Δεν θα ανεχθούν, πλέον, οι πολίτες ρητορικές που χώρισαν τον λαό σε προδότες και πατριώτες, ανάλογα με τη στάση και τις προσδοκίες τους σε μια νέα πρωτοβουλία επίλυσης του Κυπριακού

Διαβάζοντας την κλασική κριτική του Βρετανού συγγραφέα και δημοσιογράφου George Orwell, έναντι του βιβλίου του Μπέρτραντ Ράσελ «Ισχύς», το 1938, κάποιος μπορεί να ξεχωρίσει την προφητική φράση με την οποία ξεκινάει το κείμενο. «Έχουμε τώρα βυθιστεί σε ένα τέτοιο βάθος, που η αποκατάσταση του προφανούς φαίνεται να είναι το πρωταρχικό καθήκον των νοημόνων ανθρώπων».

Αν και ο George Orwell επιχειρούσε με τον τρόπο αυτό να αποτυπώσει το μέγεθος της παράνοιας και της προπαγάνδας που επικρατούσε στην ανθρωπότητα, παραμονές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, κάποιος μπορεί να βρει εξαιρετικά επίκαιρη την προτροπή αυτή για τον τόπο μας. Από την έναρξη των δικοινοτικών ταραχών, στο πραξικόπημα, την εισβολή και την κατοχή, στις κατά καιρούς προσπάθειες και σχέδια λύσης, μέχρι σήμερα. Θα περιοριστώ, όμως, στα γεγονότα των τελευταίων ημερών.

Την ανακοίνωση της «εκλογής» του μετριοπαθούς τ/κ πολιτικού Μουσταφά Ακιντζί, στην ηγεσία της τ/κ κοινότητας, ακολούθησε μπαράζ ανακοινώσεων από όλα τα πολιτικά κόμματα. Οι περισσότερες τη χαιρέτισαν ως μια θετική εξέλιξη. Κανένα πολιτικό κόμμα ή πρόσωπο δεν ισχυρίστηκε ότι η εκλογή του κ. Ακιντζί συνεπάγεται και την αυτόματη επίλυση του Κυπριακού. Όλοι υπογράμμισαν ότι την ευθύνη για μη λύση φέρει πρωτίστως η Άγκυρα και συνεπώς η Τουρκία, ως κατοχική δύναμη, έχει και καθοριστικό ρόλο για την επίτευξη ή όχι προόδου στις συνομιλίες. Σημείωσαν, (ορισμένοι) όμως, ότι έχει τη δική του σημασία, το ποιος βρίσκεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων εκ μέρους της τ/κ κοινότητας. Και ότι η δική μας πλευρά θα πρέπει να προσέλθει στις συνομιλίες με αποφασιστικότητα και θετική διάθεση, ελπίζοντας ότι αυτήν τη φορά η Τουρκία θα επιτρέψει ουσιαστική πρόοδο.

Και όμως, συγκεκριμένες πολιτικές δυνάμεις άρχισαν να τοποθετούνται υποτιμητικά, έναντι κάποιων (φανταστικών πολιτικών), που «έχουν ψευδαισθήσεις και πανηγυρίζουν πιστεύοντας ότι ο κ. Ακιντζί μπορεί να επιλύσει το Κυπριακό». Και ότι μάλιστα, αυτοί που τα λένε αυτά (αλήθεια, ποιοι;) προσφέρουν χείριστη υπηρεσία στην πατρίδα, αφού «αποενοχοποιούν την Τουρκία».

Ο Θουκυδίδης, καταγράφοντας τα γεγονότα που ακολούθησαν την καταστολή της αποστασίας των Μυτιληναίων από την Αθηναϊκή Συμμαχία, περιγράφει τις ρητορείες στην Αγορά του Δήμου για την τύχη των ηττημένων. Οι περισσότεροι ρήτορες, προεξάρχοντος του Κλέωνα (ο οποίος με την άκρατή του δημαγωγία οδήγησε σε ανείπωτες καταστροφές την Αθήνα μετά τον θάνατο του Περικλή), ζητούσαν τη θανάτωση όλων των Μυτιληναίων προς παραδειγματισμό, κατηγορώντας για χρηματισμό και ιδιοτέλεια όσους εξέφραζαν αντίθετη άποψη.

Ο Διόδοτος, ένας συνετός ρήτορας, αντίθετος στη σφαγή των Μυτιληναίων, ξεκίνησε τον λόγο του λέγοντας ότι: «Πιο επικίνδυνοι για την πολιτεία είναι όσοι κατηγορούν εκ των προτέρων τους αντιπάλους τους για χρηματισμό ή ανεντιμότητα. Διότι, εάν τους κατηγορούσαν απλώς ως μη συνετούς, εάν ηττηθούν απλά θα αποσυρθούν, αλλά δεν θα θεωρηθούν ανέντιμοι. Εάν όμως τους κατηγορούν εκ των προτέρων για ιδιοτέλεια, τότε ακόμη και να κατορθώσουν να πείσουν, πάλι θα θεωρούνται ύποπτοι. Έτσι, η πολιτεία στερείται των συμβουλών πολιτικών της ανδρών, οι οποίοι, φοβούμενοι μήπως κατηγορηθούν για ιδιοτέλεια, αποστερούν την πολιτεία από τις συμβουλές τους».

Τους επόμενους λοιπόν μήνες, καθήκον όλων μας θα είναι η αποκατάσταση του προφανούς. Για παράδειγμα, ότι η εκλογή Ακιντζί είναι θετική. Ανεξαρτήτως του τελικού αποτελέσματος. Ή ότι οφείλουμε να ρίξουμε γέφυρες επικοινωνίας στους Τ/κ συμπατριώτες μας. Με αυτούς, εξάλλου, θα συνυπάρξουμε σε μια ενδεχόμενη λύση. Ή ότι όποιος εκφράζει την ικανοποίησή του για τον παραγκωνισμό του διχοτομικού Έρογλου, δεν σπεύδει να «αποενοχοποιήσει την Τουρκία».

Η χρονική απόσταση μας κάνει πάντοτε να εξετάζουμε τα γεγονότα πιο ψύχραιμα και νηφάλια. Δεν θα ανεχθούν πλέον οι πολίτες ρητορικές που χώρισαν τον λαό σε προδότες και πατριώτες, ανάλογα με τη στάση και τις προσδοκίες τους σε μια νέα πρωτοβουλία επίλυσης του Κυπριακού. Εξάλλου, όταν επενδύεις στον φόβο, το μίσος και τον διαχωρισμό, μπορεί και να κυβερνήσεις πολλά χρόνια. Όταν έρθει η ώρα να φύγεις, όμως, δεν θα σε θυμάται κανείς.

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ
Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού ΔΗΣΥ