Με πόνο ψυχής και πολλή θλίψη ως ορθόδοξη χριστιανή, πρόσφυγας από τον κατεχόμενο Τράχωνα, παρακολουθώ τα όσα συμβαίνουν στο Παρεκκλήσι της Παναγίας του Τράχωνα, στον Στρόβολο, τις τελευταίες μέρες. Με πολύ προβληματισμό νιώθω την ανάγκη να καταγράψω τις σκέψεις μου και τα συναισθήματά μου. Μεγάλωσα και έζησα μέχρι τα 15 μου χρόνια στο πατρικό μου σπίτι, στον Τράχωνα, που βρίσκεται απέναντι από την εκκλησία της θαυματουργής Παναγίας του Τράχωνα.

Η εκκλησία, κάθε Δευτέρα, λες και είχε πανήγυρι, αφού πιστοί απ’ όλη την Κύπρο συνέρρεαν να προσκυνήσουν το Άγιο Εικόνισμά της, να Της προσφέρουν τα τάματά τους, να προσευχηθούν στη χάρη Της, να την ικετέψουν, να εναποθέσουν τις ελπίδες τους. Προπάππος μου υπήρξε ένας από τους πρώτους ιερείς, ο πατήρ Παπαγεώργιος. Παρ’ όλο που κοιμήθηκε όταν ήμουν 5 χρονών, τον θυμάμαι να υπηρετεί τους πιστούς, κάνοντας παρακλήσεις, να επικοινωνεί μαζί τους, να τους ευλογεί, να τους δίνει την ευχή του και να τους συμβουλεύει. Υπήρξε πραγματικός, ανιδιοτελής, αγνός υπηρέτης της εκκλησίας.

Το ίδιο και οι άλλοι επόμενοι, δύο άξιοι ιερείς, οι πατέρες Παπακυριάκου, όπως θυμάμαι. Όραμα των συγχωριανών μου στην Προσφυγιά, η δημιουργία μιας εκκλησίας, ενός παρεκκλησίου όπου θα εκκλησιάζονται οι πρόσφυγες Τραχωνίτες και οι κάτοικοι της περιοχής και άλλοι χριστιανοί. Ένας ναός που θα ήταν ένα σημείο αναφοράς και συνένωσης των προσφύγων του κατεχόμενου Τράχωνα. Με πολύ κόπο, δυσκολίες και αντιξοότητες το όνειρο έγινε πραγματικότητα. Οι πιστοί απ’ όλη την Κύπρο, και όχι μόνο, πρόσφεραν απλόχερα για την οικοδόμηση της εκκλησίας του Τράχωνα και άρχισαν πάλι να σπεύδουν στη χάρη Της.

Η φήμη της εκκλησίας μεγάλωνε μέρα με τη μέρα, και έφτασε στην παλιά, προ του 1974 αίγλη της. Φτάσαμε, όμως, σήμερα να παρακολουθούμε ενέργειες και δηλώσεις του Μακαριοτάτου που δεν αντιπροσωπεύουν το αξίωμά του, που δεν αρμόζουν στο εκκλησιαστικό του σχήμα. Συμπεριφέρεται ως ο πιο κορυφαίος οικονομολόγος, ή λογιστής, ή επιχειρηματίας. Τελικά η έκπτωση αξιών, τα οικονομικά παιχνίδια, η οικονομική εκμετάλλευση συνεχίζεται ασύστολα σε όλα τα επίπεδα του λαού μας, σε οποιαδήποτε θέση και αν βρίσκεται κάποιος. Είτε δήμαρχος, είτε πολιτικός, είτε διευθυντής.

Το χειρότερο όμως είναι να βλέπεις τον πιο υψηλόβαθμο στην ιεροσύνη να ασχολείται με χρήματα και για λόγους που μόνον ο ίδιος γνωρίζει. Στην πρώτη αρνητική απάντηση της Εκκλησιαστικής Επιτροπής του Τράχωνα, σχετικά με τη συλλογή χρημάτων από τις εκκλησίες, αντέδρασε με τρόπο που δεν αντιπροσωπεύει το σχήμα του, χωρίς καμιά συζήτηση… επιμένοντας να πάρει από τον λογαριασμό ένα πολύ σοβαρό ποσό. Με τη δημοσιοποίηση των γεγονότων μέσω δημοσιογραφικής διάσκεψης, απείλησε να παύσει τόσο την Εκκλησιαστική, όσο και τη Συντονιστική Επιτροπή.

Οι φράσεις που χρησιμοποίησε, «θα κάνω ό,τι θέλω και σε όποιον δεν αρέσει να περάσει έξω», δεν είναι τιμητικές για έναν Αρχιεπίσκοπο, και πολύ περισσότερο να λέγονται την Αγία Εβδομάδα και τις Άγιες Μέρες της Χριστιανοσύνης. Τις μέρες της Αγάπης και της ταπείνωσης. Μιλά με απαξίωση για το «εξωκκλήσι», αλλά στην πραγματικότητα «άρπαξε» το 37% (€450.000) του συνολικού ποσού του €1.200.000 που απαίτησε, που καμιά άλλη εκκλησία δεν του απέφερε τέτοιο ποσό. Απειλεί πως δεν θα αφήσει ούτε και ένα σεντ στον λογαριασμό της εκκλησίας του Τράχωνα και πως θα τα παίρνει όλα. Ακόμα θεωρεί το ποίμνιό του ερίφια;

Πιστεύει πως με τις πράξεις και τη συμπεριφορά του, οι πιστοί θα εξακολουθήσουν να προσφέρουν στο ταμείο της εκκλησίας; Η Μεγαλόχαρή μας δεν θέλει χρήματα. Οι πραγματικές αξίες των χριστιανών δεν είναι υλικές, μα πνευματικές, ανθρώπινες. Και ενώ οι πιστοί θέλαμε έναν θρησκευτικό ηγέτη άξιο και ικανό, δυστυχώς και πάλι ο Μακαριότατος, με τις ενέργειές του, μας απογοήτευσε. Η εκτίμηση και ο σεβασμός κερδίζεται, δεν χαρίζεται σε κανέναν. Ας κάνει μια ενδόμυχη, ειλικρινή αυτοκριτική. Θέλουμε ένα χριστιανό ηγέτη με αξίες. Να επικοινωνεί, να κατανοεί και να αφουγκράζεται τα προβλήματα των πιστών του. Θα ανέμενα να εγκύψει και να ασχοληθεί πολύ περισσότερο με τα ανθρώπινα προβλήματα που ταλανίζουν το ποίμνιό του, την ανεργία, τη φτώχια και τις ανθρώπινες αξίες.

Δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ να μάθει:
1. ποια είναι η κατάσταση της κατεχόμενης εκκλησίας, αν θέλει συντήρηση ή όχι
2. πού βρίσκεται το θαυματουργό εικόνισμα της Παναγίας, που έχει μεγάλη θρησκευτική και πολιτιστική αξία (θα μπορούσε να φροντίσει γι’ αυτό υπό την ιδιότητά του)
3. πόσα παιδιά κατάγονται από τον Τράχωνα, φοιτούν στα πανεπιστήμια και έχουν οικονομικές ανάγκες
4. τι γίνονται οι ηλικιωμένοι πια πρόσφυγες του κατεχόμενου Τράχωνα και ποιες είναι οι ανάγκες τους (ίσως θα μπορούσε να γίνει κάποια στέγη για να τους φιλοξενεί)
5. πόσοι αναξιοπαθούντες έχουν ανάγκη οικονομικής βοήθειας και συμπαράστασης

Είναι λυπηρό να μην ασχολείται με όλα αυτά τα ανθρώπινα. Τις επιχειρήσεις και τα έσοδα, που είναι εύλογο να χρειάζεται η Αρχιεπισκοπή, ας τα αναθέσει σε άνεργους νεαρούς επιστήμονες. Τούτες τις Άγιες Μέρες, αντί να προσπαθήσει να βάλει νερό στο κρασί του, να κάνει μια ύστατη προσπάθεια για συμφιλίωση με την Εκκλησιαστική Επιτροπή και τους πιστούς, απέστειλε επιστολή παύσης από τα καθήκοντα του Προέδρου της Επιτροπής κ. Μιχαλάκη Χρίστου και του μέλους κ. Χριστάκη Μάτση.

Ο κ. Χρίστου μπορεί να διορίστηκε από τον Μακαριότατο Πρόεδρος στην Εκκλησιαστική Επιτροπή, αλλά είναι τόσο αγαπητός και εργατικός, ώστε η κοινότητα του κατεχόμενου Τράχωνα τον εξέλεξε στο αξίωμα του Προέδρου του Τράχωνα. Χαίρει της εκτίμησης όλων των συγχωριανών του και όχι μόνο. Ειλικρινά, ο Μακαριότατος μάς εξέπληξε γι' άλλη μια φορά… Η ουσία όμως είναι μία. Η πίστη μας προς τη Μεγαλόχαρη ήταν, είναι και θα είναι δεδομένη. Η Παναγία μας, η μητέρα του Θεανθρώπου και όλων εμάς των πιστών, θα παραμείνει προστάτιδά μας σε όλα όσα μας συμβαίνουν. Καλή Ανάσταση, Ευλογημένο Πάσχα.

ΜΑΡΩ Χ''ΧΡΙΣΤΟΦΗ
Πρόσφυγας από τον κατεχόμενο Τράχωνα και προσωρινά κάτοικος στην ενορία Παναγίας στην Παλουριώτισσα