Ευτυχώς, που μίλησε το «παιδί», και τι είπε; Την αλήθεια! Κι αντί να του πούμε κι «ευχαριστώ», του ψάλλαμε τα εξ αμάξης! Διά τον διαμεσολαβητή, λέγω, των Ηνωμένων Εθνών, τον αξιότιμο και αξιοσέβαστο κύριο Άιντα! Άιντε να δούμε πού θα μας οδηγήσει και πού θα μας βγάλει. Δεν χρειαζόταν, φυσικά, να μιλήσει ο κύριος Άιντα στο Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων, για να μάθουμε τις θέσεις και προθέσεις του, γιατί αυτές τις ξέρουμε από πρώτο χέρι.

Αλλά θεώρησε χρέος του το «παιδί» να μας προετοιμάσει, για να μην τρέφουμε φρούδες ελπίδες, ότι μπορεί «κάτι» να άλλαξε από το τελευταίο του ταξίδι και τα τετ-α-τετ που είχε από την έδρα των Η.Ε. μέχρι Ευρώπη και Άγκυρα. «Αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα και η αλήθεια, ω αφελείς Ελληνοκύπριοι, και πάρτε το απόφαση.

Προσγειωθείτε!», μας είπε! Και αντί η Ηγεσία μας να ανασκουμπωθεί και να αναζητήσει επιτέλους τα «σχέδια Β΄», την «κοινή γραμμή», «τη νέα στρατηγική», διαπληκτίζεται ως συνήθως, με αφορμή τις δηλώσεις κ. Άιντα. Και να πεις δεν έχουν όλα τα κόμματα «κοινή γραμμή;». Έχουν και παραέχουν. Ακόμα και η κουτσή Μαρία κι εγώ, μια αγράμματη στην πολιτική, μπορώ στο «πι» και «φι» να συνοψίσω σε τέσσερα σημεία την «κοινή γραμμή». Σκοπεύω, μάλιστα, να την αποστείλω και στο Εθνικό Συμβούλιο, για να μην ακούσω πάλι εκείνα τα τετριμμένα:

«Δεν καταφέραμε να χαράξουμε «κοινή γραμμή», εξαιτίας εκείνης της επαράτου, της Δ.Δ.Ο.»! Και αυτή η «κοινή γραμμή» δεν είναι δικής μου προέλευσης και κατασκευής, την ακούω από τα στόματα διαπρυσίων φωστήρων της πολιτικής όλων των κομμάτων, όταν τη μνημονεύουν στα μνημόσυνα, στα συλλείτουργα, στα εγκαίνια μνημείων και ηρώων, μεταξύ κι άλλων, φυσικά, πατριωτικών κορωνών. Ιδού λοιπόν τα τέσσερα σημεία της κοινής γραμμής:

1ο, Δημιουργία ενός σύγχρονου, ευρωπαϊκού κράτους, ελεύθερου, ανεξάρτητου, ενιαίου, όπου να λειτουργούν οι αρχές και οι αξίες των Η.Ε. και της Ε.Ε. Εν ολίγοις, ελεύθερη διακίνηση, ελεύθερη εγκατάσταση, δικαίωμα ψήφου, ένας πολίτης-μία ψήφος και τα άλλα δικαιώματα των πολιτών, σ’ ένα ευνομούμενο σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Το όνομα της λύσης δε μας ενδιαφέρει. Μας ενδιαφέρει το περιεχόμενο. Κι επιτέλους, ας αποφεύγουμε να μνημονεύουμε τη Δ.Δ.Ο., το σημείο τριβής μας. Εξάλλου, αλλιώς εμείς ερμηνεύουμε τη Δ.Δ.Ο. και αλλιώς η Τουρκία, ο Έρογλου και «σία». Και εάν η Δ.Δ.Ο. είναι η ρατσιστική, «διχοτομική», μάλλον «τριχοτομική», ο νοών νοείτω, του Σχεδίου Ανάν, πάλι θα την απορρίψει ο λαός μας, όπως το 2004! Οπότε γιατί να τη συζητούμε;

2ο, Αποχώρηση όλων των «ξένων» στρατευμάτων! Όχι μόνο των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής. «Ο νοών νοείτω»!

3ο, Όχι κηδεμονίες! Τι σόι ευρωπαϊκό κράτος είμεθα, όταν τα σχέδια που μας παρουσιάζουν μας έχουν κηδεμόνες; Τουρκία, Ελλάδα, Αγγλία! Έχουμε ενηλικιωθεί ως λαός και ως Κράτος, και ας το πάρουν απόφαση οι καταστρώνοντες τα σχέδια!
Σημείωση: Δεν είναι καιρός η Ελλάδα μας να κάνει πρώτη την αρχή και να αποποιηθεί της κηδεμονίας μας;

4ο, Σεβασμός των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας και της ΑΟΖ μας ολόκληρης, όχι μόνο της νοτίας... Υπάρχει Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος μέλος των Η.Ε. και της Ε.Ε., και οφείλουν όλοι να το αναγνωρίζουν. Δεν θέλουμε άλλη λύση! Αυτά είναι τα τέσσερα σημεία της «κοινής γραμμής», τα κόκκινα σημεία, η ασφαλιστική μας δικλίδα. Υπάρχει κανένα κόμμα που διαφωνεί; Ας το δηλώσει δημόσια. Προχωρώ και στην «κοινή στρατηγική», την οποία πάλι εκμαιεύω από το στόμα των φαεινών αστέρων της πολιτικής:

1ο, Πολυδιάστατη πολιτική. Εν ολίγοις, φιλίες και συμμαχίες με όλους τους γείτονες και μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας αλλά και μη, από Άπω μέχρι και Δυσμάς και Εγγύς Ανατολή!

Σημείωση: Θα μπορούσαμε να συνάψουμε φιλία και συμμαχία και σύμφωνο καλής γειτονίας και με τη γείτονά μας Τουρκία, εάν ήταν χώρα φιλειρηνική και όχι άκρως επεκτατική, και εάν δεν ήταν ο κατακτητής της μισής πατρίδας μας, αλλά, δυστυχώς, αποτελεί την κακοδαιμονία της περιοχής!

2ο, Θα μου πείτε έχουμε και το θεόσταλτο δώρο των υδρογονανθράκων, το οποίο θα μπορούσε να ήταν μέρος της στρατηγικής μας. Αν δεν το είχαμε, δεν θα αγωνιζόμεθα διά το δίκαιον του αγώνος μας, με το ίδιο σθένος και πάθος;

3ο, Συνεργασία με τους Τουρκοκυπρίους, οι οποίοι επιζητούν δίκαιη και βιώσιμη λύση του κυπριακού προβλήματος.
Σημείωση: Στις τελευταίες εκλογές στο Ισραήλ, το κόμμα συνεργασίας Αράβων - Ισραηλινών ήρθε τρίτο! Γιατί δεν μας γίνεται μάθημα;

Με αυτήν την «κοινή γραμμή» και «στρατηγική» θωρακίζουμε και ενισχύουμε και τον διαπραγματευτή μας, για να μην οδηγηθεί και πάλι στη σφαγή! Τελειώνω με την υποθήκη, παρακαταθήκη, που μας έχει αφήσει ο έντιμος Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, ο κ. Προκόπης Παυλόπουλος, κατά την ιστορική επίσκεψή του στην Κύπρο. Ως έγκριτος συνταγματολόγος και ως ένθερμος πατριώτης, επιμελώς, δεν ανέφερε σε καμιά δήλωσή του τη μορφή λύσης της Δ.Δ.Ο., παρά μόνο τόνισε επανειλημμένως: «Έχουμε χρέος να αγωνιστούμε μαζί με την Ευρώπη να δημιουργηθεί στην Κύπρο ένα Ευρωπαϊκό Κράτος, βιώσιμο και λειτουργικό. Και αυτό επιτυγχάνεται μόνο όταν βασίζεται σε αρχές δικαίου.

Σημείωση: Εάν δεν έχουμε συνταγματολόγους, να προσλάβουμε, κι ας πεινάσουμε, διεθνείς συνταγματολόγους, να εξεύρουν μία λύση διότι, όπως μας έχει προειδοποιήσει και ο αγαπητός μας κ. Άιντα, να μην περιμένουμε άλλη λύση παρά μόνο τη διχοτόμηση της πατρίδας μας και μάλιστα με την υπογραφή μας! Αυτό τουλάχιστον ευελπιστεί. Μόνο που λογαριάζει δίχως τον ξενοδόχο! Αγαπητέ μας κύριε Άιντα, παρακαλούμε πολύ να μελετήσετε εις βάθος, εκτός από το δίκαιον της θαλάσσης και την Ιστορία αυτού του Τόπου, προπάντων την ψυχοσύνθεση του λαού του. Διότι μπορεί να είναι γονατισμένος και να πεινά, αλλά όταν έρθει η ώρα και του φέρεις «σχέδιο» που θα αμφισβητεί τα δικαιώματα και τις ελευθερίες του, θα σου το απορρίψει και πάλι, γιατί, ανά τους αιώνας, έμαθε να αγωνίζεται για την ελευθερία του, την αξιοπρέπειά του και την εθνική του επιβίωση, στη Γη των Πατέρων του. «Άιντε να δούμε!».

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΦΩΤΙΟΥ
Συνταξιούχος εκπαιδευτικός