Ο τραπεζικός τομέας απέδωσε οφέλη και εργασία, αλλά δεν αντισταθμίζουν τις ζημιές, τη δυστυχία και τον πόνο (πέραν από οικονομικούς δείκτες) που επέφεραν στις ζωές των ανθρώπων

Πολλές φορές τεκμηριώσαμε τον ρόλο που ασκεί το τραπεζικό σύστημα για δεκαετίες, όντας στην κορυφή του κυπριακού συγκροτήματος εξουσίας και υπεράνω του νόμου. Τρανό παράδειγμα είναι η μαζικότερη και πιο συστηματική χρήση καταχρηστικών/παράνομων πρακτικών και χρεώσεων σ' όλη την ΕΕ, επί των αδύνατων καταναλωτών (δανειοληπτών), στους οποίους η ΕΕ παρέχει αυξημένη προστασία. Τη διαχρονική «προστασία», που κατέστησε τις τράπεζες υπερεξουσία, προσέφεραν πολιτειακά όργανα και αρμόδιοι πολιτικοί θεσμοί (π.χ. Υπουργείο Οικονομικών, Βουλή). Το χειρότερο είναι που η «υποταγή» στις τράπεζες προέκυψε από τα πολιτειακά όργανα με αποστολή την προστασία της κοινωνίας εφαρμόζοντας τη νομοθεσία (Γεν. Εισαγγελία, Κεντρική Τράπεζα, Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς κ.ά.) από τις παρανομίες των τραπεζών.

Χαρακτηριστικό της στρέβλωσης υπήρξε η στάση πριν από χρόνια του επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας, που όταν του υποδείχθηκαν παράνομες χρεώσεις των τραπεζών (με χρεώσεις καταχρηστικές και επιτόκια πέραν των επιτρεπομένων από τη νομοθεσία), εκείνος σχολίασε απλώς ότι, «δεν χρεώνουν τον ίδιο με τέτοιες χρεώσεις». Αυτή ήταν η απάντηση από τον θεματοφύλακα για την εφαρμογή της νομοθεσίας.

Ο τραπεζικός τομέας απέδωσε οφέλη και εργασία, αλλά δεν αντισταθμίζουν τις ζημιές, τη δυστυχία και πόνο (πέραν από οικονομικούς δείκτες) που επέφεραν στις ζωές των ανθρώπων. Σήμερα, παρά το τραπεζικό έγκλημα με καταστροφικές επιπτώσεις στην κοινωνία και στις επιχειρήσεις, ελάχιστα έχουν αλλάξει. Σήμερα, όποιος επιδιώκει εκλογή ή πολιτικό διορισμό, είναι «υποχρεωμένος» να εκφράζει γενικόλογη κριτική για τις τράπεζες χωρίς ουσία, για να πείθονται οι αφελείς. Αλλά τίποτα παραπάνω. Και η ευνοϊκή μεταχείριση αναδεικνύεται ξανά σε σχέση με τη νομοθεσία περί αφερεγγυότητας.

Πιο κάτω παρατίθενται συνοπτικά τα βασικά επιχειρήματα υπέρ των τραπεζών με βάση την αφερεγγυότητα και σχετική απάντηση: (α) «Η σωστή δικαιοσύνη επιβάλλει επίσπευση της εκποίησης περιουσιών, αφού αλλού κρατά ένα χρόνο ενώ στην Κύπρο μια δεκαετία». Η διαδικασία εκποίησης στην Κύπρο είναι συγκριτικά χρονοβόρα, αλλά η σωστή δικαιοσύνη δεν αλλάζει μονομερώς το νομοθετικό πλαίσιο υπέρ των τραπεζών για τα υφιστάμενα δάνεια (που συμφωνήθηκαν πριν χρόνια κάτω από σαφές νομοθετικό πλαίσιο).

Μόνο στην Κύπρο αλλάζουν οι κανόνες του παιγνιδιού στη μέση του αγώνα, ώστε οι τράπεζες να μπορούν να βάζουν γκολ και αυτό να θεωρείται δίκαιο χωρίς δίχτυ προστασίας των αδυνάτων. (β) «Η νέα νομοθεσία επιβάλλεται για να κυνηγήσουν οι τράπεζες τους μεγαλοφειλέτες». Στην πραγματικότητα, οι τράπεζες κινούνται για χρόνια εναντίον όποιου θέλουν βάσει της υφιστάμενης νομοθεσίας και το κάνουν σήμερα εναντίον των μικρών, αλλά για τους μεγάλους χρειάζεται νέα νομοθεσία! (γ) «Οι τράπεζες δεσμεύονται να μην κυνηγήσουν τους μικρούς».

Στην Κύπρο, εκ των προτέρων αναφορά σε «δέσμευση», στην πράξη κατήντησε βέβαιη ακύρωση εκ των υστέρων. Οι τράπεζες εφάρμοσαν αυτό σε προχωρημένο επίπεδο, αφού «δεσμεύονται» για τους μεγάλους, αλλά κινούνται ήδη με εκατοντάδες αγωγές εναντίον των μικρότερων.

Το επιχείρημα που δεν προβλήθηκε (αλλά θα ήταν σοβαρό) είναι «αυτό δέχεται η Τρόικα». Το επιχείρημα αυτό προφανώς δεν συμφέρει πολιτικά και η Κυβέρνηση, ενώ είχε ενάμιση χρόνο για να δράσει, δεν το έπραξε, με αποτέλεσμα εκ των πραγμάτων αναπόφευκτα να μην υπάρχει άλλη επιλογή. Αυτό συνέβη στην αντιμετώπιση του κουρέματος, τα ίδια με τα επιτόκια, τα ίδια με τις λεγόμενες αναδιαρθρώσεις, τα ίδια και τώρα. Όσο βάναυση και να ΄ναι η νομοθεσία περί αφερεγγυότητας, αποτελεί τη μοναδική διέξοδο.

Πρόκειται για πολιτική που οδηγεί τα πράγματα εκεί, που παρά να σου κόψουν το κεφάλι, καλύτερα το χέρι. Αυτά λοιπόν που επιχειρηματολογούσαμε πριν από δύο χρόνια για να αποφευχθούν, τα επαναλαμβάνουμε και τώρα. Η κατάσταση οδηγήθηκε εδώ ως αποτέλεσμα επιλογών, με τρόπον ώστε το αδιέξοδο να προκαλεί πολλαπλάσιο κόστος. Προφανώς, η «εγχώρια Τρόικα» ξέρει και φροντίζει εκ των προτέρων για τις τράπεζες. Φυσικά, ούτε λόγος γίνεται για εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας με αποτελεσματικό τρόπο στην Κύπρο.

ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
[email protected]
Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)