Οι δηλώσεις του Εκπροσώπου του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για το Κυπριακό είναι ιδιαίτερα ατυχείς. Η εντελώς λανθασμένη ερμηνεία του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή σε καμία περίπτωση και από κανένα. Το Κυπριακό είναι καθαρά πρόβλημα παραβίασης του Διεθνούς Δικαίου και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να εξισώνεται το θύμα της παραβίασης -η Κυπριακή Δημοκρατία- με τον θύτη, δηλαδή την Τουρκία, που επί 41 συναπτά έτη κατέχει το 37% περίπου του εδάφους της Κύπρου, μετά τη βάρβαρη εισβολή του Αττίλα.

Ο κύριος Άιντα οφείλει να γνωρίζει αυτά τα δεδομένα, ως εκπρόσωπος του Οργανισμού εκείνου που προασπίζεται τις αρχές και αξίες του Διεθνούς Δικαίου. Οφείλει να γνωρίζει ότι η εισβολή της Τουρκίας αποτελεί κατάφωρη παραβίαση των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου και ειδικά των κανόνων εκείνων που αναφέρονται στην απαγόρευση χρήσης βίας, όπως ορίζονται στο Άρθρο 2(4) του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ και στη μη επέμβαση στα εσωτερικά ζητήματα άλλου κράτους, κανόνας που συναντάται στο Άρθρο 2(7). Οφείλει να γνωρίζει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι το μόνο αναγνωρισμένο κράτος στο νησί και ότι η μονομερής ανακήρυξη του ψευδοκράτους αποτελεί παράνομη πράξη στο Διεθνές Δίκαιο που έχει καταδικαστεί από το σύνολο της διεθνούς κοινότητας και από τον ίδιο τον ΟΗΕ μέσω ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού.

Ο κύριος Άιντα οφείλει επίσης να αντιληφθεί τους βασικούς κανόνες του Δικαίου της Θάλασσας, όπως αυτοί αναλύονται στη Σύμβαση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 και στους ταυτόσημους κανόνες του διεθνούς εθιμικού δικαίου στο ίδιο θέμα. Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη αποτελεί, είτε το θέλει ο οποιοσδήποτε που το αμφισβητεί είτε όχι, ζώνη κυριαρχίας του παράκτιου κράτους για τα θέματα εκείνα που προβλέπουν οι κανόνες οι οποίοι ορίζονται από το Δίκαιο της Θάλασσας.

Συγκεκριμένα, η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας -όπως και οι ταυτόσημοι κανόνες του διεθνούς εθιμικού δικαίου που δεσμεύουν όλα τα κράτη- ορίζει συγκεκριμένα ότι η ΑΟΖ επέχει ενός ειδικού νομικού καθεστώτος και εκτείνεται πέραν των χωρικών υδάτων ενός κράτους, ενώ το καθεστώς αυτό όσον αφορά τα δικαιώματα και τη δικαιοδοσία των κρατών (παράκτιων και τρίτων κρατών) διέπεται ειδικά από τις πρόνοιες του Δικαίου της Θάλασσας, όπως αυτό ορίζεται μέσα από τη Σύμβαση του 1982 αλλά και το εθιμικό δίκαιο.

Στην ΑΟΖ τους τα κράτη έχουν αποκλειστικά κυριαρχικά δικαιώματα όσον αφορά στην εξερεύνηση και εκμετάλλευση, τη διαχείριση και τη διατήρηση των φυσικών πόρων, ζώντων (π.χ. ψάρια) και μη ζώντων (π.χ. υδρογονάνθρακες, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας). Αυτό σημαίνει ότι τα δικαιώματα αυτά είναι αποκλειστικά, ως προς το ότι μόνο το παράκτιο κράτος μπορεί να τα ασκήσει, ενώ τα τρίτα κράτη απαγορεύεται να προβούν σε οποιεσδήποτε ενέργειες που παραβιάζουν τα κυριαρχικά αυτά δικαιώματα.

Ως προς το σημείο που αναφέρθηκε από τον κ. Άιντα, ότι οι σεισμικές έρευνες εντός της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία δεν αποτελούν παραβίαση του Δικαίου της Θάλασσας, αυτό μάλλον οφείλεται σε άγνοιά του ως προς τον συγκεκριμένο κανόνα του Διεθνούς Δικαίου, αφού στην έννοια της εξερεύνησης συμπεριλαμβάνεται φυσικά και η πραγματοποίηση σεισμικών ερευνών ή οποιωνδήποτε άλλων ενεργειών που αφορούν την εξερεύνηση για ανακάλυψη υδρογονανθράκων.

Είναι σαφές από τα πιο πάνω, ότι οι πρόσφατες δηλώσεις του κ. Άιντα, μια μέρα μετά την ανακοίνωση έναρξης των διαπραγματεύσεων για την επίλυση του κυπριακού προβλήματος, ήταν λανθασμένες. Όπλο της Κυπριακής Δημοκρατίας ήταν πάντοτε ο πλήρης σεβασμός των κανόνων και αρχών του Διεθνούς Δικαίου και η οποιαδήποτε παρερμηνεία τους ή μη εφαρμογή τους από τον οποιοδήποτε δεν μπορεί να γίνεται αποδεκτή.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ