…Έγινε η πόλη σαν κουρέλι κανείς δεν ξέρει πια τι θέλει κι όλοι κρατάνε την ανάσα για τα φλουριά που έχουν στην κάσα…
Να βρούμε λύση για να γεμίσουν τα πουγκιά μας παράδες. Αυτό είναι το νέο σλόγκαν που κυριαρχεί. Αλλά οι ανερμάτιστες απαιτήσεις της Τουρκίας και οι παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου από αυτήν τη χώρα δεν επιτρέπουν σε καμιά περίπτωση να ελπίζει κάποιος, έστω και αμυδρά, ότι θα επιτευχθεί δίκαιη λύση του Κυπριακού. Άλλωστε η παρανομία δεν παράγει δίκαιο και πολλοί στην ελληνοκυπριακή πλευρά ζητούν να αποδεχθούμε την παρανομία και τα παράγωγα της τυφλής και πολεμικής βίας που ασκήθηκε εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ).
Κατά την εκτίμησή μου, ουδείς αναμένει δίκαιη λύση και πολλοί δεν νοιάζονται καν για το είδος της λύσης. Προσωπικά πιστεύω πως αυτήν τη στιγμή και στις παρούσες περιστάσεις, λύση σημαίνει αποδοχή των όρων της Τουρκίας. Και όσο και αν θέλω να ελπίζω ακόμη στις καλές προθέσεις του Ακιντζί, δεν πιστεύω ότι η λύση που προδιαγράφεται με σαφήνεια και από αυτόν, θα μετατρέψει την Κύπρο σε Ελντοράντο. Ας μη εμπαίζουμε τον κόσμο. Άλλωστε, ο κύριος Ακιντζί δήλωσε πως οι Ελληνοκύπριοι πρέπει να σταματήσουν να συμπεριφέρονται ως κυρίαρχοι στο θέμα του φυσικού αερίου, κάτι που μου θύμισε τη δήλωση του κυρίου Χριστόφια, που μας νουθετούσε πως «οι Ελληνοκύπριοι πρέπει να σταματήσουν να συμπεριφέρονται ως αφέντες του νησιού»!
Όλοι κουράστηκαν με το Κυπριακό, όλοι θέλουν να γλιτώσουν μια ώρα νωρίτερα, και το πολιτικό κατεστημένο, που έχει ταυτιστεί με όσους επιθυμούν «λύση τώρα», χωρίς να καθορίζουν τι είδους λύση θέλουν, δηλώνει ανοικτά ότι ουσιαστικά αποδέχεται κάθε λύση. Ακόμη και αυτήν που περιγράφει ο κύριος Ακιντζί, και η οποία συνιστά τη χειρίστη μορφή μιας πολυδάπανης διχοτόμησης.
Εμείς αγωνιούμε, γιατί γνωρίζουμε πως η λύση αυτή δεν θα διασφαλίζει τα δικαιώματα του κυπριακού λαού στο σύνολό του και είτε θα είναι θνησιγενής και επικίνδυνη είτε θα απορριφθεί αν ο λαός αφεθεί να εκφράσει τη θέλησή του.
Το σεσηπός καθεστώς των μεγάλων οικονομικών παραγόντων, που μας κοίταζαν πάντα αφ' υψηλού και χλεύαζαν την «ξεπερασμένη και αναχρονιστική και παλιομοδίτικη» προσήλωσή μας στα ανθρώπινα δικαιώματα του λαού μας, όχι μόνο οδήγησε την οικονομία στην καταστροφή και την Κυπριακή Δημοκρατία στη χρεοκοπία, αλλά μας λένε τώρα ότι, άμα λύσουν το Κυπριακό, θα βρούμε ξανά τα παλιά τα μεγαλεία, τη χλιδή και τα πλούτη του παρελθόντος. Και ενώ το κράτος και οι θεσμοί κατέρρευσαν από τη διαφθορά και η σήψη διέβρωσε την κοινωνική συνοχή και το φρόνημα του λαού, μας δουλεύουν πως με τη λύση θα διορθωθούν όλα διά μαγείας.
Κι ενώ τα λύματα της διαφθοράς, που ήσαν κρυμμένα περίτεχνα, ξεχύθηκαν μπροστά μας και έγιναν οχετός που κατέκλυσε την κοινωνία, μας λένε ότι θα γίνουμε πλούσιοι με τη λύση. Μα, κοντά στα άλλα, εκείνο που χρεοκόπησε επικίνδυνα είναι και η διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού. Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία. Επιδιώκει σταθερά τη διάλυσή της. Η συμφωνία της 11η Φεβρουαρίου, και όλα όσα διαλαμβάνει, δίνουν τη χαριστική βολή στην Κυπριακή Δημοκρατία, με την αντικατάστασή της από δύο ανεξάρτητα και περιστασιακά συνδεόμενα κράτη.
Η Κυπριακή Δημοκρατία, που εντάχθηκε ως ενιαίο κράτος -έστω και αν τελεί υπό κατοχή- στην Ε.Ε., επί τη βάσει του Πρωτοκόλλου 10, διαλύεται με τη ΔΔΟ (Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία). Εάν η λύση καταρρεύσει, όπως έγινε στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, δεν θα υπάρχει επιστροφή. Για την ΑΟΖ της Κ.Δ., που σήμερα είναι ενιαία, η Τουρκία έχει καταθέσει χάρτες για την τριχοτόμησή της μεταξύ των δυο συνιστώντων κρατών και τη ιδίας. Η δική μας πλευρά αποδέχεται να συζητήσει το θέμα αυτό στο τέλος των συνομιλιών, μαζί με τις εγγυήσεις και τα ξένα στρατεύματα, καθώς και τα επεμβατικά δικαιώματα.
Ο κύριος Ακιντζί μας λέγει να ξεχάσουμε την ΑΟΖ. Παρόλα αυτά, τα πουγκιά μας θα γεμίσουν παράδες. Θα ξεπεράσουμε ως διά μαγείας την αποσύνθεση και τη διαφθορά και οι αδιάφθοροι θα αναλάβουν να πληρώνουν το δαιδαλώδες σύστημα των τεσσάρων Βουλών και την υπέρογκη τριπλή δημόσια υπηρεσία. Θα αντιμετωπίσουν τα κύματα των νέων εποίκων από την Ανατολία προς το τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος, που δεν θα είναι πλέον έποικοι, αλλά «παράνομοι μετανάστες», οι οποίοι συν τω χρόνω θα λαμβάνουν την εσωτερική τουρκοκυπριακή ιθαγένεια.
Και μετά θα είναι ζήτημα χρόνου για την Τουρκία να μας απορροφήσει πληθυσμιακά και οικονομικά, καθώς θα της εκχωρήσουμε τον έλεγχο των πηγών των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου και τους αγωγούς μεταφοράς τους.
Έχω μελετήσει έγγραφα, που απορρίπτουν τη θέση της ανάκτησης της οικονομικής ευρωστίας του πληθυσμού με τη λύση που προδιαγράφεται. Και βεβαίως για μένα και για πολλούς άλλους ο πλουτισμός δεν είναι κίνητρο για να βρούμε λύση, αλλά οι υποσχέσεις για ανάκτηση της ευμάρειας μπορεί να αποτελέσουν επικίνδυνη παγίδα για τον λαό. Άλλωστε, ακόμη δεν γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες για τον τρόπο λειτουργίας των δύο κρατών. Χωρίς να στηθεί η «επιχείρηση», προδικάζεται το κέρδος και ο πλούτος; Κάποιοι, εργολαβικά, για να δικαιολογήσουν την παρακμή και την οικονομική καταστροφή, παίζουν με τη φτώχια του κόσμου. Οι υποσχέσεις άμεσου πλουτισμού με τη λύση ΔΔΟ είναι τμήμα αυτής της παρακμής. Και εκμετάλλευση του διακαούς και άσβεστου πόθου της επιστροφής.
ΔΡ ΕΛΕΝΗ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ
Ευρωβουλευτής
