Ο Πρόεδρος της Κύπρου, ακολουθώντας παλαιότερη μεθοδολογία, προτείνει μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης που δεν αφορούν την ουσία του Κυπριακού
Κάθε συνετός πολίτης στις ελεύθερες περιοχές προτιμά έναν μετριοπαθή συνομιλητή όπως τον Ακιντζί, παρά έναν υποτακτικό στην Άγκυρα όπως τον Έρογλου. Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στους δύο. Ταυτόχρονα, κάθε συνετός πολίτης αντιλαμβάνεται ότι το Κυπριακό είναι πρωτίστως θέμα εισβολής, συνεχιζόμενης κατοχής και παράνομου εποικισμού. Παρεμπιπτόντως, αυτή η φράση αναδεικνύεται σε κάθε προεκλογικό μανιφέστο, ιδίως σε σχέση με τις προεδρικές εκλογές.
Στην πραγματικότητα, όσο μετριοπαθής και να 'ναι ένας συνομιλητής στα κατεχόμενα, δεν μπορεί να αποφασίσει για τον πυρήνα του προβλήματος. Δεν μπορεί ν' αποσύρει ούτε έναν έποικο. Ούτε έναν Αττίλα. Ούτε ένα τουρκικό άρμα. Για τον πυρήνα του προβλήματος αποφασίζει η Τουρκία και, για να είμαστε ακριβείς, αποφασίζει ο Ερντογάν. Τα πιο πάνω συμμερίζεται μεγάλη μερίδα της κοινής γνώμης στις ελεύθερες περιοχές όσο και στα κατεχόμενα. Εκείνοι που φαίνεται να μην τα αντιλαμβάνονται είναι μια μερίδα προβεβλημένων διαμορφωτών κοινής γνώμης (opinion leaders), στις ελεύθερες περιοχές, οι οποίοι έχουν καταληφθεί από τόση ευφορία, που θεωρούν πως όσοι εκφράζουν επιφυλάξεις για τη δυνατότητα του Ακιντζί να αποχωριστεί από την Άγκυρα, είναι επειδή δεν θέλουν λύση!
Η ευφορία πολιτικών, δημοσιογράφων, ακαδημαϊκών και σχολιαστών παραπέμπει στην εποχή του 2003, όταν άνοιξαν τα οδοφράγματα. Όπως και τότε, έχουμε πρωτοσέλιδο σε εφημερίδα για “Δεύτερη Άνοιξη”, η δημοσιογράφος του ΡΙΚ επιμένει ότι στα κατεχόμενα “έγινε επανάσταση” και ο ακαδημαϊκός εξηγεί πως όποιος δεν πανηγυρίζει, σημαίνει δεν θέλει λύση... Ίδιες φράσεις, ίδια πρόσωπα, ίδια επικοινωνιακά παιγνίδια. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για προληπτικές επικοινωνιακές κινήσεις, που ναρκοθετούν την κοινή λογική στην πολιτική.
Για όσους θέλουμε σωστή λύση (και όχι λύση ό,τι να 'ναι), το πιο εποικοδομητικό θα ήταν να επικεντρωθούν οι συζητήσεις στο πώς συνδράμουμε ώστε η δυναμική που δημιουργείται στο Κυπριακό να τελεσφορήσει απαλλάσσοντας τους Τουρκοκύπριους και την Κύπρο από την Τουρκία. Αυτό, θα ήταν πολύ θετικό εφόσον η πολιτική γραμμή του Ακιντζί μετατρέπεται από θεωρία σε πράξη, με απώτερο στόχο τη λύση. Είναι με αυτό στο μυαλό που επισημαίνουμε ότι η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε μέχρι τώρα ξεκινούσε από τα εύκολα (π.χ. θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης, εδαφικό, περιουσιακό και άλλα), αφήνοντας τα δύσκολα για αργότερα.
Η ανάδειξη του Ακιντζί δίνει μια ευκαιρία να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις από την ανάποδη. Ο Ακιντζί αναφέρθηκε ήδη σε τρία θέματα, που δεν τον διαφοροποιούν από τις πάγιες τουρκικές θέσεις: Φυσικό αέριο μέσω Τουρκίας, ακυρώνοντας το δικαίωμα της Κυπριακής Δημοκρατίας για αξιοποίηση του υποθαλάσσιου πλούτου της εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, περίκλειστη περιοχή Αμμοχώστου μέσω αναγνώρισης παράνομου αεροδρομίου της Τύμπου και παραμονή των εποίκων, «που ήρθαν πριν από χρόνια».
Ο Πρόεδρος της Κύπρου, ακολουθώντας παλαιότερη μεθοδολογία, προτείνει μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης που δεν αφορούν την ουσία του Κυπριακού, π.χ. παράδοση χαρτών με τα ναρκοπέδια στα κατεχόμενα που αφέθηκαν από την Εθνική Φρουρά. Ωστόσο, η παρουσία ενός μετριοπαθούς πολιτικού στα κατεχόμενα δίνει την ευκαιρία για κάτι ουσιαστικό. Η Τουρκία διεκδικεί επεμβατικό ρόλο μέσω εγγυητικών δικαιωμάτων (όπως στις συμφωνίες του 1960) σε όλη την Κύπρο. Εκείνες οι συμφωνίες εγγύησης του 1960 θεωρούνται σήμερα απαρχαιωμένες και σε πλήρη αντίθεση με τα σύγχρονα κράτη, ιδιαίτερα κράτη εντός της Ε.Ε. Ένα μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης αλλά και ουσίας θα ήταν μια κοινή δήλωση του Ακιντζί με τον Ν. Αναστασιάδη ότι η όποια λύση δεν θα περιέχει εγγυητικά δικαιώματα με επεμβατικό δικαίωμα σε καμιά άλλη χώρα.
Αυτό θα ήταν όντως ένα μέτρο εμπιστοσύνης προς τη λύση, αλλά και ένα τεστ για τον Ακιντζί να διαφοροποιηθεί από την Τουρκία με τρόπο ουσιαστικό και στον πνεύμα των δηλώσεών του. Φυσικά, οι γνωστοί διαμορφωτές της κοινής γνώμης στις ελεύθερες περιοχές, που δηλώνουν φανατικοί υποστηριχτές της… λύσης, θα βρουν λόγους να μη στηρίζουν τέτοιες πρωτοβουλίες.
ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ - S & D
[email protected]
