Πέρασαν από τότε 71 ολόκληρα χρόνια. Σε όλο τον κόσμο η Πρωτομαγιά γιορτάζεται είτε για τις κατακτήσεις των εργαζομένων, είτε σαν η γιορτή της Άνοιξης. Λίγοι είναι εκείνοι που θυμούνται και τιμούν αυτούς που περήφανοι έδωσαν τη ζωή τους για τη λευτεριά, για πανανθρώπινες αξίες και ιδανικά. Ένας από αυτούς που θυμούνται και τιμούν είναι και ο σημερινός Πρωθυπουργός της Ελλάδας Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος αμέσως μετά την εκλογή του στο αξίωμα του Πρωθυπουργού, πήγε και κατέθεσε λουλούδια στη μνήμη των 200 Ελλήνων οι οποίοι την 1η Μαΐου 1944 δολοφονήθηκαν στο Μνημείο της Καισαριανής. Ναι, η Ελλάδα τέτοιους Έλληνες χρειάζεται. Ναι, η ανθρωπότητα τέτοιους ανθρώπους χρειάζεται, ανεξάρτητα από φυλή ή θρησκεία.

Το 2006, με την ευκαιρία παγκύπριας έκθεσης Ε/κ και Τ/κ στον Δήμο Καισαριανής, ο τότε Πρόεδρος του Παγκύπριου Συνδέσμου Καλλιτεχνών Πανίκος Νεοκλέους, μαζί με 10 Τ/κ καλλιτέχνες, συνοδευόμενοι από τον τότε Δήμαρχο Καισαριανής κ. Σπύρο Τζόρκα και μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου, επισκέπτονται το Μνημείο Καισαριανής και καταθέτουν λουλούδια στη μνήμη των Ελλήνων οι οποίοι δολοφονήθηκαν από τους Ναζί. Στις 10 Δεκεμβρίου 2012, με την ευκαιρία της προβολής του ντοκιμαντέρ ΜΝΗΜΕΣ στην Αθήνα, ο συγγραφέας και δημιουργός του ντοκιμαντέρ Πανίκος Νεοκλέους μαζί με τον Τ/κ Φετχί Ακιντζί και τον Γιάννη Μαραθεύτη (πρωταγωνιστές της ιστορίας του ντοκιμαντέρ), συνοδευόμενοι από αξιωματούχους και νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ, κατέθεσαν λουλούδια στη μνήμη των παιδιών του Πολυτεχνίου.

Το 2004, σε συνεργασία με τον τότε Ηγούμενο Κύκκου και νυν Μητροπολίτη Τηλλυρίας, 50 Τ/κ επισκέπτονται το μοναστήρι Κύκκου και καταθέτουν λουλούδια-Τάμα στην Παναγία. Σε όλες τις πιο πάνω, αλλά και σε άλλες περιπτώσεις, παρά την έγκαιρη ενημέρωση και τις διαβεβαιώσεις για κάλυψη από το ΡΙΚ των εκδηλώσεων, όχι μόνο δεν έγινε κάλυψη, αλλά ούτε και απλή αναφορά δεν έγινε.

Τα ΜΜΕ στον τόπο μας κάθε χρόνο δίνουν ευρεία κάλυψη για την Πρωτομαγιά, όμως ποτέ δεν έγινε αναφορά ή πρόγραμμα για τον ηρωικό θάνατο των 200 Ελλήνων στην Καισαριανή. Ας μου επιτραπεί να αναφέρω μερικά σημειώματα κάποιων από τους 200 μελλοθανάτους. Ο Ναπολέων Σουκατζίδης γράφει: «Πατερούλη. Πάω για εκτέλεση. Να ΄σαι περήφανος για το μονάκριβο γιο σου». Ο δικηγόρος Μήτσος Ρεμπούτσικος άφησε το ακόλουθο σημείωμα: «Αγαπημένοι μου. Ο θάνατός μου δεν θα πρέπει να σας λυπήσει, αλλά να σας ατσαλώσει πιο πολύ για την πάλη που διεξάγετε. Σφίξετε τις καρδιές σας και βγείτε παλληκάρια απ’ τη νέα αυτή δοκιμασία. Έτσι θα μας τιμήσετε καλύτερα. Όταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά, δεν πεθαίνει ποτέ».

Ο Κρητικός γεωπόνος Νίκος Μαριακάκης έγραψε: «Καλύτερα να πεθάνει κανείς στον αγώνα για τη λευτεριά παρά να ζει σκλάβος». Ο Σπήλιος Αμπελογιάννης έγραψε: «Έτσι πεθαίνουν οι τίμιοι Έλληνες. Πεθαίνω περήφανος. Ζήτω η Λευτεριά. Διαβάτη Έλληνα, το ρούχο τούτο να το πας στην παραπάνω διεύθυνση (οδός Άστρους 93, Κολωνός). Είναι η στερνή επιθυμία ενός ανθρώπου που ξέρει να πεθαίνει για τη Λευτεριά».
Λαοί οι οποίοι ξεχνούν ή αγνοούν την ιστορία τους, δεν έχουν μέλλον. Τιμή και δόξα σε όλους όσοι πεθαίνουν για την Πατρίδα, για τη Λευτεριά και για Πανανθρώπινες αξίες.

ΠΑΝΙΚΟΣ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ
Συγγραφέας-ερευνητής