Η αναφορά σε εκλογή του ηγέτη των Τουρκοκυπρίων (χωρίς αναφορά στην «ιδιότητα» του Προέδρου του Ψευδοκράτους) και η όποια ελπίδα συνοδεύει την αλλαγή από Έρογλου σε Ακιντζί, θα ήταν αποδεκτή ως αφορμή για κάποια αισιοδοξία. Όμως η εκλογή νέου δήθεν «προέδρου» στο υπό κατοχήν έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ουσιαστικά στηρίζει τα τετελεσμένα που επέφερε η παράνομη ανακήρυξη του λεγόμενου ψευδοκράτους του 1983, που ο ΟΗΕ και η διεθνής κοινή γνώμη έκριναν και καταδίκασαν ως παράνομη ενέργεια και το οποίο μόνο η Τουρκία αναγνώρισε.

Ας πούμε λοιπόν τα πράγματα με το όνομά τους: δικαία η ανακούφιση στην Κύπρο και στο εξωτερικό, από το γεγονός της μη επανεκλογής του κ. Έρογλου. Ανακούφιση που πρέπει να αξιοποιηθεί σε σχέση με το ότι οι θέσεις του κ. Έρογλου (ως θέσεις της Τουρκίας), εμπόδισαν τη λύση. Όμως, ας μη διαφεύγει της προσοχής ότι ο κ. Ακιντζί διεκδίκησε και εξελέγη «Πρόεδρος» του ψευδοκράτους. Ομιλεί δε πλέον ως «Πρόεδρος» ενός μορφώματος που διαχωρίζει και δεν «ενοποιεί» την Κύπρο.

Επιμένει στο παράνομο τετελεσμένο της ύπαρξης δήθεν κρατικού μορφώματος, που δίδει το ένα μέρος της διαπραγμάτευσης προς επίλυση μεταξύ δύο ισότιμων μερών. Η δική μας πλευρά, υπό την ψευδαίσθηση ότι ο κ. Ακιντζί θα κινηθεί απελευθερωμένος από την Τουρκία (από τη μεγάλη Μητέρα, χάριν ενηλικίωσης της μικρής θυγατέρας) συντελεί και στη διεθνή αντίληψη ότι όντως επήλθε ένα νέο κοσμογονικό στοιχείο, που θα επιτρέψει την επίλυση του Κυπριακού. Πρέπει όμως να τονιστεί ότι δεν επιτρέπεται να συμπίπτει η εκλογή νέου Τουρκοκύπριου ηγέτη με την ιδιότητα δήθεν του «Προέδρου» του ψευδοκράτους.

Αφού εμείς ξεχνούμε και δεν προβάλλουμε το διακηρυγμένο δίκαιο για μη ύπαρξη του ψευδοκράτους, ο ΟΗΕ «τυχαία» προσθέτει αναφορά σε «δύο κυβερνήσεις» που θα συνομιλήσουν για τη λύση. (Μπορεί να αναθεωρήθηκε η δήλωση ΟΗΕ για δύο νέες «κυβερνήσεις» με αναφορά σε «κοινότητες», αλλά δεν ακυρώθηκε η αναφορά σε «νεοεκλεγείσες» ηγεσίες, ενώ ως γεγονός μόνο στη μια κοινότητα υπήρξαν νόμιμες εκλογές).

Εάν υπάρχει κάποια σημασία σ’ ό,τι αφορά τη διεκδίκηση του κ. Ακιντζί έναντι του κ. Έρντογάν, είναι να μεταχειριστεί το ψευδοκράτος ως ισότιμο και «υπαρκτό» κρατικό μόρφωμα έναντι της Τουρκίας, και συνεπώς έναντι κάθε άλλου κράτους. Κατάσταση που συμπίπτει με τον «υποβιβασμό» της ήδη, κατά την Τουρκία, εκλιπούσας Κυπριακής Δημοκρατίας σε απλή «ελληνοκυπριακή διοίκηση». Δεν χωρεί αμφιβολία ότι ο κ. Ακιντζί δεν συμπίπτει με τις θέσεις του με ό,τι ο κ. Έρογλου προωθούσε σε βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Όμως, με κάθε νέα ομιλία ή συνέντευξή του, μετά την «εκλογή» του, αποκαλύπτει ως επιδίωξή του τα δύο δήθεν κράτη, με τις δύο ξεχωριστές εξουσίες, που αυτές θα συναποτελέσουν το νέο ομόσπονδο κράτος. Η αδυναμία της Κυπριακής Δημοκρατίας να αντιδράσει στη μεθοδευμένη από χρόνια στρατηγική της Τουρκίας σε βάρος της Κύπρου είναι εκπληκτική, καταστροφική και επιβεβαιώνεται εκ νέου υπό το βάρος ψευδαισθήσεων.

Αντί ΜΟΕ, ήταν η ώρα το επίσημο κράτος να καλέσει τον κ. Ακιντζί, ως εκλελεγμένο ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας, να αναλάβει καθήκοντα ανάλογα προς αυτά του Αντιπροέδρου κατά το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και να προχωρήσουν από κοινού οι δύο τους, σε όσες θα μπορούσαν να συμφωνηθούν αλλαγές στο ισχύον Σύνταγμα, ώστε ο κυρίαρχος λαός, αδιαίρετα, να ψηφίσει την όποια συνταγματική μετεξέλιξη.

Μετεξέλιξη που εν πάση περιπτώσει πρέπει να οδηγήσει σε Σύνταγμα «υποδεέστερο» ως εσωτερικό δίκαιο κάθε κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έναντι του υπερέχοντος κοινοτικού κεκτημένου. Άρα υπάρχουν τα όρια και οι αρχές που προστατεύουν και σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, και γενικότερα τους λαούς τόσων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με διαφορετικές γλώσσες, κουλτούρα και ιστορία.

Αυτή η πρόσκληση προφανώς δεν θα αποβλέπει στο να δοκιμαστούν οι θέσεις, «κυπροκεντρικές» όπως τις ονόμασαν οι ειδικοί πολιτικοί αναλυτές (έναντι του «τουρκικού εθνικισμού» που πρέσβευε ο κ. Έρογλου), αλλά θα αποτελεί την πιο ξεκάθαρη αφετηρία για μιαν αποκατάσταση του δικαίου στην Κύπρο, έναντι της συνεχιζόμενης στρατιωτικής κατοχής, διαίρεσης, δημογραφικής αλλοίωσης και εποικισμού, που η Άγκυρα επιβάλλει σε βάρος εδάφους και λαού της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

AΝΔΡΕΑΣ Σ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος