Έχετε ακούσει τη φράση του Κυρίου ημών (Ματθ. κεφ. Ι, στίχος 30) που λέει: «Αν δεν το επιτρέψει ο Θεός, ούτε ένα φύλλο δεν μπορεί να πέσει από ένα δέντρο, ούτε μια τρίχα από την κεφαλήν σας να πέσει στην γη…».

Ε, ας το παραφράσουμε: Αν δεν θέλει η Τουρκία να πραγματοποιηθεί μια ουσιαστική αλλαγή στα κατεχόμενα εδάφη μας, δεν πραγματοποιείται.

Ας είμαστε επιφυλακτικά αισιόδοξοι. Όχι αιθεροβάμονες, όχι ανόητα πανηγυρίζοντες. Πριν δούμε απτά δείγματα εκ μέρους του νικητή. Όμως, εξακολουθώ να πιστεύω ότι εκ των παρασκηνίων η Τουρκία κινεί τα νήματα. Μια από τα ίδια θα έχουμε -κατά πάσα πιθανότητα- και με τον συγκεκριμένο νικητή των «εκλογών», διότι η εξάρτηση από τη μητέρα-Τουρκία θα υπάρχει εσαεί, όσο υπάρχει αυτός ο πλανήτης.

Ναι, να ελπίζουμε. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Βλέπουμε και τους συμβολισμούς: Προσέξατε ότι επέλεξε την ελιά ο Ακιντζί, ως σύμβολο στην εκστρατεία του; Θυμάστε τη διαμάχη Αθηνάς-Ποσειδώνα για τη διεκδίκηση του ονόματος της ελληνικής πρωτεύουσας; Μύθος μπορεί να είναι, αλλά αποκαλύπτει την αξία του ελαιόδεντρου σαν πηγής τροφής με τεράστια θρεπτική αξία, αλλά και σημαντικό παράγοντα υγείας. Ένα αίσθημα ασφάλειας δημιουργεί ο συμβολισμός: Ελιά=ζωή. Ζωή και έξοδο από την απομόνωση ζητούν εδώ και 41 σχεδόν χρόνια οι Τ/κ. Όσοι έμειναν δηλαδή…

Όλα λοιπόν κινούνται από το βαθύ τουρκικό κράτος. Αν συνδυάσουμε την οικονομική κρίση που μαστίζει την Κύπρο, με τη διακυβέρνηση να βρίσκεται στα χέρια ενός ένθερμου υποστηρικτή της ΔΔΟ (και του Σχεδίου Ανάν), δηλ. του κ. Αναστασιάδη, αν δούμε και την ευνοϊκή συγκυρία ανεύρεσης υποθαλάσσιου πλούτου στην περιοχή, στον οποίο πλούτο δεν μπορεί, άνευ λύσεως, να βάλει χέρι η τουρκική περιφερειακή υπερδύναμη, ε, διαπιστώνουμε ότι υπήρξαν όλα εκ των προτέρων τοποθετημένα καταλλήλως. Και η εναλλαγή από έναν Έρογλου (που χαρακτηριζόταν σκληρός εθνικιστής) σε έναν «αριστερό» Ακιντζί, που ζητά αυτόνομη ύπαρξη των Τουρκοκυπρίων, ελεύθερη φωνή και παύση της κηδεμόνευσης από τη μαμά-Τουρκία, μόνο τυχαία γεγονότα δεν είναι.

Απλώς αναμενόταν από όλους τους ισχυρούς παίκτες της γεωπολιτικής αυτής σκακιέρας η «συνάντηση», ή ο συγκερασμός, όλων αυτών των συγκυριών. Για να επιβάλουν με το γάντι μια λύση που να ευνοεί, όπως συνήθως, τους δυνατούς. Δηλαδή τους ίδιους και τον νεο-σουλτάνο της Άγκυρας. Οι ολιγότερον κερδισμένοι θα είναι οι «συνήθεις» αγνοί και αθώοι ελληνοκύπριοι… «Πάντα γελαστοί και γελασμένοι…». Όπως τραγουδούσε ο αξέχαστος Δημήτρης Μητροπάνος… Περιμένετε μερικούς μήνες και θα δείτε.

Α. ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΗΣ
Στοχαστής-ερευνητής