογία ενθουσιάζοντας το φιλοθέαμον κοινό, έχοντας κάποτε επίσης τις ευλογίες και τη συμπαράσταση του ίδιου του εχθρού της πατρίδας μας!

Δεν τους πέρασε όμως, δυστυχώς γι' αυτούς, στην απέναντι όχθη, οι μισητοί εχθροί τους δεν λύγισαν και δεν έκαναν ούτε βήμα πίσω. Αντίθετα δε, πλαισίωσαν και στάθηκαν φρουροί ακοίμητοι γι' αυτά που πίστευαν, γι' αυτά που εκπροσωπούσαν. Συνεχίζοντας πρέπει και οφείλεται να αναφερθεί ακόμα κάτι: εκατοντάδες συναγωνιστές και συναγωνίστριες από αυτούς που έχουμε αναφέρει πιο πάνω, έχουν αποδείξει με τις πράξεις τους τι εστί εθνικισμός, τι εστί αγώνας για πατρίδα και τιμή, τι εστί Εθνική Αντίσταση στον σημερινό ξεπεσμό. Κάποιοι ανάμεσά μας έχουν, ήδη, γράψει με τη δύναμη της ψυχής τους κι ας μην την κατανοούν άλλοι γύρω, τη δική τους ιστορία στο Κίνημα. Μπορεί μικρή, αλλά αδαμάντινη και ακεραία σε σύγκριση με τη σημερινή μίζερη εποχή μας. Κάποιοι οι οποίοι αφανείς μεν, αλλά επαρκείς και ακμαίοι απέναντι στις σημερινές συνθήκες, έχουν μεταδώσει σε όλους μας ακόμα πιο πολλή πίστη, ακόμα πιο πολλή δύναμη.

Σύντομα, όπως συμβαίνει πάντα, πάλι και ξανά οι εξελίξεις θα συνεχίσουν να κτυπούν την πόρτα μας. Αυτό πια είναι ένα συνηθισμένο φαινόμενο για τους εθνικιστές του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου (Ε.ΛΑ.Μ.) και του Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή. Όμως, αυτήν τη φορά, ένα πράγμα θα είναι σίγουρο. Αυτήν τη φορά θα είμαστε έτοιμοι! Αυτήν τη φορά το λάβαρο παραμένει ακόμα ορθό, και το βλέμμα είναι ακόμα κοφτερό και ακμαίο. Αυτήν τη φορά όλοι οι εθνικιστές, όλοι οι αγνοί και ανιδιοτελείς Έλληνες σε Κύπρο και Ελλάδα είναι πανέτοιμοι να προχωρήσουν και πάλι μπροστά. Το μέτωπο του αγώνα είναι ήδη κατειλημμένο από τους χιλιάδες πανέτοιμους μαχητές της πίστης και της ιδέας του Εθνικισμού, οι οποίοι έχουν ήδη σφυρηλατήσει και ατσαλώσει την πίστη και το θάρρος τους. Έχουν περάσει τον Ρουβίκωνα του σφετερισμού των ιδεών και της ανυπόφορης λήθης. Έχουν ήδη καταγάγει τα πρώτα στάδια της νίκης, και απομένει η ολοκλήρωσή της με τη συνδρομή ακόμα πιο πολλών ανιδιοτελών Ελλήνων, οι οποίοι συνειδητά πια θα ακολουθήσουν τον δρόμο τον δύσκολο μεν, αλλά τον ενάρετο και νικηφόρο στο τέλος.
Έσσεται ήμαρ.

ΠΕΤΡΟΣ ΚΟΥΝΤΟΥΡΕΣΙΗΣ
Μέλος Πολιτικού Συμβουλίου Εθνικού Λαϊκού Μετώπου (Ε.ΛΑ.Μ.)