Όλοι θα μιλήσουν αυτές τις ημέρες. Θα καταγγείλουν και θα προβούν σε αναλύσεις. Για αυτό τον λόγο αισθάνομαι μια συστολή μπροστά στην ανάγκη, την υποχρέωση και το δικαίωμά μου, να μπω και εγώ σ' αυτόν τον χορό των αναλύσεων.

Επιπρόσθετα, σκέφτομαι πως είναι εύκολη δουλειά ο ψόγος και η κριτική. Όμως, όταν ο ψόγος και η κριτική είναι πέρα από αναγκαία, θα πρέπει να λέγονται και να καταγράφονται.

Έμεινα προσωπικά έκπληκτος όταν άκουσα την απάντηση του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα στα όσα του καταμαρτυρά το πόρισμα. Επισημαίνω ότι ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου κατάγγειλε πιθανή εμπλοκή κάποιων στο υπό διερεύνηση ζήτημα, χωρίς ωστόσο να πει, ή να υποδείξει, ότι οι καταγγελλόμενοι είχαν συνεργήσει με δόλο, ή είχαν οποιοδήποτε όφελος από τις «καταγγελλόμενες» πράξεις ή παραλείψεις τους.

Ο Εισαγγελέας και ο Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας δεν μπορούν να καταγγελθούν και να διωχθούν ποινικά, αν κατά τη συνήθη άσκηση της εργασίας τους έκαναν κάποιο λάθος. Θα καταγγελθούν αν έκαμαν αυτό το λάθος σκόπιμα, ή με δόλο, ή για να έχουν ίδιον όφελος. Τέτοια καταγγελία δεν έγινε από τον Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα. Είπε απλώς να ανοίξουν όλοι οι λογαριασμοί. Να ανοίξουν, καμιά αντίρρηση, υποθέτω. Στη συνέχεια βέβαια -βλέποντας πως δεν μπορεί να υπάρξει διερεύνηση χωρίς καταγγελία για ίδιον όφελος- προχώρησε να ψελλίσει κάτι.

Τέλος, οφείλω να πω αυτό που ξέρουν όλοι, ότι το πρόβλημα είναι γενικότερο και βαθύτερο. Και αυτό οφείλεται στο ότι ο δημόσιος βίος της Κύπρου κατεκλύσθη από ανθρώπους με περισσή υπεροψία και μέθην, και ταυτόχρονα με το ελάχιστο δημόσιο αίσθημα και επάρκεια. Γεμίσαμε με «ευδιάθετους» τύπους που εκνευρίζονται εύκολα.

Γεμάτοι βεβαιότητες, χωρίς αμφιβολίες, χωρίς ευθυκρισία. Γιατί γεμίσαμε από τέτοιους; Επειδή τους χειροκροτούμε. Προσωπικά έπαψα το χειροκρότημα. Σπάνια θα με δείτε να κάνω κάτι τέτοιο. Ίσως στο θέατρο. Όπου τα πράγματα είναι πιο αληθή. Και υπάρχει μεγάλη ουρά από πίσω. Δεκάδες συνωστίζονται για μια θέση στο τραπέζι. Στην πλειονότητά τους είναι φορτωμένοι ματαιοδοξία και ανεπάρκεια. Και πιστεύουν ότι έχουν τον Θεό μαζί τους.

Τι να γίνει; Έσπασε το απόστημα και το πύον θα βγει. Αυτό είναι θετικό! Κατά τα άλλα, τα πολιτικά πρόσωπα που έχουν αυξημένη επάρκεια και αυξημένο δημόσιο αίσθημα, να σηκώσουν ανάστημα απέναντι σε κάθε θέμα που θεωρούν ότι πρέπει σταθερά να αντιμετωπίσουν. Και να πολεμούν οριζόντια το ψέμα και κατά τον ίδιο τρόπο να υπερασπίζονται την αλήθεια. Εννοώ, ανεξάρτητα από το πού ανήκει κανείς, οι υποχρεώσεις του αφορούν όλους. Και μια τελευταία φράση. Είναι όλα μαύρα; Ίσως! Αλλά δέστε τι φανάρι μεγάλο μάς άναψε ο Γενικός Εισαγγελέας. Εύγε! Και να στηριχτεί!

Υ.Γ: Ήθελα αυτή την εβδομάδα να έγραφα κάτι για την Ελλάδα. Δεν με άφησε η επικαιρότητα στην Κύπρο. Αισθάνομαι την ανάγκη, έστω και με δύο γραμμές, να πω «η Ελλάδα ταλαντεύεται μεταξύ του χάους και της ταπείνωσης». Χρειάζονται υπερβάσεις που φοβούμαι πως δεν θα γίνουν. Οι εταίροι σήκωσαν νυστέρια.

ΤΑΚΗΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ
Ευρωβουλευτής ΑΚΕΛ