Μέρα με τη μέρα η άλλοτε ευημερούσα Κύπρος μετατρέπεται σε κολαστήριο ανθρώπινου πόνου, λόγω της συνεχιζόμενης οικονομικής ύφεσης, της υψηλής ανεργίας, των εντεινόμενων επιπτώσεων της τραπεζικής κατάρρευσης και της θεσμικής κρίσης που πλήττει ανηλεώς την Κύπρο.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης και ο Γενικός Εισαγγελέας Κώστας Κληρίδης, προς τιμήν τους, έδωσαν το έναυσμα δίωξης όσων εμπλέκονται στο οικονομικό έγκλημα, που έσυρε τον τόπο στη χρεοκοπία. Αναντίλεκτα, το έργο της Εισαγγελίας είναι πολύ δύσκολο, το οποίο όμως περιπλέκεται πολλαπλώς με τα πρόσφατα θλιβερά γεγονότα και τις αλληλοκατηγορίες μεταξύ του Προέδρου, του Γενικού Εισαγγελέα και του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα.

Το σκηνικό καθίσταται ακόμη πιο καταθλιπτικό από την ανεύθυνη στάση των κομμάτων τα οποία, επιχειρώντας να εκμεταλλευθούν την κατάσταση προς ίδιον όφελος, προφανώς ενόψει βουλευτικών εκλογών, αγνοούν σκοπίμως ότι φέρουν τεράστια ευθύνη για τη γενικότερη κρίση. Ιδιαίτερα αλγεινή εντύπωση προκαλεί η στάση του ΑΚΕΛ, το οποίο εντελώς ανερυθρίαστα παρουσιάζεται αμόλυντο και αδιάφθορο, τη στιγμή που και ο τελευταίος πολίτης γνωρίζει ότι το εν λόγω κόμμα φέρει το μεγαλύτερο μερίδιο της ευθύνης για τη σημερινή τραγωδία της Κύπρου και του λαού της.

Ο λαός, που παρακολουθεί τις εξελίξεις αμήχανα, αδυνατεί προς το παρόν να αντιδράσει. Τα πράγματα στο μεταξύ χειροτερεύουν, με τους μη προνομιούχους πολίτες να συνθλίβονται στη μέγγενη της οικονομικής στασιμότητας και της έλλειψης θέσεων απασχόλησης. Το αύριο δεν το γνωρίζει κανείς. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η νεολαία και τα ντόπια μυαλά μαραζώνουν ή μεταναστεύουν σε άλλες πολιτείες, αυξάνοντας τις ολέθριες δημογραφικές και κοινωνικές επιπτώσεις για τη μικρή Κύπρο.

Ο φτωχοποιούμενος λαός, που παρακολουθεί έκθαμβος τα αισχρά Έργα και τις βρομερές Ημέρες των πρωταγωνιστών της πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής ζωής, αξιώνει πλήρη εξιχνίαση όλων των πτυχών που συνθέτουν τη σύγχρονη κυπριακή τραγωδία, καλώντας τον Γενικό Εισαγγελέα και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι, για εξεύρεση της χρυσής συνταγής που θα σηματοδοτήσει την πορεία εξόδου από τα σημερινά θεσμικά και οικονομικά αδιέξοδα. Η παράταση της υφιστάμενης θεσμικής κρίσης ωφελεί μόνον τους επιτήδειους, που καραδοκούν να κατασπαράξουν τα όσα ιμάτια απέμειναν από το πτώμα της λεηλατηθείσας οικονομίας.

Επιπροσθέτως, ο Πρόεδρος οφείλει να προχωρήσει με τόλμη και αποφασιστικότητα, μακριά από αμαρτωλές δεσμεύσεις και τοξικές εξαρτήσεις, στην επανίδρυση του κράτους με πρώτο έμπρακτο βήμα τον διορισμό των αρίστων και όχι των αρεστών, στις θέσεις-κλειδιά. Τεράστια είναι και η ευθύνη των κομμάτων, κυρίως των μεγάλων, τα οποία αντί να στρουθοκαμηλίζουν, ας αναλάβουν τις βαρύτατες ευθύνες τους για την κατάντια του τόπου.

Το πρώτο πράγμα που έχουν να κάνουν, αν φυσικά θέλουν να προσφέρουν θετική υπηρεσία στον λαό, είναι να ζητήσουν δημοσίως και ειλικρινώς άφεση αμαρτιών από τους δυσπραγούντες πολίτες, προχωρώντας σε εδραίωση συνθηκών πλήρους διαφάνειας στα του οίκου τους και ασφαλώς σε εκδημοκρατισμό των δομών και των μηχανισμών τους, προκειμένου να αναζωογονηθεί η κομματική ζωή και να ανθίσει η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Σε αντίθετη περίπτωση, καλά θα κάνουν, όλοι ανεξαιρέτως, να φορέσουν την κατάλληλη ασπίδα για να προστατευθούν από την επερχόμενη έκρηξη της λαϊκής οργής.